Dergiler / BİLTÜRK Ekonomi ve İlişkili Çalışmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 1

The New Regionalism Approach at Regional Development: A Case Study of Sinop Province

Sayfa
57–83
Yayın Tarihi
2019-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada bu dönüşüm, Türkiye’nin bu kapsamdaki gelişme süreci ile Sinop ili örneğiyle incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Modern kalkınma teorilerinin zaman içerisinde ortaya çıkardığı başarısız sonuçlar, Türkiye’nin yeni yaklaşımlara yönelmesine neden olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yönelimler, son olarak bölgesel kalkınma çerçevesinde tavandan tabana merkeziyetçi kalkınma anlayışından çıkıp, yerelin ön plana çıktığı tabandan tavana bölgesel kalkınma anlayışına dönüşmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada bu dönüşüm, Türkiye’nin bu kapsamdaki gelişme süreci ile Sinop ili örneğiyle incelenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bölgesel Kalkınma · Yeni Bölgeselcilik · Türkiye

Özet

Modern kalkınma teorilerinin zaman içerisinde ortaya çıkardığı başarısız sonuçlar, Türkiye’nin yeni yaklaşımlara yönelmesine neden olmuştur. Bu yönelimler, son olarak bölgesel kalkınma çerçevesinde tavandan tabana merkeziyetçi kalkınma anlayışından çıkıp, yerelin ön plana çıktığı tabandan tavana bölgesel kalkınma anlayışına dönüşmüştür. Yeni bölgeselcilik yaklaşımı olarak ifade edilen bu süreçte, bölgenin dinamiklerinin ön plana çıkarılarak sosyo-ekonomik olarak gelişme sağlanması hedeflenmektedir. Çalışmada bu dönüşüm, Türkiye’nin bu kapsamdaki gelişme süreci ile Sinop ili örneğiyle incelenmiştir.

Abstract

Modern development theories have not shown successful results over time. This situation has led Turkey's orientation towards new approaches. Nowadays, these approaches are turn to local based bottom-up regional development from top-down centralist development within the framework of regional development. In this process, which is called new regionalism approach, it is aimed to ensure socio-economic development by featuring the divers of locality. In this study, this transformation were analyzed by Turkey’s development process in example of Sinop province.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDEM, M. S. (2019). The New Regionalism Approach at Regional Development: A Case Study of Sinop Province. BİLTÜRK Ekonomi ve İlişkili Çalışmalar Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 57–83. https://ajindex.com/articles/6308

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Akpınar, R. Taşçı K. ve Özsan, M.E. (2011). Teoride Ve Uygulamada Bölgesel Kalkınma Politikaları. Bursa: Ekin Yayınevi.
  2. Akpınar, R. (2012). “Türkiye'de Değişen Bölgesel Kalkınma Politikaları”, Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, (6), ss.29-46.
  3. Arslan, G.E. (2008). “Türkiye Açısından Bölge Kalkınma Ajansları Uygulamasının Değerlendirilmesi”, Ekonomik Yaklaşım,19, ss.165-182.
  4. Aslan, A.H. (2010). “Bölgesel Kalkınmada Kalkınma Ajanslarının Rolü: AB Ve Türkiye Deneyimleri” Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bakırcı, F., Ekinci, E.D., Şahinoğlu, T. (2014). “Bölgesel Kalkınma Politikalarının Etkinliği: Türkiye Alt Bölgeler Bazında Bir Uygulama” Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 18 (2), ss. 281-298. BBYKPa, 1963. Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Kalknma%20Planlar/Attachments/9/plan1.pdf (Erişim Tarihi: 15.07.2015). BBYKPb, 1985. Beşinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Kalknma%20Planlar/Attachments/5/plan5.pdf (Erişim Tarihi: 15.07.2015).
  5. Berber, M. (2006). İktisadi Büyüme ve Kalkınma. 3.Baskı. Trabzon: Derya Kitapevi. BGUS, 2013.
  6. Bölgesel Gelişme Ulusal Stratejisi, Bölgesel Gelişme Ve Yapısal Uyum Genel Müdürlüğü, Ankara. http://www.bgus.gov.tr/dokuman/BolgeselGelismeUlusalStratejisi(2014-2023).pdf (Erişim Tarihi: 15.07.2015).
  7. Büyükdavras, S. (1972). “Büyüme Kutupları Kuramı Ve Türkiye'de Uygulanmasına İlişkin Çalışmalar”, Amme İdaresi Dergisi,5(4), ss.59-74. Coffey W. J. ve Polèse M. (1985): “Local Development: Conceptual Bases And Policy Implications”, Regional Studies, 19(2), ss.85-93.
  8. Çetin M. ve Kara M. (2008). “Bir Kalkınma Aracı Olarak “Organize Sanayi Bölgeleri”: Isparta Süleyman Demirel Organize Sanayi Bölgesi Üzerine Bir Araştırma”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31 (Temmuz-Aralık), ss.49-68.
  9. Deviren, N.V. ve Yıldız, O. (2014). “Bölgesel Kalkınma Teorileri ve Yeni Bölgeselcilik Yaklaşımının Türkiye’deki Bölgesel Kalkınma Politikalarına Etkileri”, Akademik Bakış Dergisi, 44 (Temmuz-Ağustos). Dinler, Z. (1998). Bölgesel İktisat. 5.basım. Bursa: Ekin Kitapevi Yayınları. DPT, 2000. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Bölgesel Gelişme Özel İhtisas Komisyonu Raporu. http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/zel%20htisas%20Komisyonu%20Raporlar/Attachments/65/oik523.pdf (Erişim Tarihi: 15.07.2015). DPT, 2008. Dokuzuncu Kalkınma Planı Bölgesel Gelişme Özel İhtisas Komisyonu Raporu DPT Yayın No:2766