Dergiler / Gephyra / 2016 /

sana mente sanaque memoria testamentum feci: İ. S. 12 Nisan 340 Tarihli Bir Vasiyetname

sana mente sanaque memoria testamentum feci: An Instruction in the Will of April 12th 340 AD.

Dergi
Gephyra
Sayfa
153–163
Yayın Tarihi
2016-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

S. 4. yüzyıldaki geleneksel hukuki ka­lıpların kullanımını yansıtmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yazarlar bu makalede bugüne kadar bilinmeyen bir Roma vasiyetnamesini yayımlamaktadırlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:S. 12 Nisan 340 tarihinde ahşap bir tablet üzerine mürekkep ile yazılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:S. 4. yüzyıldaki geleneksel hukuki ka­lıpların kullanımını yansıtmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:testamentum · Roma Vasiyetnamesi · ahşap tablet

Özet

Yazarlar bu makalede bugüne kadar bilinmeyen bir Roma vasiyetnamesini yayımlamaktadırlar. Bu testamentum İ. S. 12 Nisan 340 tarihinde ahşap bir tablet üzerine mürekkep ile yazılmıştır. Başka bir kaynaktan bilinmeyen testator Iulius Pompeianus çocukları Iulius Ianuarius, Iulius Iahin ve Iu­lia Victorina’yı varisleri olarak belirtmektedir. Vasiyetname İ. S. 4. yüzyıldaki geleneksel hukuki ka­lıpların kullanımını yansıtmaktadır.

Abstract

The authors publish the first tablet of a hitherto unknown Roman will. The testamentum was written with ink on a wooden tablet on April 12th 340 AD. Iulius Pompeianus, the otherwise unknown testator, designates as heirs his children Iulius Ianuarius, Iulius Iahin and Iulia Victorina. The will reflects the use of traditional iuridical formulas in the 4th century.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Rothenhöfer, P., Blänsdorf, J. (2016). sana mente sanaque memoria testamentum feci: İ. S. 12 Nisan 340 Tarihli Bir Vasiyetname. Gephyra, 153–163. https://ajindex.com/articles/62823

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. J.-O. Tjäder, Die nichtliterarischen lateinischen Papyri Italiens aus der Zeit 445-700 (Uppsala 1955). R. Bagnall – A. Cameron – S. R. Schwartz – K. A. Worp, Consuls of the Later Roman Empire, Atlanta 1987. L. Berkes – E. Giele – M. R. Ott, unter Mitarbeit von J. F. Quack, Holz, in: Th. Meier – M. R. Ott – R. Sauer (Hrsg.), Materiale Textkulturen. Konzepte – Materialien – Praktiken, Berlin 2015, 383-396. J. Blänsdorf, Die Defixionum Tabellae des Mainzer Isis- und Mater Magna-Heiligtums, Mainz 2012. J. Blänsdorf, La tecnica e l’arte della scrittura su piombo e rame. Le iscrizioni magiche della Fontana di Anna Perenna (Roma) e la tipologia die caratteri tardo-antichi, in: G. Baratta (Hrsg.), Instrumenta inscripta IV. Nulla dies sine littera. La escritura cotidiana en la casa romana. Sylloge Epigraphica Barcinonensis X (Barcelona 2012) 17-39. J. Blänsdorf, Die Kunst des Schreibens und die Entwicklung der Schriftformen am Beispiel der Defixionum tabulae von Mainz und der lateinischen Papyrustexte des 1./2. Jahrhunderts, in: M. Scholz – M. Horster (Hrsg.), Lesen und Schreiben in den römischen Provinzen. Schriftliche Kommunikation im Alltagsleben. Akten des 2. Internationalen Kolloquiums von DUCTUS – Association internationale pour l’étude des inscriptions mineures, RGZM Mainz, 15.-17. Juni 2011, Mainz 2015, 27-42.
  2. F. Bücheler, Carmina latina epigraphica, Leipzig 1895. A. K. Bowman – J. D. Thomas, Vindolanda. The Latin Writing-Tablets. Britannia Monograph Series No. 4, London 1983.
  3. P. Degni, Usi delle tavolette lignee e cerate nel mondo greco e romano. Ricerca Papyrologica 4, Messina 1998.
  4. K. Jongeling, North-African Names from Latin Sources, Leiden 1994.
  5. M. Kaser, Das römische Privatrecht, I, München2 1971.
  6. M. Kaser, Das römische Privatrecht, II, München2 1975.
  7. M. Kaser - R. Knütel, Römisches Privatrecht, München20 2014.
  8. C. M. Kaufmann, Handbuch der altchristlichen Epigraphik, Freiburg im Breisgau 1917. J.-M. Lassère, Manuel d’épigraphie romaine, Paris 2007.
  9. D. Liebs, Das Testament des Antonius Silvanus, römischer Kavallerist in Alexandria bei Ägypten, aus dem Jahr 142 n. Chr., in: K. Märker – Chr. Otto (Hrsg.), Festschrift für Weddig Fricke zum 70. Geburtstag, Freiburg 2000, 113-128.
  10. E. A. Meyer, Legitimacy and Law in the Roman World. Tabulae in Roman Belief and Practice, Cambridge 2004.
  11. O. Seeck, Codicilli 4), RE IV.1, Stuttgart 1900, 175-179.
  12. B. Strobel, Römische Testamentsurkunden aus Ägypten vor und nach der Constitutio Antoniniana, München 2014. R. S. O.