Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Toplam 181 hastanın 73ü kadın, 108i erkekti.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Herediter retina distrofisi tanısı ile izlenen olgularda az görme rehabilitasyonu yöntemlerini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Az Görenler Rehabilitasyon ve Araştırma Biriminde Ocak 2005-Mayıs 2013 tarihleri arasında yapılmıştır. Bu birime başvuran 1841 hastanın 181inin (%9,8) tanısının herediter retina distrofisi (HRD) olduğu saptanmıştır. Hastalar, uzak ve yakın görme keskinlikleri tespit edildikten sonra ICD-10 sınıflamasının görme bozukluğu kategorilerine göre gruplandırıldı. Hastaların demografik verileri, önerilen uzak ve yakın optik-teleskopik cihaz tipleri kaydedildi. Veriler ortalama ± standart sapma (SD), sayı veya yüzde (%) olarak verildi. Bulgular: Toplam 181 hastanın 73ü kadın, 108i erkekti. Hastaların ortalama ilk muayene yaşı 27,1±17,3tü. Hastaların %39,2si 18 yaş altı pediatrik yaş grubundaydı. HRDler içinde, sırasıyla retinitis pigmentosa %35,7, kon-rod distrofileri %22,0, Stargardt hastalığı %19,6, kon distrofileri %17,1, akromatopsi %4,4, konjenital durağan gece körlüğü %0,4 ve Leberin konjenital amarozisi %0,4 oranında tespit edildi. ICD 10 sınıflamasına göre 10 hasta hafif derecede görme bozukluğu, 126 hasta az görme, 44 hasta ise körlük kategorisinde idi. Uzak görme rehabilitasyonu amacı ile 127 (%70,1) hastaya teleskop önerildi. Çalışmamızda hastaların ortalama yakın görme keskinlikleri 1,2±0,3 LogMAR idi. Yakın görme rehabilitasyonu amacı ile 136 (%75,1) hastaya optik sistem reçete edildi. Fotofobi için hastaların %43,6sına filtre gözlük önerildi. Sonuç: HRD hastaları, hastalığın ilerleyici olması ve etkin tedavisinin bulunmaması nedeniyle tanı konulduğu andan itibaren az görme rehabilitasyonu için adaydırlar. Bu çalışmada HRD hastalarının yaklaşık 2/3üne az görme rehabilitasyonu için cihaz önerilmiştir. Bu olguların az görme rehabilitasyonu ile uğraşan kliniklere yönlendirilmeleri, optik ve optik olmayan sistemlerden fayda görmeleri için önemlidir. (Turk J Ophthalmol 2015; 45: 25-30)
Abstract
Objectives: To examine the methods of low vision rehabilitation in patients with hereditary retinal dystrophy. Materials and Methods: This study was conducted in Ankara University Faculty of Medicine, Ophthalmology Department of Low Vision Rehabilitation and Research Unit between January 2005 and May 2013. The diagnosis of 181 of 1841 patients referred to this unit was determined as hereditary retinal dystrophy (HRD). Patients were grouped according to their distant and near visual acuities as indicated in ICD-10 classification. The demographic data and the optical-telescopic device types were recorded. Data were presented as mean ± standard deviation (SD), number, or percent (%). Results: Of the 181 patients, 73 were women and 108 were men. The mean age of patients was 27.1±17.3 years at first examination. 39.2% of patients were under the age of 18 as a pediatric age group. HRDs in decreasing order of frequency were as follows: retinitis pigmentosa (35.7%), cone-rod dystrophy (22.0%), Stargardt s disease (19.6%), cone dystrophy (17.1%), achromatopsy (4.4%), congenital stationary night blindness (0.4%), and Leber s congenital amaurosis (0.4%). According to the ICD-10 classification, 10 patients were with mild visual impairment, 126 patients were with low vision, and 44 patients were within the category of blindness. Telescopes were recommended to 127 patients (70.1%). In our study, mean near visual acuity was 1.2±0.3 logMAR. Optical systems were proposed to 136 patients (75.1%) for near visual rehabilitation. Filter glasses were proposed to 43.6% of patients. Conclusion: The patients with hereditary retinal dystrophy are candidates for low vision rehabilitation. In our study, low vision devices were proposed to 2/3 of the patients. It is important to refer these patients to the low vision clinics for benefit from the optical and non-optical systems. (Turk J Ophthalmol 2015; 45: 25-30)