Dergiler / Türkiye Parazitoloji Dergisi / 2010 / Cilt: 34 - Sayı: 2

Erzurum ili barınak köpeklerinde listeriosis ve leishmaniasisin seroprevalansının araştırılması

Seroprevalance of listeriosis and leishmaniasis in shelter dogs of the Erzurum province

Sayfa
76–80
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Erzurum ili köpeklerinde L. monocytogenes tespit edilmesi, veteriner hekimlik ve halk sağlığı açısından önemli bulunmuş ve biran önce gerekli tedbirlerin alınması gerektiği kanaatine varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Zoonoz hastalıklardan olan listeriosis ve leishmaniasisin bulaştırılmasında ve yayılmasında köpeklerin önemli rolü olduğu bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örneklerin analizinde, Listeriosis için Osebold aglütinasyon testi ve leishmaniasis için IFAT testi uygulandı. 72 köpek serumunun 19'unda (%26,3) Listeria monocytogenes seropozitifliği saptandı.
💡
Sonuç & Katkı:Erzurum ili köpeklerinde L. monocytogenes tespit edilmesi, veteriner hekimlik ve halk sağlığı açısından önemli bulunmuş ve biran önce gerekli tedbirlerin alınması gerektiği kanaatine varılmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Zoonoz hastalıklardan olan listeriosis ve leishmaniasisin bulaştırılmasında ve yayılmasında köpeklerin önemli rolü olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada, Erzurum'da barınak köpeklerinde bu enfeksiyonların seroprevalansının araştırılması amaçlandı. Örneklerin analizinde, Listeriosis için Osebold aglütinasyon testi ve leishmaniasis için IFAT testi uygulandı. 72 köpek serumunun 19'unda (%26,3) Listeria monocytogenes seropozitifliği saptandı. Örneklerin hiçbirinde leishmaniasis seropozitifliği bulunmadı. Dişi köpeklerin %29,5'i ve erkeklerin %21,4'ü L. monocytogenes yönünden pozitifti. Seropozitivite oranı bir yaşın altındaki köpeklerde %41,6, 1-3 yaş arasındaki köpeklerde %24 ve 3 yaşın üzerindeki köpeklerde ise %16,6 oranlarında bulundu. Yüzdesel olarak L. monocytogenes seropozitifliğinin cinsiyete göre dişi köpeklerde ve yaşa göre ise 1 yaşın altındaki köpeklerde daha yüksek oranda olduğu saptandı. Ancak bu farklılıklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0,05). Erzurum ili köpeklerinde L. monocytogenes tespit edilmesi, veteriner hekimlik ve halk sağlığı açısından önemli bulunmuş ve biran önce gerekli tedbirlerin alınması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Abstract

Dogs are known to play an important role in the spread of the zoonotic diseases, listeriosis and leishmaniasis. In this study, the seroprevalances of these infections were investigated in shelter dogs in Erzurum. The Osebold agglutination test for listeriosis and IFAT for leishmaniasis were performed in analysis of the specimens. Out of 72 dogs, 19 (26.3%) were found to be seropositive for Listeria monocytogenes. Leishmaniasis seropositivity was not detected in any of the specimens. A total of 13 (29.5%) of female dogs and 6 (21.4%) of male dogs were L. monocytogenes positive. Seropositivity rates were 41.6% in dogs less than 1 year old, 24% in those 1-3 years old, and 16.6% in those over 3 years old. Regarding percentages, the seropositivity rate of L. monocytogenes was found to be higher in female dogs and those younger. However, these changes were not found to be statistically significant (p>0.05). Detection of L. monocytogenes in dogs of Erzurum province was considered to be crucial for veterinary medicine and public health and preventive measures should be taken as soon as possible.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BALKAYA, İ., ÖZKAN, T. A., AKTAŞ, M. S., ÖZKANLAR, Y. E., BABÜR, C. (2022). Erzurum ili barınak köpeklerinde listeriosis ve leishmaniasisin seroprevalansının araştırılması. Türkiye Parazitoloji Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 2, 76–80. https://ajindex.com/articles/631097

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Alvar J, Canavate C, Molina R, Moreno J, Nieto J, 2004. Canine leishmaniosis. Adv Parasitol, 57: 1-88
  2. Babür C, Altaş MG, Çelebi B, Sevgili M, Özkan AT, Gökçen A, 2007. Şanlıurfa Yöresi Sokak Köpeklerinde Toxoplasmosis, Leishmaniosis ve Listeriosis'in Seroprevalansı. Türkiye Hijyen ve Deneysel Biyoloji Derg, 64: 11-16
  3. Balcıoğlu İC, Ertabaklar H, Paşa S, Özbel Y, Toz SY, 2009. Antalya İli ve İlçelerindeki Dört Köpek Barınağında Leishmaniasis Seroprevalansının Araştırılması. Türkiye Parazitol Derg, 33: 4-7
  4. Betini S, Gradoni L, 1986. Canine Leishmaniosis in the mediterranen area and its implication for human leishmaniosis. Insect Sci Appl, 7: 241-245
  5. Bhunia, AK, 1997. Antibodies to Listeria monocytogenes. Crit Rev Microbiol, 23: 77-107
  6. Börkü MK, Ural K, Gazyağcı S, Özkanlar Y, Babür C, Kılıç S, 2006. Serological Detection of Listeriosis at a Farm. Turk J Vet Anim Sci, 30: 279–282
  7. Cengiz AT, 1999. Listeria ve Erysipelothrix. Ustaçelebi Ş Eds. Temel ve Klinik Mikrobiyoloji Ankara Güneş Kitapevi. p. 404 8) Ceylan E, Karaca M, Akkan HA, Keleş İ, Kutlu İ, 2005. Van Yöresi Sokak Köpeklerinde Listeriosis Seroprevalansı. Y Y Ü Sağlık Bil Derg, 8: 15-17
  8. Coşkun ŞZ, Batmaz H, Aydın L, Yılmaz F, 1997. Seroprevalance of L. infantum infection of dogs in the western part of Turkey. Türkiye Parazitol Derg, 21: 287-291
  9. Doğan N, Özbel Y, Özensoy S, Bor O, Akgün Y, 2001. Prevalence of human and canine visceral leishmaniasis in Eskişehir city and surroundings, Turkey. In Worldleish 2, May 20-24, Crete, Greece, Abstract Book, p. 78
  10. Dye C, Vidor E, Dereure J, 1993. Serological diagnosis of leishmaniasis: on detecting infection as well as disease. Epidemiol Infect, 103: 647-656
  11. Gomes YM, Cavalcanti PM, Lira RA, Abath FGC, Alves LC, 2008. Diagnosis of canine visceral leishmaniasis. Biotechnological advances. Vet J, 175: 45-52
  12. Guessous-Idrissi N, Berraagm B, Riyad M, Sahibi H, Bichichi M, Rhalem A, 1997. L. tropica: Etiological agent of a case of canine visceral Leishmaniasis in northern Morocco. Am J Trop Med Hyg, 57(2): 172-73
  13. Hajjaran H, Mohebali M, Zarei Z, Edrissian GhH, 2007. Leishmania tropica: Another Etiological Agent of Canine Visceral Leishmaniasis in Iran. Iranian J Publ Health, 36: 85-88 15) Handemir E, Öncel T, Kamburgil K, 2004. İstanbul Sokak Köpeklerinde Visseral Leishmaniasis Seroprevalansı. Türkiye Parazitol Derg, 28: 123-125
  14. Harith AE, Slappendel RJ, Reiter I, Van Knapen F, De Korte P, Huigen E, Kolk AHJ,