KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gephyra / 2012 /

Nikaia'dan Yeni Yazıtlar II

New Inscriptions from Nicaea II

Hüseyin ÖZTÜRK
Selen KILIÇ ASLAN
Dergi
Gephyra
Sayfa
101–110
Yayın Tarihi
2012-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kallikarpos ve Spendusa'nın dışında yazıt no. 12'de adı geçen Epigenes'in de köle kökenli olduğunu tespit etmek mümkün olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Makalede; 2010 ve 2011 yıllarında Sakarya İli'ne bağlı Taraklı ve Geyve ilçelerinin sınırları içerisinde yüzey araştırmasında bulunan 15 adet kitabeli mezar taşı tanıtılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Büyük oranda kırsal kesimde yaşayan şahıslara ait olan bu mezar taşları; üzerlerine işlenen tarım aletleri ve yün sepeti gibi nesnelerle ve de yazıtlarda yer alan meslek ve şahıs isimleriyle bölgenin sosyokültürel ve etnik yapısına önemli ışık tutmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Kallikarpos ve Spendusa'nın dışında yazıt no. 12'de adı geçen Epigenes'in de köle kökenli olduğunu tespit etmek mümkün olmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 · 15 adet
⚙️Değişkenler:Nikaia · Bithynia · Sakarya

Özet

Makalede; 2010 ve 2011 yıllarında Sakarya İli'ne bağlı Taraklı ve Geyve ilçelerinin sınırları içerisinde yüzey araştırmasında bulunan 15 adet kitabeli mezar taşı tanıtılmaktadır. Araştırmanın yapıldığı bölge Roma İmparatorluk Dönemi'nde Nikaia kentinin himayesinde bulunmaktaydı. Büyük oranda kırsal kesimde yaşayan şahıslara ait olan bu mezar taşları; üzerlerine işlenen tarım aletleri ve yün sepeti gibi nesnelerle ve de yazıtlarda yer alan meslek ve şahıs isimleriyle bölgenin sosyokültürel ve etnik yapısına önemli ışık tutmaktadır. Yazıt no. 8'de ilk defa belgelenen Ozobris şahıs ismi büyük olasılıkla Thrak kökenlidir. Yazıt no. 7'de mezar sahibi olarak tanıtılan Kallikarpos ve Spendusa'nın meslekleri oikonomos olarak belirtilmiştir. Anlaşılan o ki; bu karı-koca büyük bir çiftliğin işlerini idare etmekle yükümlüydü. Kallikarpos ve Spendusa'nın dışında yazıt no. 12'de adı geçen Epigenes'in de köle kökenli olduğunu tespit etmek mümkün olmuştur.

Abstract

The article presents 15 new funerary inscriptions found in the vicinity of the vilayets Geyve and Tarakli (province of Sakarya) during a survey conducted in 2010 and 2011, respectively. All inscriptions stem from this area, which in Roman imperial times formed part of the eastern territory of Nicaea. The new texts include numerous anthroponyms, which underscores the region's cultural richness. The new name Ozobris (no. 8) is probably of Thracian origin. The funerary monument (no. 7) was erected for a man and his wife; both of them worked as “oikonomos”, an occupation variously attested in this region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTÜRK, H., ASLAN, S. K. (2012). Nikaia'dan Yeni Yazıtlar II. Gephyra, 101–110. https://ajindex.com/articles/62868

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. M. Adak, Der soziale Aufstieg eines Tierkämpfers (archikynegos) aus Bithynien, Gephyra 7, 2010, 1–9. M. Adak – N. E. Akyürek-Şahin, Katalog der Inschriften im Museum von Adapazarı, Gephyra 2, 133–172. M. Adak – N. E. Akyürek-Şahin – M. Y. Güneş, Neue Inschriften im Museum von Bolu (Bithynion/Klaudiupolis), Gephyra 5, 73–120.
  2. E. N. Akdoğu-Arca, New Inscriptions from Bithynia, Gephyra 4, 145–154. A. Avram – O. Bounegru, Inschriften von Nikaia und Nikomedia aus dem Reisebericht von Botho Graef (1889), MDAI(A) 121, 264–280.
  3. F. Bechtel, Die historischen Personennamen des Griechischen bis zur Kaiserzeit, Halle 1917.
  4. N. Cau, Nuovi antroponimi indigeni nelle iscrizioni greche della Licia di età ellenistico-romana I, SE 15, 2003, 297–340.
  5. N. Cau, Nuovi antroponimi indigeni nelle iscrizioni greche della Licia di età ellenistico-romana, II, SE 16, 2003, 377–419.
  6. T. Corsten, The Role and Status of the Indigenous Population in Bithynia, şurada: T. Bekker-Nielsen (ed.), Rome and the Black Sea Region. Domination, Romanisation, Resistance, Aarhus 2006, 85–93.
  7. J. J. Coulton, Pedestals as 'altars' in Roman Asia Minor, AS 55, 2005, 127–157.
  8. N. Çokbankir, Modrena ve Nikaia Teritoryumundan Yeni Yazıtlar, Olba 18, 323–345.
  9. F. K. Dörner, Inschriften und Denkmäler aus Bithynien, Berlin 1941.
  10. F. K. Dörner, Bericht über eine Reise in Bithynien, Viyana 1952. N. Fıratlı – L. Robert, Stèles funéraires de Byzance gréco-romaine, Paris 1964.
  11. F. T. Gignac, A Grammar of the Greek Papyri of the Roman and Byzantine Periods, I: Phonology, Milano 1976.
  12. C. Kokkinia, Rosen für die Toten im griechischen Raum und eine neue ῥοδισμός-Inschrift aus Bithynien, MH 56, 203–221.
  13. J. Kubinska, Les monuments funéraires dans les inscriptions grecques de l'Asie Mineure, Varşova 1968.
  14. J. Kubinska, Les ostothèques dans les inscriptions grecques de l'Asie Mineure, şurada: C. Brixhe (ed.), Poikila Epigraphika, Paris 1997, 7–58. R. Merkelbach - J. Stauber (ed.), Steinepigramme aus dem griechischen Osten, IV, Münih/Leipzig 2002.
  15. M. Oktan, Bithynia Bölgesi'nden Yeni Mezar Yazıtları, Olba 15, 59–71.
  16. P. Özlem-Aytaçlar, An Onomastic Survey of the Indigenous Population of North-Western Asia Minor, şurada: R. W. V. Catling - F. Marchand (ed.), Onomatologos: Studies in Greek Personal Names presented to Elaine Matthews, Exeter 2010, 506–524.
  17. B. Öztürk - İ. F. Sönmez, New Inscriptions from Karadeniz Ereğli Museum I, ArkSan 132, 129–138.
  18. H. S. Öztürk, Nikaia'dan (Bithynia) Yeni Yazıtlar I, ArksSan 137, 147–154. L