Dergiler / Türk Turizm Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Doğaya Bağlılığın Doğa Yürüyüşlerine Katılım Motivasyonu Üzerindeki Etkisi

The Effect of Connectedness to Nature on Motivation for Participating in Hiking

Sayfa
754–766
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan regresyon analizi sonucunda doğaya bağlılığın doğa yürüyüşlerine katılım motivasyonlarını; eğitim boyutunda (R2) %59,3; sağlık boyutunda (R2) %52,5; sosyal boyutunda (R2) %52,2; gözlem boyutunda (R2) %48,2 ve zaman boyutunda (R2) %47,3 oranında açıklama gücüne sahip olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Doğaya bağlılığın doğa yürüyüşlerine katılım motivasyonu üzerindeki etkisini inceleyen bu çalışmanın amacı mevcut değişkenler arasındaki ilişki üzerinden doğa tabanlı etkinlikler düzenleyen seyahat acentalarına ve diğer kuruluşlara pazarlama ve tanıtım bağlamında öneriler oluşturabilmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örneklem grubundan veri toplamak amacıyla Doğaya Bağlılık Ölçeği ve Doğa Yürüyüşlerine Katılım Motivasyonu Ölçeğinden oluşan anket formundan yararlanılmıştır. 03 Ocak – 02 Mart 2020 tarihleri arasında yapılan veri toplama işleminin sonucunda toplam 280 anket formu elde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan regresyon analizi sonucunda doğaya bağlılığın doğa yürüyüşlerine katılım motivasyonlarını; eğitim boyutunda (R2) %59,3; sağlık boyutunda (R2) %52,5; sosyal boyutunda (R2) %52,2; gözlem boyutunda (R2) %48,2 ve zaman boyutunda (R2) %47,3 oranında açıklama gücüne sahip olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2020 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Doğaya bağlılığın doğa yürüyüşlerine katılım motivasyonu üzerindeki etkisini inceleyen bu çalışmanın amacı mevcut değişkenler arasındaki ilişki üzerinden doğa tabanlı etkinlikler düzenleyen seyahat acentalarına ve diğer kuruluşlara pazarlama ve tanıtım bağlamında öneriler oluşturabilmektir. Bu amaç göz önünde bulundurularak araştırmanın örneklemi Mersin il sınırları içerisinde düzenlenen doğa yürüyüşü turlarına katılan kişiler olarak belirlenmiştir. Örneklem grubundan veri toplamak amacıyla Doğaya Bağlılık Ölçeği ve Doğa Yürüyüşlerine Katılım Motivasyonu Ölçeğinden oluşan anket formundan yararlanılmıştır. 03 Ocak – 02 Mart 2020 tarihleri arasında yapılan veri toplama işleminin sonucunda toplam 280 anket formu elde edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucunda doğaya bağlılığın doğa yürüyüşlerine katılım motivasyonlarını; eğitim boyutunda (R2) %59,3; sağlık boyutunda (R2) %52,5; sosyal boyutunda (R2) %52,2; gözlem boyutunda (R2) %48,2 ve zaman boyutunda (R2) %47,3 oranında açıklama gücüne sahip olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar alanyazın göz önüne alınarak tartışılmış, teori ve uygulamaya öneriler sunulmuştur.

Abstract

The aim of this study, which examines the effect of connectedness to nature on the motivation to participate in hiking, is to provide marketing and promotional suggestions to travel agencies and other organizations that organize nature-based activities through the relationship between existing variables. Considering the aim of the study, the sample of the study was designed as people who participated in hiking tours organized within the province of Mersin. In order to collect data from the sample group, the questionnaire form consisting of the Connectedness to Nature Scale and the Motivation for Participation in Hiking Scale was used. As a result of the data collection performed between 03 January - 02 March 2020, a total of 280 questionnaires were collected. The result of regression analysis shows that connectedness to nature can predict the dimensions of the motivation for participation in hiking as follows; educational (R2: 0,593), health (R2: 0,525), sociality ((R2: 0,522), observation (R2: 0,482), good-time (R2: 0,473). The results of the study emphasize the connectedness to nature as a strong predictor of motivation for participation in nature-based activities. The results of the study are discussed considering the literature, and implications for the theory and practice are presented

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇINAR, B., DURAN, A. (2022). Doğaya Bağlılığın Doğa Yürüyüşlerine Katılım Motivasyonu Üzerindeki Etkisi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 754–766. https://ajindex.com/articles/643201

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (SPSS Uygulamalı). Sakarya: Sakarya Yayıncılık. Ardahan, F. (2012). Doğa yürüyüşü yapanların yaşam doyum düzeyleri ile duygusal zeka ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mediterranean Journal of Humanities, I2(1):11-19.
  2. Ardahan, F. and Lapa, Y.T. (2010), Outdoor recreation: the reasons and carried benefits for attending outdoor sports of the participants of cycling and/or trekking activities. International Journal of Human Sciences, 8(1): 1327- 1341. Ardahan, F. ve Yerlisu L., T. (2011). Açık alan rekreasyonu: bisiklet kullanıcıları ve yürüyüşçülerin doğa sporu yapma nedenleri ve elde ettikleri faydalar, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1): 1327-1341.
  3. Ardahan, F. ve Mert, M. (2013). Bireyleri doğa yürüyüşü yapmaya motive eden faktörler ölçeği ve bu faaliyetlere katılarak elde edilen faydalar ölçeğinin Türk popülasyonu için geçerlilik güvenirlilik çalışması. International Journal of Human Sciences, 10(2): 338-355.
  4. Bektaş, F., Kural, B. ve Orçan, F. (2017). Doğaya bağlılık ölçeğinin Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(1): 77-86. Brandão, A., Peixoto, D., Frontini, R., Fernandes, D., and Clemente, F. M. (2019). Motivation between trekking and Trail Running. CIDESD 2019 International Congress. Porto. ss: 111-111.
  5. Burnett, D. (1994). Exercising Better Management Skills. Personnel Management, 26(1): 42-46
  6. Chazaud, P. (2004). Management du tourisme et des loisirs sportifs de pleine nature. Voiron: Edition PUS. Davis, N. and Gatersleben, B. (2013). Transcendent Experiences in Wild and Manicured Settings: The Influence of the Trait “Connectedness to Nature. Ecopsychology, 5(2): 92–102.
  7. Derman E. (2018). Serbest Zaman Aktivitesi Olarak Doğa Yürüyüşüne Gençlerin Katılım Kısıtlarının Belirlenmesi. International Journal of Academic Value Studies, 4(19): 429-434.
  8. Ekinci, E., Yenel, F., ve Sarol, H. (2012). Doğa Yürüyüşlerine Katılım Motivasyon Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. I. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi Bildiriler Kitabı, (s. 222-228).
  9. Antalya. Fisher, A. (2002). Radical ecopsychology: Psychology in the service of life. New York: State University of New York Press.
  10. Gürsoy, Y. ve Tengilimloğlu, E. (2019). Doğa Yürüyüşlerinde Sosyo-demografik Özellikler ve Katılım Motivasyonları: Beyşehir Doğa Yürüyüşçüleri Üzerine Bir Araştırma. Journal of Recreatio