Dergiler / Gephyra / 2020 /

Hosios kai Dikaios’a Adak Sunanlar İçindeki Dionysos Dernekleri Kuzeybatı Galatia Bölgesi’ndeki Mihallıççık’tan Yeni Yayımlanan Yazıtları Tekrar Ziyaret Etmek

Dionysiac Associations among the Dedicants of Hosios kai Dikaios Revisiting Recently Published Inscriptions from the Mihalıççık District in North-West Galatia

Dergi
Gephyra
Sayfa
111–133
Yayın Tarihi
2020-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu altı belgenin tamamı Dionysos kült derneğiyle özdeşleştirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mihalıçcık civarından dört yeni epigrafik buluntu, kutsal tanrı çifti Hosios ve Dikaios’a adak adayanlar arasında köyler ve derneklerin oynadığı rolü yeniden düşünmemiz için bizi teşvik etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ricl (1991; 1992a; 2008) sayesinde önceden bilinen belgeleri gözden geçirip adak formülasyonlarının unsurlarını sınıflandırdıktan sonra, bu makalede H.
💡
Sonuç & Katkı:Bu altı belgenin tamamı Dionysos kült derneğiyle özdeşleştirilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Hosios ve Dikaios · Apollon · Helios

Özet

Mihalıçcık civarından dört yeni epigrafik buluntu, kutsal tanrı çifti Hosios ve Dikaios’a adak adayanlar arasında köyler ve derneklerin oynadığı rolü yeniden düşünmemiz için bizi teşvik etmektedir. Belgelerin dağılımına göre kült Phrygia-Epiktetos’un kuzey doğusunda ortaya çıkmış, orada yoğunlaşmış ve oradan tüm Batı Anadolu ve ötesine kadar yayılmıştır. M. Ricl (1991; 1992a; 2008) sayesinde önceden bilinen belgeleri gözden geçirip adak formülasyonlarının unsurlarını sınıflandırdıktan sonra, bu makalede H. Güney (2018a) tarafından (1 tanesi yeniden) yayımlanmış 5 yazıt için ufak düzeltmeler ve yorumlar sunulmaktadır. İmparator kölesi Khryseros’un köylü hemşehrileri ile birlikte bu tanrılara adak adadığı belgelenmiştir (no. 2-3); bununla birlikte diğer üç örnek dernekleri içermektedir: olasılıkla bir Β[ακχῖ]ον, belirsiz Παρ[---]διᾶται ve Βα<κ>χῖον τὸ περὶ Τύραννον olarak da detaylandırılan Κταηνοῖ (no. 4, 5, 1). Ricl ve Güney tarafından toplanıp bir araya getirilen Hosios ve Dikaios adaklarının sayısı aşağı yukarı 185’e çıkmıştır. Onların fikrine göre 17 tanesi kırsal yerleşimlerden belgelenirken, yalnızca 2 tanesi derneklere aittir. Bu çalışma kesin olarak köylere atfedilecek yalnızca altı belgenin olduğunu ve bunun derneklere ilişkin belgelerle eşit olduğunu iddia etmektedir. Bu altı belgenin tamamı Dionysos kült derneğiyle özdeşleştirilmektedir.

Abstract

Four new epigraphic finds from the Mihalıççık District encourage us to reconsider the role that villages and associations played among those who made dedications to the divine pair Hosios kai Dikaios. According to the distribution of the evidence, the cult originated and remained concentrated on the north-east of Phrygia Epiktetos, but spread all over western Asia Minor and even beyond. After surveying the documents known previously especially thanks to M. Ricl (1991; 1992a; 2008) and classifying elements of the dedication formula, slightly improved readings and interpretations are offered for the five inscriptions (re-) published by H. Güney (2018a): twice, the imperial slave Chryseros is attested as fulfilling vows to the gods together with his fellow villagers (nos. 2, 3); three other instances, however, involve associations: perhaps a Β̣[ακχῖ]ον, the obscure Παρ[---]διᾶται, and the Κταηνοῖ, further specified as the Βα<κ>χῖον τὸ περὶ Τύραννον (nos. 4, 5, 1). The combined evidence catalogued by Ricl and Güney adds up to some 185 dedications to Hosios kai Dikaios, including, in their views, 17 cases that originated from village communities, compared to only two by associations. The present study argues instead that the ascertained evidence for villages is only six and that this is on par with the documentation of associations. All six of the latter can be identified as Dionysiac thiasoi.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

COŞKUN, A. (2020). Hosios kai Dikaios’a Adak Sunanlar İçindeki Dionysos Dernekleri Kuzeybatı Galatia Bölgesi’ndeki Mihallıççık’tan Yeni Yayımlanan Yazıtları Tekrar Ziyaret Etmek. Gephyra, 111–133. https://ajindex.com/articles/62754

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. N. E. Akyürek Şahin, Neue Weihungen für Hosios kai Dikaios, Gephyra 1, 2004, 135-148. R. S. Ascough – P. A. Harland – J. S. Kloppenborg, Associatians in the Greco-Roman World. A Sourcebook, Waco TX, 2012.
  2. J. C. G. Anderson, Exploration in Galatia Cis Halym, JHS 19, 1899, 52-134.
  3. A. Avram, Two Phrygian Gods between Phrygia and Dacia, Colloquium Anatolicum 15, 2016, 71-83.
  4. A. Avram, Propriétaires et citoyens à Dorylaion: enquête sur les citoyens romains et les villages sur le territoire, in: F. Lerouxel – A.-V. Pont (eds.), Propriétaires et citoyens dans l’Orient romain, Bordeaux 2016, 87-110.
  5. W. M. Calder, Corpus Inscriptionum Neo-Phrygiorum, JHS 31, 1911, 161-215.
  6. G. F. Chiai, Religiose Kommunikationsformen auf dem Land im kaiserzeitlichen Phrygien: Der Beitrag der Epigraphik, in: R. Häussler (ed.), Romanisation et épigraphie. Études interdisciplinaires sur l’acculturation et l’identité dans l’Empire romain (Archéologie et histoire romaine 17), Montagnac 2008, 351-374.
  7. G. F. Chiai, Allmächtige Götter und fromme Menschen im ländlichen Kleinasien der Kaiserzeit, Millenium-Jahrbuch, 2009, 61-106. T. Corsten – M. Ricl, A Dedication to Heracles, Hosios and Dikaos and Chrysea Parthenos from the Kibyratis, Gephyra 9, 2012, 143-152.
  8. A. Coşkun, Theophore Personennamen in Westkleinasien. Neue Überlegungen auf der Grundlage des Lexicon of Greek Personal Names, Vol. V.A: Pontus to Ionia (2010), EA 44, 2011, 153-162. E. Erten – H. Sivas, Eine neue Weihung aus Phrygien, EA 44, 2011, 185-196.
  9. E. Erten, Dorylaion’dan Yeni Bir Hosios kai Dikaios Adağı ve Atlı Tanrı Üzerine Bazı Düşünceler, Phaselis 4, 2018, 199-217.
  10. P. Frei, Phrygische Toponyme, EA 11, 1988, 9-34.
  11. N. Gökalp Özdil, Antalya Müzesi’nden Yeni Adak Yazıtları, Phaselis 2, 2016, 245-258.
  12. H. Güney, New Inscriptions from the Choria Considiana: Çalçak Roman Necropolis, AS 66, 2016, 125-139.
  13. H. Güney, New Inscriptions from Northeast Phrygia: The Cult of Hosios and Dikaios, Gephyra 15, 2018, 101-117.
  14. H. Güney, Ancient Quarries and Stonemasonry in Northern Choria Considiana, in: D. Matetić Poljak – K. Marasović (eds.), Proceedings of the XI ASMOSIA Conference, Split 2015, Split 2018
  15. H. Güney, New Epigraphic Documents from Northeast Phrygia, Philia 4, 2018, 55-66.
  16. H. Güney, New Inscriptions from Northeast Phrygia, EA 51, 2018, 167-183.
  17. H. Güney, The Sanctuary of Zeus Sarnendenos and the Cult of Zeus in Northeastern Phrygia, AS 69, 2019, 155-174.
  18. H. Güney, A New Dedication to Potamos from Parsibey in Northeast Phrygia, P