Dergiler / Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 7

İç Anadolu Bölgesinin Organik Koyunculuk Potansiyelinin Değerlendirilmesi

Evaluation of The Organic Sheep Breeding Potential of Central Anatolia Region

Sayfa
1440–1447
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye coğrafik ve üretim özellikleri bakımından organik tarım uygulamalarına uyum göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Organik hayvancılık; çiftlik hayvanlarına doğal davranışlarının tüm hallerini göstermelerine izin veren, organik yemlerle beslenen, kontrol ve sertifika kuruluşları tarafından denetlenen, tüketicilere daha sağlıklı ürünler sunan, çevre dostu bir üretim şeklidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Organik üretim, tarımda daha çok bitkisel üretim dallarında ortaya çıkmış, giderek yaygınlaşmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye coğrafik ve üretim özellikleri bakımından organik tarım uygulamalarına uyum göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Organik hayvancılık; çiftlik hayvanlarına doğal davranışlarının tüm hallerini göstermelerine izin veren, organik yemlerle beslenen, kontrol ve sertifika kuruluşları tarafından denetlenen, tüketicilere daha sağlıklı ürünler sunan, çevre dostu bir üretim şeklidir. Organik üretim, tarımda daha çok bitkisel üretim dallarında ortaya çıkmış, giderek yaygınlaşmaya başlamıştır. Ancak, gelişmiş ülkelerde tüketicilerin bitkisel ürünlerde olduğu gibi besin güvenilirliği yüksek hayvansal ürünleri tercih etmeye yönelmeleri, çevre bilinci ve hayvan haklarına duyarlılığın artması nedeniyle organik tarımda organik hayvancılık süreci başlamıştır. Türkiye coğrafik ve üretim özellikleri bakımından organik tarım uygulamalarına uyum göstermektedir. İç Anadolu Bölgesi yoğun tarım ve sanayi nedeniyle kirlenmemiş bölgeler arasında yer alması, sahip olduğu hayvan sayısı ve çayır-mera alanları bakımından organik hayvancılık açısından da önem taşımaktadır. Bu araştırmanın amacı; İç Anadolu Bölgesi’nin bitkisel ve hayvansal üretiminin genel durumu, yıllara göre değişimi incelenerek bölgenin organik koyunculuk yönünden potansiyelini saptamak ve genel bir bakış açısı sunmaktır.

Abstract

Organic production is mostly appeared in the field of plant production and it has become increasingly widespread. But, organic livestock production process has begun depending on trends of want to consumption of high safe animal products of consumers as like in plant products in developed countries, increasing of environmental consciousness and sensitivity to animal rights. Central Anatolia Region is an important region for the organic livestock production, in terms of being one of the most polluted regions due to intensive agriculture and industry, having number of animals and grasslands. The aim of this study is determining the potential of organic sheep breeding and presenting a general view with investigating the general situation and changing by year plant and livestock production of Central Anatolia Region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOZ, M. A., TÜFEKÇİ, H. (2022). İç Anadolu Bölgesinin Organik Koyunculuk Potansiyelinin Değerlendirilmesi. Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 7, 1440–1447. https://ajindex.com/articles/642740

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Ak İ, Kantar F. 2007. Türkiye’de Ekolojik Hayvancılık Sürdürülebilir mi?. Tüm Süt, Et ve Damızlık Sığır Yetiştiricileri Derneği. http://www.tusedad.org/upload/files/ Ekolojik %20%20hayvanc%C4%B1l%C4%B1k%20s%C3 %BCrd%C3%BCr%C3%BClebilir%20 mi.doc (Erişim: 14.11.2011) Ak İ. 2013. Türkiye’de Ekolojik Hayvancılık, Türkiye II. Organik Hayvancılık Kongresi, 24-26 Ekim 2013, Bursa, 18-27. Aksoy U, ve Altındişli A. 1999. Dünya’da ve Türkiye’de Ekolojik Tarım Ürünleri Üretimi, İhracatı ve Geliştirme Olanakları. İstanbul Ticaret Odası Yayınları, Yayın No: 1999-70. İstanbul, 125 s. Aksakal V, Karaalp M, Bayram B, Pehlivan E, Öztürk AK, Dellal D, Haşimoğlu H. 2015. Organik Hayvancılık Geliştirme Stratejileri: Sorunlar-Çözüm Önerileri. Doğu Karadeniz II. Organik Tarım Kongresi. 6-9 Ekim 2015, Pazar/ Rize. Anonim 2016. Geography.humanity.ankara.edu.tr/wpcontent/ uploads/sites/277/2016/11/TCB-I_Genel_1.pdf, Erişim Tarihi: 10.06.2019. Anonim 2013. İllerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması. http://www.kalkinma.gov.tr. Erişim Tarihi: 05.07.2019.
  2. Bayram B, Aksakal V, Karaalp M, Daş H. 2013. Organik Et ve Süt Sığırı yetiştiriciliği. Doğu Karadeniz 1. Organik Tarım Kong., 26-28 Haziran 2013, 24-36, Kelkit. Bayraktar B. 2017. Bayburt’ta Organik Tarım ve Hayvancılığın Mevcut Durumu. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 5(13): 1762-1768. Celepoğlu A. 2007. Türkiye 2007. Başbakanlık Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü tarafından Türk Haberler Ajansı'na hazırlatılmıştır. https://tr.wikipedia.org. Erişim: 05.07.2013.
  3. Çelikyürek H, Karakuş K. 2017. The Importance of Use of Computer Technology in Ecological Livestock. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology, 5(13): 1750-1756.
  4. Ceyhan A, Serbester U, Çınar M, Ünalan A, Akyol E, Şekeroğlu A. 2013. İç Anadolu Bölgesi’nde Büyükbaş ve Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliğinin Mevcut Durumu ve Yönelimleri. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 1(2): 62-66.
  5. Ceyhan A, Aksakal V, Dellal G, Koyuncu M, Koşum N, Taşkın T. 2017. Türkiye’de Organik Koyun ve Keçi Yetiştiriciliğinin Mevcut Durumu ve Gelişim Stratejileri. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 5(13): 1769-1780.
  6. Dellal G, Öztürk AK, Aksakal V, Haşimoğlu S, Uzunçam R, Pehlivan E, Koşum N. 2015. Türkiye’de Organik Hayvansal Üretim. Türkiye Ziraat Mühendisliği VIII. Teknik Kongre Bildiriler Kitabı-2. s: 880-913. 12-16 Ocak 2015 Ankara. ISBN-978-605-01-0676-3.
  7. Demiryürek K, Ceyhan V, Güzel A, Hazneci K. 2013. Organik Tarıma Geçiş İçin Uygun İlerin Belirlen