Dergiler / Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 41 - Sayı: 1

GEÇ KAPİTALİZMDE SANATIN ÖZERKLİĞİ VE SANATÇININ İTAATSİZLİĞİ MÜMKÜN MÜ? SANAT NESNESİ, SANATÇI VE SERMAYE İLİŞKİSİNİ ANLAMA DENEMESİ

Sayfa
199–222
Yayın Tarihi
2019-07-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, kapitalist sanat çağında belli bir kuruma, kişiye ya da iktidara karşı sanatçının politik duruşu üzerinde durarak, sanatçılar için alternatif üretim biçimlerinin bulunmasının zorunluluğunu ve kaçınılmazlığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, sanatın içindeki, sanat yapıtına içkin olan “şeyi” anlamamıza yardımcı olacak tanımlarına değinerek, sanatın politik var oluşunu sorgulayarak sermayeyle olan ilişkisine odaklanacaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Piyasalaşmanın yarattığı yeni kurumsal düzen ile bu düzene destek veren mekanizmalar, sermaye ve aktörleri irdelenmeye çalışılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, kapitalist sanat çağında belli bir kuruma, kişiye ya da iktidara karşı sanatçının politik duruşu üzerinde durarak, sanatçılar için alternatif üretim biçimlerinin bulunmasının zorunluluğunu ve kaçınılmazlığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sanat Üretimi · Sanatta Özerklik · Kültür Endüstrisi

Özet

Bu çalışma, sanatın içindeki, sanat yapıtına içkin olan “şeyi” anlamamıza yardımcı olacak tanımlarına değinerek, sanatın politik var oluşunu sorgulayarak sermayeyle olan ilişkisine odaklanacaktır. Piyasalaşmanın yarattığı yeni kurumsal düzen ile bu düzene destek veren mekanizmalar, sermaye ve aktörleri irdelenmeye çalışılacaktır. Ancak en önemlisi, sanat nesnesinin üreticisi olarak sanatçının bu süreçteki rolü ve sorumluluğu sorgulanacaktır. Bu çalışma, kapitalist sanat çağında belli bir kuruma, kişiye ya da iktidara karşı sanatçının politik duruşu üzerinde durarak, sanatçılar için alternatif üretim biçimlerinin bulunmasının zorunluluğunu ve kaçınılmazlığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖSEMEN, İ. B. (2019). GEÇ KAPİTALİZMDE SANATIN ÖZERKLİĞİ VE SANATÇININ İTAATSİZLİĞİ MÜMKÜN MÜ? SANAT NESNESİ, SANATÇI VE SERMAYE İLİŞKİSİNİ ANLAMA DENEMESİ. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 41 - Sayı: 1, 199–222. https://ajindex.com/articles/6345

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (37)

  1. ADORNO, T. W. (1997).
  2. Prisms, Cambridge: MIT Press, 9. Baskı.
  3. ADORNO, T. W. (2013). Kültür Endüstrisi Kültür Yönetimi, çev: E. Gen ve diğerleri, İstanbul:
  4. İletişim Yayınları.
  5. ALTHUSSER, L. (2004). Sanat Üzerine Yazılar, çev: Z. İlkgelen, İstanbul:
  6. İthaki Yayınları.
  7. ALTUĞ, T. (2007).
  8. Kant Estetiği, İstanbul: Payel Yayınları, 2. Baskı.
  9. ARP, H. (2018). “Dadaland”, içinde Dada Kılavuz 1913-1923
  10. Münih, Zürih, Berlin, Paris, çev. N. Artun Altınyıldız ve diğerleri, İstanbul:
  11. İletişim Yayınları.
  12. ARTUN, A. (2014) Sanatın Özerkliği Üzerine, http://www.e-skop.com/skopbulten/sanatin-ozerkligiuzerine/1749 (Erişim Tarihi: 10.06.2018)
  13. ARTUN ALTINYILDIZ, N. ve Artun, A. (2018). Dada Kılavuz, 1913-1923
  14. Münih, Zürih, Berlin, Paris, çev. N. Artun Altınyıldız ve diğerleri, İstanbul:
  15. İletişim Yayınları.
  16. BALL, H. (2017). “Dada Manifestosu”, içinde Fütüristlerden Stuckistlere 100 Sanatçı Manifestosu, der. Alex Danchev, çev. M. E. Uslu, İstanbul:
  17. Espas Yayınları.
  18. BAUDRILLARD, J. (2004). Gösterge Ekonomi Politiği Hakkında Bir Eleştiri, çev. O. Adanır, A. Bilgin, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
  19. BENJAMIN, W. (1969).
  20. Illuminations, NY: Schocken Books. BENJAMIN, W. (1995). Estetize Edilmiş Yaşam – Sanattan Savaş ve Siyasete Alman Faşizminin Kuramları, çev. Ü. Oskay, İstanbul:
  21. Der Yayınları.
  22. BOCCIONI, U. (2017). “Fütürist Ressamlar Manifestosu”, içinde Fütüristlerden Stuckistlere 100 Sanatçı Manifestosu, der. Alex Danchev, çev. M. E. Uslu, İstanbul:
  23. Espas Yayınları.
  24. BOURDIEU, P. (1993). The Field of Cultural Production – Essays on Art and Literature, US: Columbia University Press.
  25. BOURDIEU, P. (1995). Pratik Nedenler, çev. H. Uğur Tanrıöver, İstanbul:
  26. Hil Yayınları.
  27. BOURDIEU, P. (2002). Sanatın Kuralları, çev. N. K. Sevil, İstanbul:
  28. YKY. BOURDIEU, P. ve Wacquant, L. (2003). Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar, çev. N. Ökten, İstanbul:
  29. İletişim Yayınları.
  30. BRETON, A. (1925). “La Dernière Grève”, La Révolution Surréaliste, No. 2 (1-3).
  31. BÜRGER, P. (2003). Avangard Kuramı, çev. E. Özbek, Ş. Öztürk, İstanbul:
  32. İletişim Yayınları.
  33. CALHOUN, C. (2007). Bourdieu Sosyolojisinin Ana Hatları, der. Güney Çeğin ve diğerleri, içinde Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi İstanbul:
  34. İletişim Yayınları.
  35. DANCHEV, A. (2017). (der.) Fütüristlerden Stuckistlere 100 Sanatçı Manifestosu, çev. M. E. Uslu, İstanbul:
  36. Espas Yayınları.
  37. DANTO, A. C. (1995). Sanat ve Uluslar Söylemi: Ulusların Bienali Üzerine Düşünceler, içinde Orient-ation: Paradoksal Bir Dünyada Sanatın Görünümü, 4. İstanbul Bie