KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türkiye Parazitoloji Dergisi / 2006 / Cilt: 30 - Sayı: 2

İlkokul öğrencilerinde enterobius vermicularis varlığı ve etkileyen etmenler

Hatice GİRAY
Pembe KESKİNOĞLU
Sayfa
99–102
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Enterobius vermicularis sıklığı yüksektir ve gecekondu bölgesindeki okulda olma, kalabalık yaşam ve evin kanalizasyona bağlı olmaması gibi beklenen değişkenlerin sıklığı arttırdığı saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İlkokul çocuklarında Enterobius vermicularis varlığını etkileyen etmenleri belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Selofan bant yöntemiyle sabah dışkılamadan örnek alınmış, aynı gün mikroskopla değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Enterobius vermicularis sıklığı yüksektir ve gecekondu bölgesindeki okulda olma, kalabalık yaşam ve evin kanalizasyona bağlı olmaması gibi beklenen değişkenlerin sıklığı arttırdığı saptanmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İlkokul çocuklarında Enterobius vermicularis varlığını etkileyen etmenleri belirlemektir. Kesitsel-analitik çalışma yapılmıştır. Bağımlı değişken, parazit varlığı, bağımsız değişkenler, çocuğun, ailenin, evin, tuvalet ve içme suyunun özellikleridir. Selofan bant yöntemiyle sabah dışkılamadan örnek alınmış, aynı gün mikroskopla değerlendirilmiştir. Veri çözümlemesinde, Ki-kare ve lojistik regresyon analizi uygulanmış, p< 0.05 anlamlılık düzeyi kabul edilmiştir. İzmir İli Işıkkent Sağlık Ocağı Bölgesi'ndeki Işıkkent ve Sait Güzelcan İlköğretim Okullarında anasınıfı, 1, 2, 3, 4, 5. sınıfta okuyan 529 öğrenciden 477'sine (%90,2) ulaşılmıştır. Çocukların yaş ortalaması 8.6±2.0, evde yaşayan ortalama birey sayısı 5.4±2.0, ortalama çocuk sayısı 3.2±1.9'dir. Evlerin 290'ı (%60,8) müstakil, su kaynağı 404 (%84,7) evde şehir suyudur. Tuvaletlerin 337'si (%70,6) ev içindedir. Çocukların 209'unda (%43,8) Enterobius vermicularis saptanmış-tır. Lojistik regresyon sonucunda parazit görülme sıklığı, Sait Güzelcan Okulundaki çocuklarda 3.05 kat, evde yaşayan kişi sayısı altı ve üzerinde ise 2.05 kat, kanalizasyonu olmayan evlerde yaşayan çocuklarda 2.02 kat anlamlı olarak fazladır. Ailede parazit öykü varlığı riski anlamlı olarak azaltmaktadır. Enterobius vermicularis sıklığı yüksektir ve gecekondu bölgesindeki okulda olma, kalabalık yaşam ve evin kanalizasyona bağlı olmaması gibi beklenen değişkenlerin sıklığı arttırdığı saptanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GİRAY, H., KESKİNOĞLU, P. (2022). İlkokul öğrencilerinde enterobius vermicularis varlığı ve etkileyen etmenler. Türkiye Parazitoloji Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 2, 99–102. https://ajindex.com/articles/630763

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Ackers JP, 2002. The diagnostic implications of the seperation of E.histolytica and E.dispar. J Biosc (Supl. 3), 27: 573-578
  2. Braga LL, Gomes ML, Silva MW, Paiva C, Sales A, Mann BJ, 2001. Entamoeba histolytica and Entamoeba dispar infections as detected by monoclonal antibody in an urban slum in Fortaleza, Northeastern Brazil. Rev Soc Bras Med Trop, 34: 467-471
  3. Delialioğlu N, Aslan G, Sözen M, Babür C, Kanık A, Emekdaş G, 2004. Detection of Entamoeba histolytica/E.dispar in stool specimens by using ELISA. Mem Inst Oswaldo Cruz., 99: 769-772
  4. Haque R, Ali IKM, Akther S, Petri JWA, 1998. Comparison of PCR, isoenzyme analysis and antigen detection for diagnosis of Entamoeba histolytica infection. J Clin Microbiol, 36: 449-452
  5. Haque R, Faruque AS, Hahn P, Lyerly DM, Petri JWA, 1997. Entamoeba histolytica and Entamoeba dispar infection in children in Bangladesh. J Infect Dis, 175: 734-736
  6. Haque R, Neville LM, Hahn P, Petri JWA, 1995. Rapid Diagnosis of Entamoeba Infection by Using Entamoeba and Entamoeba histolytica Stool Antigen Detection Kits. J Clın Mıcrobıol, 33: 2558–2561
  7. Nar S, Akbaş E, Esen B, 2003. Dışkı örneklerinde Entamoeba histolytica ve Entamoeba dispar ın araştırılmasında direkt mikroskobi ve ELISA yöntemlerinin karşılaştırılması. Flora, 8: 213-220, 2003
  8. Pillai DR, Keystone JS, Sheppard DC, MacLean JD, McPherson DW, Kain KC, 1999. E.histolytica and E.dispar: epidemiology and comparison of diagnostic methods in a setting of nonendemicity. Clin Infect Dis, 29: 1315-1318
  9. Saygı G, 1998. Temel Tıbbi Parazitoloji. Esnaf Ofset Matbaası, Sivas
  10. Tannich E, Burchard GD, 1991. Differentiation of pathogenic from nonpathogenic Entamoeba histolytica by restriction fragment analysis of a single gene amplified in vitro. J Clin Microbiol, 29: 250-255
  11. Tanyüksel M, Petri JWA, 2003. Laboratory diagnosis of amebiasis. Clin Microbiol Rev, 16: 713-729
  12. Tanyüksel M, Yılmaz H, Ulukanlıgil M, Araz E, Çiçek M, Koru O, Taş Z, Petri WA, 2005. Comparison of two methods (microscopy and ELISA) fort he diagnosis of amebiasis. Exp Parasitol, 110: 322-326
  13. Walsh JA, 1986. Problems in recognition and diagnosis of amebiasis: estimation of the global magnitude of morbidity and mortality. Rev Infect Dis, 8:228-238
  14. World Health Organization Amoebiasis W.H.O. 1997. Weekly Epidemiol. Rec, 72: 97–100
  15. Zaki NR, Ibrahim SA, Atef SM, Omar HM, 2001. Evaluation of laboratory techniques for differentiation between Entamoeba histolytica