Dergiler / Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi / 2009 / Cilt: 37 - Sayı: 3

Ekokardiyografi rehberliğinde apikal yaklaşımla perikardiyosentez

Echocardiography-guided pericardiocentesis with the apical approach

Sayfa
177–181
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

So­nuç: Ekokardiyografi rehberliğinde perikardiyosentezde apikal yaklaşım, kateter laboratuvarına ihtiyaç duymadan yatakbaşında rahatlıkla yapılabilmesi, işlem başarısının yüksek, komplikasyonların düşük olması nedeniyle ve özellikle sıvının kalbin anteriyorunda biriktiği olgularda gereksiz cerrahi girişimi azaltacağından mutlaka düşünülmelidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada perikart efüzyonu nedeniyle ekokardiyografi rehberliğinde apikal yaklaşımla perikardiyosentez uygulamalarımızın değerlendirilmesi amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ça­lış­ma pla­nı: Çalışmaya, tanı amacıyla veya perikardiyal tamponad ya da semptomatik perikart efüzyonu nedeniyle ekokardiyografi rehberliğinde apikal perikardiyosentez yapılan ardışık 29 hasta (15 erkek, 14 kadın; ort. yaş 49; dağılım 18-72) alındı.
💡
Sonuç & Katkı:So­nuç: Ekokardiyografi rehberliğinde perikardiyosentezde apikal yaklaşım, kateter laboratuvarına ihtiyaç duymadan yatakbaşında rahatlıkla yapılabilmesi, işlem başarısının yüksek, komplikasyonların düşük olması nedeniyle ve özellikle sıvının kalbin anteriyorunda biriktiği olgularda gereksiz cerrahi girişimi azaltacağından mutlaka düşünülmelidir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:29 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada perikart efüzyonu nedeniyle ekokardiyografi rehberliğinde apikal yaklaşımla perikardiyosentez uygulamalarımızın değerlendirilmesi amaçlandı. Ça­lış­ma pla­nı: Çalışmaya, tanı amacıyla veya perikardiyal tamponad ya da semptomatik perikart efüzyonu nedeniyle ekokardiyografi rehberliğinde apikal perikardiyosentez yapılan ardışık 29 hasta (15 erkek, 14 kadın; ort. yaş 49; dağılım 18-72) alındı. Toplam 32 perikardiyosentez uygulaması, işlem başarısı, boşaltılan sıvı miktarı ve komplikasyonlar yönünden değerlendirildi. Bul­gu­lar: Perikart sıvısının sık nedenleri malignite (n=6), postperikardiyotomi sendromu (n=5), idiyopatik (n=5), kronik renal yetersizlik (n=4) ve akut miyokard enfarktüsü (n=3) idi. Boşaltılan sıvı miktarı 120 ile 2200 ml arasında değişmekte idi. Kateterin perikartta kalma süresi 24 ile 144 saat arasındaydı. İşleme bağlı mortalite olmadı. Bir hastada ekokardiyografik kontrolde lateral duvarda efüzyon kaldığı görüldü ve kateterin floroskopi altında buraya yönlendirilerek kalan sıvının tamamının boşalması sağlandı. Bir hastada perikart boşluğundan aşırı septasyon ve fibrinöz sıvı içeriğine bağlı olarak yeterli sıvı boşaltılamadığından işlem başarısız kabul edildi. Uygulanan apikal perikardiyosentez işlemlerinde başarı oranı %96.9 idi. Birer hastada sırasıyla tüp drenajı gerektiren hemopnömotoraks, vazovagal reaksiyon, devamlı olmayan ventrikül taşikardisi ve sık ventrikül erken atımları izlendi. Bir hastada sol ventrikül ponksiyonu, bir hastada kateterin plevraya yerleştirilmesi nedeniyle ponksiyon tekrarlandı. So­nuç: Ekokardiyografi rehberliğinde perikardiyosentezde apikal yaklaşım, kateter laboratuvarına ihtiyaç duymadan yatakbaşında rahatlıkla yapılabilmesi, işlem başarısının yüksek, komplikasyonların düşük olması nedeniyle ve özellikle sıvının kalbin anteriyorunda biriktiği olgularda gereksiz cerrahi girişimi azaltacağından mutlaka düşünülmelidir.

Abstract

Objectives: We aimed to evaluate our experience withechocardiography-guided pericardiocentesis with theapical approach for pericardial effusions.Study design: We evaluated 32 pericardiocenteses performed under echocardiography guidance and with theapical approach in 29 patients (15 men, 14 women; meanage 49 years; range 18 to 72 years). Indications were diagnostic purpose, pericardial tamponade, or symptomaticpericardial effusion. Procedural success, the amount ofdrainage, and complications were assessed. Results: Common causes of pericardial effusion weremalignancy (n=6), postpericardiotomy syndrome (n=5),idiopathic (n=5), chronic renal disease (n=4), and myocardial infarction (n=3). The amount of drainage was 120ml to 2,200 ml and the duration of pericardial catheterplacement in the pericardial space was 24 to 144 hours.Mortality did not occur. Echocardiographic control showedresidual effusion in the lateral wall in one case, whichrequired repositioning of the pericardial catheter for complete removal. The procedure failed in one patient due toinsufficient drainage caused by multiple septations andfibrinous fluid in the pericardial space. The success rate ofthe procedures was 96.9%. Four cases developed hemopneumothorax requiring tube drainage, vasovagal reaction, nonsustained ventricular tachycardia, and frequentventricular extrasystoles, respectively. Apical puncturewas repeated in two cases due to erroneous left ventricular puncture and pleural catheter placement, respectively. Conclusion: Echocardiography-guided pericardiocentesis with the apical approach is readily performed bed- side without the need for catheterization laboratory, witha high success rate and low complication rate. It shouldbe considered especially in cases in which anterior pericardial collection is more prominent where it will reduceunnecessary surgical interventions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZER, H. O., DAVUTOĞLU, V., SARI, İ., OYLUMLU, M., DOĞAN, A., ÇAKICI, M., AKSOY, M. (2022). Ekokardiyografi rehberliğinde apikal yaklaşımla perikardiyosentez. Türk Kardiyoloji Derneği Arşivi, Cilt: 37 - Sayı: 3, 177–181. https://ajindex.com/articles/633438

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Tsang TS, Freeman WK, Sinak LJ, Seward JB. Echocardiographically guided pericardiocentesis: evolution and state-of-the-art technique. Mayo Clin Proc 1998; 73:647-52
  2. Bıyık İ, Ergene O. Chronic pericardial effusion: diagnostic and therapeutic methods. [Article in Turkish] Türk Kardiyol Dern Arş 2004;32:581 90
  3. Salem K, Mulji A, Lonn E. Echocardiographically guided pericardiocentesis - the gold standard for the management of pericardial effusion and cardiac tamponade. Can J Cardiol 1999;15:1251-5
  4. Tsang TS, Enriquez-Sarano M, Freeman WK, Barnes ME, Sinak LJ, Gersh BJ, et al. Consecutive 1127 therapeutic echocardiographically guided pericardiocenteses: clinical profile, practice patterns, and outcomes spanning 21 years. Mayo Clin Proc 2002;77:429-36
  5. Tsang TS, Barnes ME, Hayes SN, Freeman WK, Dearani JA, Butler SL, et al. Clinical and echocardiographic characteristics of significant pericardial effusions following cardiothoracic surgery and outcomes of echo-guided pericardiocentesis for management: Mayo Clinic experience, 1979-1998. Chest 1999;116:322-31
  6. Lindenberger M, Kjellberg M, Karlsson E, Wranne B. Pericardiocentesis guided by 2-D echocardiography: the method of choice for treatment of pericardial effusion. J Intern Med 2003;253:411-7
  7. Kabukcu M, Demircioğlu F, Yanık E, Başarıcı I, Ersel F. Pericardial tamponade and large pericardial effusions: causal factors and efficacy of percutaneous catheter drainage in 50 patients. Tex Heart Inst J 2004; 31:398 403
  8. Vayre F, Lardoux H, Pezzano M, Bourdarias JP, Dubourg O. Subxiphoid pericardiocentesis guided by contrast two-dimensional echocardiography in cardiac tamponade: experience of 110 consecutive patients. Eur J Echocardiogr 2000;1:66-71
  9. Cho BC, Kang SM, Kim DH, Ko YG, Choi D, Ha JW, et al. Clinical and echocardiographic characteristics of pericardial effusion in patients who underwent echocardiographically guided pericardiocentesis: Yonsei Cardiovascular Center experience, 1993-2003. Yonsei Med J 2004;45:462-8
  10. Gring C, Griffin BP. Pericardiocentesis. In: Griffin BP, Topol EJ, editors. Manual of cardiovascular medicine. 2nd ed. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2004. p. 709-13
  11. Maisch B, Soler J, Hatle L, Ristic AD. Pericardial diseases. In: Camm AJ, Lüscher TF, Serruys PW, editors. The ESC textbook of cardiovascular medicine. Oxford: Blackwell Publishing; 2006. p. 517-34
  12. Kabbani SS, LeWinter MM. Pericardial disease. In: Crawford MH, DiMarco JP, Paulus W