KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 58

Romantik İlişkilerde İlişki Doyumunun Yordayıcıları Olarak Sosyal İlgi ve Temas Engelleri

Social Interest and Contact Disturbances as Predictors of Relationship Satisfaction in Romantic Relationship

Seher Balcı Çelik
Meryem Vural Batık
Hatice Epli
Nurdan Doğru Çabuker
Sayfa
367–384
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tek Yönlü MANOVA sonucuna göre, romantik ilişkilerde sosyal ilgi, temas engelleri ve ilişki doyumu, cinsiyete göre anlamlı düzeyde farklılık göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın amacı romantik ilişkisi olan üniversite öğrencilerinde sosyal ilgi ve temas engellerinin romantik ilişkilerde ilişki doyumu üzerindeki yordayıcı etkilerini belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu 405 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Tek Yönlü MANOVA sonucuna göre, romantik ilişkilerde sosyal ilgi, temas engelleri ve ilişki doyumu, cinsiyete göre anlamlı düzeyde farklılık göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araştırmanın amacı romantik ilişkisi olan üniversite öğrencilerinde sosyal ilgi ve temas engellerinin romantik ilişkilerde ilişki doyumu üzerindeki yordayıcı etkilerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 405 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veriler “Evlilik Öncesi İlişkileri Değerlendirme Ölçeği”, “Romantik İlişkilerde Adlerian Sosyal İlgi Ölçeği” ve “Gestalt Temas Engelleri Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Çoklu regresyon analizi sonucuna göre, romantik ilişkilerde sosyal ilgi, temas ve tam temasın romantik ilişkilerde ilişki doyumunu anlamlı olarak yordadığı belirlenmiştir. Romantik ilişkilerde ilişki doyumunu birinci sırada “sosyal ilgi”, ikinci sırada “tam temas” ve üçüncü sırada ise “temas” yordamaktadır. Bu üç değişken, ilişki doyumunun %31’ini açıklamaktadır. Tek Yönlü MANOVA sonucuna göre, romantik ilişkilerde sosyal ilgi, temas engelleri ve ilişki doyumu, cinsiyete göre anlamlı düzeyde farklılık göstermektedir. Kadınların sosyal ilgi ve ilişki doyumları, erkeklerin ise temas, tam temas ve temas sonrası puanları anlamlı ölçüde daha yüksektir.

Abstract

The aim of this study is to determine the predictive effects of social interest and contact disturbances on relationship satisfaction. Study group consists of 405 university students. Data were collected by the “Premarital Relationship Assessment Scale”, the “Adlerian Social Interest Scale-Romantic Relationship Form”, and the “Gestalt Contact Disturbances Scale”. According to the results of Multiple Regression Analysis, social interest, contact, and full contact predict relationship satisfaction in romantic relationships significantly. “Social interest” predicts relationship satisfaction in the first place, “full contact” predicts in the second place, and “contact” predicts in the third place. These three variables together explain 31% of the relationship satisfaction. According to the results of One-Way MANOVA, social interest, contact disturbances, and relationship satisfaction in romantic relationships differ significantly by gender. While social interest and relationship satisfaction levels of females are significantly higher; contact, full contact, and final contact levels of males are significantly higher.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çelik, S. B., Batık, M. V., Epli, H., Çabuker, N. D. (2022). Romantik İlişkilerde İlişki Doyumunun Yordayıcıları Olarak Sosyal İlgi ve Temas Engelleri. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 58, 367–384. https://ajindex.com/articles/642007

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Abakay, A. (2015). Romantic relationship satisfaction as predicted by perceived family of origin experiences and education. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Syracuse University. Abbott, M. L. (2011). Understanding educational statistics using: Microsoft Excel and SPSS. United States: John Wiley & Sons, Inc. Adler, A. (1978). Cooperation between the sexes (H. L. Ansbacher & R. R. Ansbacher, Eds.). Garden City, NY: Doubleday & Company. Adler, A. (2000). Sosyal duygunun gelişiminde bireysel psikoloji. H. Özgü (Çev.). İstanbul:
  2. Hayat Yayınları Adler, A. (2002). Psikolojik aktivite: Üstünlük duygusu ve toplumsal ilgi. B. Çorakçı (Çev.). İstanbul:
  3. Say Yayınları.
  4. Anders, S. L. & Tucker, J. S. (2000). Adult attachment style, interpersonal communication competence, and social support. Personal Relationships, 7, 379–389.
  5. Ansbacher, H. L. (1991a). The concept of social interest. Journal of Individual Psychology, 47(1), 28-46.
  6. Ansbacher, H. L. (1991b). The development of Adler’s concept of social interest: A critical study. Journal of Individual Psychology, 47(1), 64-65.
  7. Bickhard, M. H. & Ford, B. L. (1991). Adler’s concept of social interest: A critical explication. Journal of Individual Psychology, 47(1), 61-63.
  8. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (24. baskı). Ankara:
  9. Pegem A Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2019). Bilimsel araştırma yöntemleri. (27. Baskı). Ankara:
  10. Pegem Akademi. Cihangir-Çankaya, Z. (2009). Özerklik desteği, temel psikolojik ihtiyaçların doyumu ve öznel iyi olma: Öz belirleme kuramı. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(31), 23-31.
  11. Clarkson, P. (1994). Gestalt counselling ın action. Londra: Sage Publications. Collins, W. A. (2003). More than myth: The developmental significance of romantic relationships during adolescence. Journal of Research on Adolescence, 13 (1), 1-24.
  12. Çıngı, H. (1994). Örnekleme kuramı. (2. Baskı). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Basımevi. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LİSREL uygulamaları. (5. Baskı). Ankara:
  13. Pegem Akademi. Daş, C. (2006). Büyümek ve gelişmek: Geştalt terapi yaklaşımı. Ankara:
  14. HYB Erikson, E. H. (1968). Identity: Youth and crisis. New York: Norton. Feeney, J. A. (2002). Attachment, marital interaction and relationship satisfaction: A diary study. Personal Relationships, 9, 39-55.
  15. Fincham, F. D. & Beach, S. H. (2006). Relationship s