Dergiler / Gephyra / 2019 / Cilt: 18 - Sayı:

Truva Hititlerin Wilusa Kenti midir? İsim Benzeşmeleri ve Hisarlık’ın Tarihi Gerçekliğindeki Vahim Rolü Hakkında

Is Troy the Hittite Wilusa? About name associations and their role in the historization of Hisarlık

Dergi
Gephyra
Sayfa
33–57
Yayın Tarihi
2019-11-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ephesos’un Arzawa’nın son kralı Uhhazidi’nin kenti olan Abāsa ile eşitlenmesi fonetik olarak daha da kötüdür ve Ephesos olasılıkla gerçek bir Yunan ismidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Homeros’un ülkesinin Hitit kaynaklarında geçen Taruwisa ve/veya Wilusa ülkesi ile olan ve yaygın olarak kabul edilen bağlantısı isim ilişkilerinden başka çok az şeye dayanmaktadır: öncelikle Wilusa kralı Alaksandu’nun Aleksandros ya da Truva prensi Paris ile özdeşleştirilmesi (1911), daha sonra da Wilusa’nın Truva’nın bir diğer adı olan Ilios ile ve bağımsız olarak da Taruwisa’nın bizzat Truva ile özdeşleştirilmeleri (her ikisi de 1924).
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca Wilusa’lı tanrılar listesindeki ]appaliunas da Apollon ile özdeşleştirilmiştir (1931).
💡
Sonuç & Katkı:Ephesos’un Arzawa’nın son kralı Uhhazidi’nin kenti olan Abāsa ile eşitlenmesi fonetik olarak daha da kötüdür ve Ephesos olasılıkla gerçek bir Yunan ismidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Homeros · Hitit coğrafyası · Bronz Çağı Batı Anadolusu

Özet

Homeros’un ülkesinin Hitit kaynaklarında geçen Taruwisa ve/veya Wilusa ülkesi ile olan ve yaygın olarak kabul edilen bağlantısı isim ilişkilerinden başka çok az şeye dayanmaktadır: öncelikle Wilusa kralı Alaksandu’nun Aleksandros ya da Truva prensi Paris ile özdeşleştirilmesi (1911), daha sonra da Wilusa’nın Truva’nın bir diğer adı olan Ilios ile ve bağımsız olarak da Taruwisa’nın bizzat Truva ile özdeşleştirilmeleri (her ikisi de 1924). Ayrıca Wilusa’lı tanrılar listesindeki ]appaliunas da Apollon ile özdeşleştirilmiştir (1931). Bu eşleştirmelerin hiçbirisi ikna edici değildir ve eğer bir Wilusa kralı ve Wilusa’lı bir tanrı gerçekten Yunan isimlere sahipse, bu Wilusa’nın Troas’a lokalize edilmesini güçlendirmez. Homeros’un ülkesi gerçekten de oraya lokalize edilmişti, ama bu çabalar Hisarlık tepesindeki kalenin civarında bir kentin varlığını kanıtlamada başarısız olmuştur. Bu kale ne Truva ne de Wilusa başkentiydi ve de Hitit tarihi ve kültürüyle bir bağlantısı yoktu. Hitit tarzındaki anıtlar ve yazıtlar Batı Anadolu’da mevcuttur ama daha güneye doğru gelindiğinde, şimdiye dek öncelikli olarak Hitit kaynaklarında görülen batı krallıklarının hiçbiri kazı ile doğrulanamamıştır. Ephesos’un Arzawa’nın son kralı Uhhazidi’nin kenti olan Abāsa ile eşitlenmesi fonetik olarak daha da kötüdür ve Ephesos olasılıkla gerçek bir Yunan ismidir.

Abstract

The widely accepted link of Homer’s town with the land of Taruwisa and/or the land of Wilusa in Hittite sources is based on little other than name associations: firstly that of Alaksandu, king of Wilusa, with Alexandros or Paris, the Trojan prince (1911), then of Wilusa with Ilios, another name for Troy, and, independently, of Taruwisa with Troy itself (both 1924). Also ]appaliunas, in a list of Wilusian gods, was identified with Apollo (1931). None of these equations is cogent, and if a Wilusian king and a Wilusian god really had Greek names, it would not strengthen the localization of Wilusa in the Troad. Homer’s town was indeed localized there, but the efforts to prove the existence of a town around the stronghold on the hill of Hisarlık have failed. This stronghold was neither Troy nor the capital of Wilusa, and there is no connection with Hittite history or culture. Monuments and inscriptions in Hittite style exist in West Anatolia, but farther to the south, and until now none of the western kingdoms attested primarily in Hittite sources has been confirmed by excavation. The equation of Ephesos with Abāsa, the town of Uhhazidi, the last king of Arzawa, is phonetically even worse, and Ephesos is probably a genuine Greek name.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SCHÜRR, D. (2019). Truva Hititlerin Wilusa Kenti midir? İsim Benzeşmeleri ve Hisarlık’ın Tarihi Gerçekliğindeki Vahim Rolü Hakkında. Gephyra, Cilt: 18 - Sayı:, 33–57. https://ajindex.com/articles/62762

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. F. Aura Jorro, Diccionario Micénico, vol. 2, primera reimpre-sión, Madrid 1999.
  2. G. E. Bean, Kleinasien 1: Die ägäische Türkei von Pergamon bis Didyma. Übersetzt und bearbeitet von J. Wiesner, 5. Auflage, Stuttgart usw. 1987.
  3. R. Beekes, Etymological dictionary of Greek, with the assistance of L. van Beek (Indo-European etymological dictionary series 10), Leiden-Boston 2010.
  4. M. Büyükkolancı, Apaša, das alte Ephesos und Ayasoluk, in: J. Cobet et al. (Hgg.), Frühes Ionien: eine Bestandsaufnahme. Panionion-Symposion Güzelçamlı, 26. 9. - 1. 10. 1999 (Milesische Forschungen 5), Mainz am Rhein 2007, 21-26.
  5. M. Büyükkolancı, Ayasuluk Tepesi ve St. Jean Anıtı 2007 yılı kazıları, Kazı Sonuçları Toplantısı 30.4, 2009, 219-232.
  6. H. Ehringhaus, Götter, Herrscher, Inschriften. Die Felsreliefs der hethitischen Großreichszeit in der Türkei, unter beratender Mitarbeit von F. Starke, Mainz am Rhein 2005.
  7. E. Forrer, Vorhomerische Griechen in den Keilschrifttexten von Boghazköi, MDOG 63, 1924, 1-21 nebst Karte. E. Forrer, Apollon, Vulcanus und die Kyklopen in den Boghaz-köi-Texten, RHA 5, 1931, 141-163.
  8. M. Gander, Die geographischen Beziehungen der Lukka-Län-der, Heidelberg 2010.
  9. M. Gander, Asia, Ionia, Maeonia und Luwiya? Bemerkungen zu den neuen Toponymen aus Kom el-Hettan (Theben-West) mit Exkursen zu Westkleinasien in der Spätbronzezeit, Klio 97(2), 2015, 443-502.
  10. M. Gander, An alternative view on the location of Arzawa, in: A. Mouton (Hg.), Hittitology Today: Studies on Hittite and Neo-Hittite Anatolia in Honor of E. Laroche’s 100th Birthday (5èmes Recontres d’Archéologie de l’IFÉA, Istanbul, 21-22 novembre 2014), Istanbul 2017, 163-190.
  11. M. Gander, Geschichte und Geographie Westkleinasiens in der Hethiterzeit (Diss. Univ. Zürich), Zürich 2017. J. Garstang – O. R. Gurney, The Geography of the Hittite Empire (Occasional Publ. of the British Inst. of Arch. in Ankara No. 5), London 1959.
  12. A. Götze, Kleinasien zur Hethiterzeit, Orient und Antike 1, 1924, 3-32. S. Günel – S. Herbordt, Ein hethitischer Siegelabdruck aus Çine-Tepecik, AA 2010/1, 1-11. S. Günel – S. Herbordt, Mykenische Kraterfragmente mit figürlichen Darstellungen und ein Siegelabdruck eines hethitischen Prinzen aus der spätbronzezeitlichen Siedlung von Çine-Tepecik, AA 2014/1, 1-14.
  13. H. G. Güterbock, Troy in Hittite texts? Wilusa, Ahhiyawa, and Hittite history, in: Mellink 1986, 33-44.
  14. R. Gusmani, Lydisches Wörterbuch. Mit grammatischer Skizze und Inschriftensammlung, Heidelberg 1964.
  15. R. Gusmani, Lydisches Wörterbuc