Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2021 / Cilt: 24 - Sayı: 47

Birlikte Ebeveynlik Ölçeği: Ölçek Geliştirme, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Coparenting Scale: Scale Development, Validation, and Reliability Study

Sayfa
40–58
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Uluslararası alanyazında, birlikte ebeveynliğin niteliğinin ebeveynlik ve çocuk uyumunu evlilik ilişkisinin ötesinde ve üzerinde açıkladığına dair ampirik bulgular göze çarpmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Birlikte ebeveynlik, son yıllarda ebeveynlik ve aile çalışmaları alanyazınında giderek daha çok çalışılmaya başlanmış bir kavramdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte, ulusal alanyazında birlikte ebeveynliğin görece yeni ve sınırlı düzeyde çalışılmaya başlandığı ve bu yapının değerlendirilmesine yönelik kültüre özgü kapsamlı bir ölçme aracının ise henüz bulunmadığı bilinmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Uluslararası alanyazında, birlikte ebeveynliğin niteliğinin ebeveynlik ve çocuk uyumunu evlilik ilişkisinin ötesinde ve üzerinde açıkladığına dair ampirik bulgular göze çarpmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Birlikte ebeveynlik, son yıllarda ebeveynlik ve aile çalışmaları alanyazınında giderek daha çok çalışılmaya başlanmış bir kavramdır. Uluslararası alanyazında, birlikte ebeveynliğin niteliğinin ebeveynlik ve çocuk uyumunu evlilik ilişkisinin ötesinde ve üzerinde açıkladığına dair ampirik bulgular göze çarpmaktadır. Bununla birlikte, ulusal alanyazında birlikte ebeveynliğin görece yeni ve sınırlı düzeyde çalışılmaya başlandığı ve bu yapının değerlendirilmesine yönelik kültüre özgü kapsamlı bir ölçme aracının ise henüz bulunmadığı bilinmektedir. Dolayısıyla, bu çalışmada, ulusal alanyazındaki bu boşluğu doldurmak amacıyla Türk kültürüne özgü bir Birlikte Ebeveynlik Ölçeği’nin (BEÖ) geliştirilmesi, geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırma, evli ve birlikte yaşayan, 0-18 yaş aralığında çocukları bulunan toplam 677 ebeveynle (n = 550 anne, %81.2; n = 127 baba, %18.8) yürütülmüştür. Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri sonuçları, BEÖ’nin birlikte ebeveynlik anlaşması, birlikte ebeveynlik çatışması, birlikte ebeveynlik desteği, birlikte ebeveynliğin küçümsenmesi, birlikte ebeveynlik iş bölümü ve aile ilişkilerinin ortak yönetimi olmak üzere toplam altı boyuttan oluştuğunu göstermiştir. BEÖ toplam puanı ve alt boyutları ile Aile Çatışması Ölçeği, Aile Bütünlüğü Ölçeği ve Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği arasında saptanan anlamlı ilişkiler, BEÖ’nin ölçüt-bağıntılı geçerliğe sahip olduğunu göstermiştir. Güvenirlik analizlerinde, BEÖ’nin alt boyutları için Cronbach alfa katsayılarının .87 ile .95 arasında değiştiği; BEÖ toplam puanı için .97 olduğu belirlenmiştir. Üç hafta arayla gerçekleştirilen test-tekrar test çalışmasında ise güvenirlik katsayıları .76 ve üzerinde hesaplanmıştır. Sonuç olarak, araştırma bulguları, BEÖ’nin Türk kültüründe evli ve birlikte yaşayan, 0-18 yaş çocukları bulunan çiftlerde, birlikte ebeveynlik ilişkisinin düzeyinin ölçümünde kullanılabilecek kapsamlı, geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermiştir.

Abstract

Coparenting has been increasingly investigated in parenting and family studies literature in recent years. In the international literature, empirical evidence indicate that the quality of coparenting predicts parent and child outcomes above and beyond the marriage relationship. Nevertheless, Turkish researchers have begun to study coparenting recently and in a limited way, and there is not a comprehensive culture-specific measurement tool for assessing coparenting in Turkish families yet. Therefore, in order to fill this gap in the Turkish literature, this study aimed to develop a Coparenting Scale (CS) specific to Turkish culture and to examine its validity and reliability. The study was conducted with 677 parents (n = 550 mothers, 81.2%; n = 127 fathers, 18.8%) who are married and live together and have children between the ages of 0-18. The results of exploratory and confirmatory factor analyses showed that the CS consists of six dimensions, namely the coparenting agreement, the coparenting conflict, the coparenting support, the coparenting undermining, the coparenting about division of labor and the joint management of family relations. Significant correlations between CS total score and sub-dimensions and Family Conflict Scale, Family Cohesion Scale, and Perceived Romantic Relationship Quality Scale demonstrated that CS has criterion-related validity. In reliability analyses, Cronbach’s alpha coefficients ranged from .87 to .95 for sub-dimensions of CS. Cronbach’s alpha was .97 for the total scale. In the test-retest study performed at three-week interval, the reliability coefficients were .76 and above. As a result, the research findings indicated that CS is a comprehensive, valid, and reliable instrument in order to assess the level of coparenting relationship in couples with children aged 0-18, married, and living together in Turkish culture.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAĞKAL, A. S., ENGİN, S. S. -., ŞAKİROĞLU, M., ÖZDEMİR, Y., ÇEVİK, A. Ç. (2022). Birlikte Ebeveynlik Ölçeği: Ölçek Geliştirme, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 24 - Sayı: 47, 40–58. https://ajindex.com/articles/642094

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abidin, R. R. ve Brunner, J. F. (1995). Development of a Parenting Alliance Inventory. Journal of Clinical Child Psychology, 24(1), 31-40. doi: 10.1207/ s15374424jccp2401_4 Albert Sznitman, G., Van Petegem, S. ve Zimmermann, G. (2019). Exposing the role of coparenting and parenting for adolescent personal identity processes. Journal of Social and Personal Relationships, 36(4), 1233-1255. doi: 10.1177/0265407518757707 Bartlett, M. S. (1954). A further note on the multiplying factors for various chi-square approximations in factor analysis. Journal of the Royal Statistical Society, 16, 296-298.
  2. Belsky, J., Crnic, K., & Gable, S. (1995). The determinants of coparenting in families with toddler boys: Spousal differences and daily hassles. Child Development, 66(3), 629–642. https://doi. org/10.2307/1131939
  3. Birditt, K. S., Wan, W. H., Orbuch, T. L. ve Antonucci, T. C. (2017). The development of marital tension: Implications for divorce among married couples. Developmental Psychology, 53(10), 1995-2006. doi: 10.1037/dev0000379 Bonds, D. D. ve Gondoli, D. M. (2007). Examining the process by which marital adjustment affects maternal warmth: The role of coparenting support as a mediator. Journal of Family Psychology, 21(2), 288–296. https://doi.org/10.1037/0893- 3200.21.2.288 Brown, G. L., Schoppe‐Sullivan, S. J., Mangelsdorf, S. C. ve Neff, C. (2010). Observed and reported supportive coparenting as predictors of infant–mother and infant–father attachment security. Early Child Development and Care, 180(1-2), 121-137. doi: 10.1080/03004430903415015 Buehler, C. ve Welsh, D. P. (2009). A process model of adolescents’ triangulation into parents’ marital conflict: The role of emotional reactivity. Journal of Family Psychology, 23(2), 167-180. doi: 10.1037/a0014976 Cattell, R. B. (1966). The scree test for the number of factors. Multivariate Behavioral Research, 1(2), 245-276.
  4. Choi, J. K. ve Becher, E. H. (2019). Supportive coparenting, parenting stress, harsh parenting, and child behavior problems in nonmarital families. Family Process, 58(2), 404-417. doi: 10.1111/famp.12373 Clark, L. A. ve Watson, D. (1995). Constructing validity: Basic issues in objective scale development. Psychological Assessment, 7(3), 309-319.
  5. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara:
  6. Pegem Akademi. DeVellis, R. (2003). Scale development: Theory and applications. Thousand Oaks, CA: Sage. Doherty, W. J