Dergiler / Türk Doğa ve Fen Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Neoechinorhynchus rutili (Acanthocephala) ile Enfekte Capoeta trutta (Heckel,1843)’daki Değişikliklerin Biyokimyasal ve Histopatolojik Olarak İncelenmesi

Biochemical and Histopathological Examination of Changes in Infected Capoeta trutta (Heckel, 1843) with Neoechinorhynchus rutili (Acanthocephala)

Sayfa
63–68
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın sonuçlarına göre N. rutili ile enfekte balıklarda parazit yoğunluğuna göre biyokimyasal ve histopatolojik değişimlerin olduğu gözlendi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Murat Nehri’nden temin edilen 30 adet Capoeta trutta’da (Karabalık) tespit edilen Neoechinorhynchus rutili’nin (Acanthocephala) parazitolojik olarak dağılımı incelendi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Parazit yaygınlığı % 66.6, ortalama yoğunluğu 38.5 ve ortalama bolluğu 25.66 olarak hesaplandı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın sonuçlarına göre N. rutili ile enfekte balıklarda parazit yoğunluğuna göre biyokimyasal ve histopatolojik değişimlerin olduğu gözlendi.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:30 adet
⚙️Değişkenler:Capoeta trutta · Neoechinorhynchus rutili · Biyokimyasal Değişiklikler

Özet

Bu çalışmada, Murat Nehri’nden temin edilen 30 adet Capoeta trutta’da (Karabalık) tespit edilen Neoechinorhynchus rutili’nin (Acanthocephala) parazitolojik olarak dağılımı incelendi. Ayrıca parazitle enfekte balıkların bağırsak dokularının biyokimyasal ve histopatolojik yönden incelenmesi amaçlandı. Parazit yaygınlığı % 66.6, ortalama yoğunluğu 38.5 ve ortalama bolluğu 25.66 olarak hesaplandı. Çalışmada; 1. Grup (Kontrol); parazitle enfekte olmayan balıklar, 2. Grup (parazitle az enfekte balık grubu); 30 parazitten az balıklar, 3. Grup (parazitle çok enfekte balık grubu); 30'dan fazla parazit olan balıklar olarak 3 gruba ayrıldı. Bağırsak dokusundaki süperoksit dismutaz (SOD) , katalaz (KAT) ve glutatyon peroksidaz (GPx) enzim aktiviteleri 1. ve 3. gruplar ile kıyaslandığında 2. Grupta daha düşük bulundu (p<0.05). Glutatyon (GSH) seviyesi enfekte balık gruplarına göre 1. Grupta daha düşük tespit edildi. Malondialdehit (MDA) seviyesinin 1. Grup ile kıyaslandığında, 2. ve 3. Gruplarda daha yüksek olduğu saptandı (p<0.05). Histopatolojik yönden yapılan incelemede kontrol grubuna göre enfekte balıkların bağırsaklarında patolojik değişikliklerin daha belirgin olduğu tespit edildi. Bu çalışmanın sonuçlarına göre N. rutili ile enfekte balıklarda parazit yoğunluğuna göre biyokimyasal ve histopatolojik değişimlerin olduğu gözlendi.

Abstract

In this study, the parasitological distribution of Neoechinorhynchus rutili (Acanthocephala) detected in 30 Capoeta trutta (Karabalık) obtained from the Murat River was examined. In addition, it was aimed to examine the intestinal tissues of parasitically infected fish in terms of biochemical and histopathology. Parasite prevalence was calculated as 66.6%, average density 38.5 and average abundance 25.66. This study was divided into three groups, respectively. Group 1 (control); fish that are not infected with parasites, group 2 (fish group that is less infected with parasites); fish less than 30 parasites, group 3 (very infected fish group with parasite); fish with more than 30 parasites. The enzyme activities of superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT) and glutathione peroxidase (GPx) in intestinal tissue were lower in group 2 compared to groups 1 and 3 (p <0.05). Glutathione (GSH) level was found lower in group 1 than in infected fish groups. The level of malondialdehyde (MDA) was found to be higher in groups 2 and 3 compared to group 1 (p <0.05). Histopathologically, it was determined that pathological changes in the intestines of infected fish were more pronounced than the control group. According to the results of this study, biochemical and histopathological changes were observed in fish infected with N. rutili according to the parasite density.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜKSEL, H., GÜL, A., TÜRK, C., ÇAĞLAYAN, C. (2022). Neoechinorhynchus rutili (Acanthocephala) ile Enfekte Capoeta trutta (Heckel,1843)’daki Değişikliklerin Biyokimyasal ve Histopatolojik Olarak İncelenmesi. Türk Doğa ve Fen Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 63–68. https://ajindex.com/articles/622548

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Arda M, Seçer S, Sarıeyyüpoğlu M. Balık Hastalıkları, Medisan Yayın Serisi: 61, II. Baskı Medisan Yayınevi, Ankara; 2005
  2. Dezfuli BS. Cypria reptans (Crustacea: Ostracoda) as an intermediate host of Neoechinorhynchus rutili (Acanthocephala: Eoacanthocephala) in Italy. J Parasitol 1996; 82 (3): 503-5
  3. Barata S, Dörücü M. Karakaya Baraj Gölü Kömürhan bölgesinden yakalanan bazı balıklarda endohelmintlerin araştırılması. Fırat Üniv Fen Bil Derg. 2014; 26(1): 59-68
  4. Gül A, Türk C, İspir Ü, Kırıcı M, Taysı MR, Yonar ME. Murat Nehri’nde (Genç-Bingöl) Avlanan Bazı Cyprinid’lerde Neoechinorhynchus rutili (Müller, 1780) (Acanthocephala)’nin Araştırılması. Erciyes Üniv Vet Fak Derg. 2017; 14(3), 163-8
  5. Dörücü M, İspir Ü. Keban Baraj Gölü’nden avlanabilen balık türlerinde iç paraziter hastalıkların incelenmesi. Fırat Üniv. Fen ve Müh Bil Derg. 2005; 17(2): 400-4
  6. Sağlam N, Sarıeyyüpoğlu M. Capoeta trutta balığında rastlanan Neoechinorhynchus rutili (Acanthocephala)’nin incelenmesi. T Parazitol Derg. 2002; 26(3): 329-31
  7. Aslan B. Ağrı ili Murat Nehri ile Erzurum ili Aras Nehri’nden yakalanan bazı balıkların endohelmintlerinin araştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniv. Fen Bil Enst, Erzurum; 2009
  8. Geldiay R, Balık S. Türkiye Tatlısu Balıkları (Ders Kitabı). III. Baskı. Ege Üniv Su Ürünleri Fak. Yay. 2002
  9. Brown LA. 1993. Anesthesia and Restraint. In: Fish Medicine M.K. Stoskopf ed. Philadelphia: WB Saunders Company; 79-90
  10. Ekingen G. Tatlı Su Balık Parazitleri. Fırat Üniv. Su Ürünleri Y.O, Elazığ: Fırat Ü. Basımevi, 1983
  11. Williams H, Jones A. Parasitic Worm of Fish. London and Bristol: Taylor & Francis, 1994
  12. Sun Y, Larry WO, Ying L. A simple method for clinical assay of superoxide dismutase. Clin Chem. 1988;34(3):497–500
  13. Aebi H. Catalase. In: Bergmeyer HU, ed. Methods in Enzymatic Analysis. New York: Academic Press; 1983: 276–86
  14. Lawrence RA, Burk RF. Glutathione peroxidase activity in selenium-deficient rat liver. Biochem Biophys Res Commun. 1976;71:952–8
  15. Sedlak J, Lindsay RHC. Estimation of total protein bound and nonprotein sulfhydryl groups in tissue with Ellmann’s reagent. Anal Biochem. 1968;25:192–205 [16] Placer ZA, Cushmanni LL, Johnson BC. Estimation of products of lipid peroxidation (as malondialdehyde) in biochemical systems. Anal Biochem. 1966;16:359–64
  16. Lowry OH, Rosebrough NJ, Farr AL, Randall RJ. Protein measurement with the folin phenol reagent. J Biol Chem. 1951;193:265–75.