Dergiler / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2016 / Cilt: 6 - Sayı: 45

Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu'nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

School Refusal Assessment Scale (SRAS-R): Adaptation Study for Turkish High School Students

Sayfa
91–100
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ölçüt geçerliliği için, Ortaöğretim Öğrencileri Okul Tükenmişliği Ölçeği ile arasında ilişki araştırılmış, negatif yönde, düşük düzeyli, anlamlı ilişki çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, okul reddi olan çocuk ve ergenleri belirlemek amacıyla Kearney ve Silverman (1993) tarafından geliştirilmiş ve Kearney tarafından (2002) gözden geçirilmiş olan "Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu'nun (ORDÖ)" Türkçe'ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara'nın Polatlı ilçesindeki meslek liselerinden seçilen 257 ortaöğretim öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ölçüt geçerliliği için, Ortaöğretim Öğrencileri Okul Tükenmişliği Ölçeği ile arasında ilişki araştırılmış, negatif yönde, düşük düzeyli, anlamlı ilişki çıkmıştır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, okul reddi olan çocuk ve ergenleri belirlemek amacıyla Kearney ve Silverman (1993) tarafından geliştirilmiş ve Kearney tarafından (2002) gözden geçirilmiş olan "Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu'nun (ORDÖ)" Türkçe'ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara'nın Polatlı ilçesindeki meslek liselerinden seçilen 257 ortaöğretim öğrencisi oluşturmaktadır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 21 ve Lisrell 8.0 paket programları kullanılmıştır. Elde edilen veriler üzerinde ölçeğin geçerliğine ilişkin bilgi elde edebilmek için döndürülmüş temel bileşenler faktör analizi kullanılmıştır. ORDÖ'nün faktör yapısının geçerli bir model olup olmadığının saptanması için doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçeği oluşturacak maddeleri ve ölçeğin güvenirliğini belirlemek amacıyla, madde toplam test korelasyonu, ölçüt geçerliği ve Cronbach alfa iç tutarlık katsayısı hesaplanmıştır. Tüm ölçeğin iç tutarlık katsayısı 0,85, birinci alt faktöre ilişkin 0,73, ikinci alt faktöre ilişkin 0,71, üçüncü alt faktöre ilişkin 0,61, dördüncü alt faktöre ilişkin 0,67 bulunmuştur. Ölçüt geçerliliği için, Ortaöğretim Öğrencileri Okul Tükenmişliği Ölçeği ile arasında ilişki araştırılmış, negatif yönde, düşük düzeyli, anlamlı ilişki çıkmıştır.

Abstract

The aim of this study is o determine the children and youth of school refusal to adapt School Refusal Assessment Scale Child Form (SRASR)" devoloped by Kearney and Silverman (1993) and revisioned by Kearney (2002) in a Turkish population and to study it's properties of reliability and validity. This research was conducted with 257 students studing at vocational high schools in Polatlı, Ankara. SPSS 21 th Edition and Lisrell 8.0 were used to analyse datas. Principal component analysis rotated to varimax rotation was used for purpose of obtaining evidence for validity estimates. Confirmatory factor analysis was used to determine whether there is a valid model for SRAS-R's factor structure. Item total corelation, criterion validity, Cronbach's alpha was calculated to obtain information about reliability of scale. It was found that internal consistency realibility was 0,85, for the first sub-factor was 0,73, for the second sub-factor was 0,71, for the third factor was 0,61 and for the fourth factor was 0,67. Criteria for the validity, we have investigated the relationship between the Secondary School Student Burnout Inventory that has a negative, low-level, significant relationship.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAN, A., KAYNAK, S., KAYACI, Ü. (2022). Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu'nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 45, 91–100. https://ajindex.com/articles/642034

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Atkinson, L., Quarrington, B. ve Cyr, J. J. (1985). School refusal: The heterogeneity of a concept. American Journal of Orthopsychiatry, 55(1), 83-101.
  2. Aypay, A. (2012). Ortaöğretim Öğrencileri İçin Okul Tükenmişliği Ölçeği (OOTÖ). Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 773-788.
  3. Broadwin, I. T. (1932). A contribution to the study of truancy. American Journal of Orthopsychiatry, 2(3), 253. Brown, T. A. (2012). Confirmatory factor analysis for applied research. Guilford Press.
  4. Dekkers, H. ve Claassen, A. (2001). Dropouts- Disadventeged By Defination? A Study of The Perspective of Early School Leavers. Studies in Educational Evaluation, 27, 341-354.
  5. Egger, H. L., Costello, J. E. ve Angold, A. (2003). School Refusal And Psychiatric Disorders: A Community Study. Journal Of The American Academy Of Child & Adolescent Psychiatry, 42(7), 797-807.
  6. Hersov, L. (1972) School Refusal. British Medical Journey. 3, 102-104.
  7. Hooper, D., Coughlan, J. ve Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
  8. Horney, K. (1950). Neurosis and human growth. New York: W. W. Norton and Company. Johnson, A. M., Falstein, E. I., Szurek, S. A. ve Svendsen, M. (1941). School phobia. American Journal of Orthopsychiatry, 11(4), 702. Jöreskog, K. G. ve Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Scientific Software International. Kearney, C. A. (2002). Identifying the function of school refusal behavior: A revision of the School Refusal Assessment Scale. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 24(4), 235-245.
  9. Kearney, C. A. ve Albano, A. M. (2004). The Functional Profiles Of School Refusal Behavior: Diagnostic Aspects. Behavior Modification, 28, 147-161.
  10. Kearney, C. A., Chapman, G. ve Cook, L. C. (2005). Moving From Assessment To Treatment Of School Refusal Behavior İn Youth. International Journal Of Behavioral Consultation And Therapy, 1(1), 46-51.
  11. Kearney, C. A. ve Silverman, W. K. (1993). Measuring The Function Of School Refusal Behavior: The School Refusal Assessment Scale. Journal Of Clinical Child Psychology, 22, 85-96.
  12. Kearney, C. A. ve Silverman,W. K. (1996). The evolution and reconciliation of taxonomic strategies for school refusal behavior. Clinical Psychology: Science and Practice, 3, 339-354.
  13. King, N. J. ve Ollendick, T. H. (1989). School refusal: Graduated and rapid behavioural treatment strategies. Australian