Dergiler / Türk Biyokimya Dergisi / 2018 / Cilt: 43 - Sayı: 1

Prolaktinoma tanili hastalarda makroprolaktineminin değerlendirilmesi

Assessment of macroprolactinemia inpatients with prolactinoma

Sayfa
71–75
Yayın Tarihi
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makroprolaktinemi benign bir durum olarak bilinse de bazen hiperprolaktinemi klinik bulguları gözlenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Yüksek molekül ağırlıklı makroprolaktin, ekstrapitüiter orjinli inaktif prolaktin izoformudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Bu çalışmaya 50 makroprolaktinoma ve 16 mikroprolaktinoma hastası dahil edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Makroprolaktinemi benign bir durum olarak bilinse de bazen hiperprolaktinemi klinik bulguları gözlenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Yüksek molekül ağırlıklı makroprolaktin, ekstrapitüiter orjinli inaktif prolaktin izoformudur. Makroprolaktinemi benign bir durum olarak bilinse de bazen hiperprolaktinemi klinik bulguları gözlenebilir. Ancak makroprolaktinemi ve prolaktinoma birlikteliği ile ilgili yayınlar oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı; prolaktinomalarda makroprolaktinemi sıklığını belirlemektir. Yöntem: Bu çalışmaya 50 makroprolaktinoma ve 16 mikroprolaktinoma hastası dahil edilmiştir. Prolaktin ölçümü elektrokemilüminesans yöntemiyle yapılmıştır. Polietilenglikol (PEG) çöktürme yöntemi kullanılarak hesaplanan prolaktin recovery yüzdesinin %40’ın altında olması makroprolaktinemi olarak tanımlanmıştır. Sonuçlar: Hastalarımızın hiçbirinde makroprolaktinemi tespit edilmemiştir (hesaplanan prolaktin recovery aralığı %55–96). Makroprolaktinomalar ve mikroprolaktinomaların ortalama prolaktin recovery yüzdeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (sırasıyla %67.7 ± 8.0 ve %70 ± 9.4, p = 0.96). Tartışma: Makroprolaktinemilerde genellikle hipofizde herhangi bir lezyon yoktur. Prolaktinomalarda monomerik prolaktin dominant olmasına rağmen, nadiren makroprolaktin varlığı da olabilir. Biz prolaktinoma tanılı hastalarımızın hiçbirinde PEG çöktürme yöntemiyle makroprolaktinemiye rastlamadık, ayrıca makro- ve mikroprolaktinomalarda prolaktin recovery yüzdeleri açısından fark bulmadık. Sonuç olarak prolaktinomalarda makroprolaktin taramasına gerek yoktur diyebiliriz.

Abstract

Purpose: Macroprolactin, the high-molecular mass prolactinisoform, is considered to be an inactive product withextrapituitary origin. Although macroprolactinemia isconsidered a benign condition, there is evidence of overlappingclinical features among patients with hyperprolactinemia.Data on the prevalence of macroprolactinemiain prolactinomas is also quite limited. The aim of thisstudy was to assess the prevalence of macroprolactinemiain our patients with prolactinoma.Methods: The study included patients with macroprolactinoma(n = 50) and microprolactinoma (n = 16). Prolactinlevel was measured with an electrochemiluminescentimmunoassay, and macroprolactinemia was defined asthe percentage of prolactin recovery

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YARMAN, S., DOĞANŞEN, S. Ç., YALIN, G. Y. (2022). Prolaktinoma tanili hastalarda makroprolaktineminin değerlendirilmesi. Türk Biyokimya Dergisi, Cilt: 43 - Sayı: 1, 71–75. https://ajindex.com/articles/620966

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Smith CR, Norman MR. Prolactin and growth hormone: molecular heterogeneity and measurement in serum. Ann Clin Biochem 1990;27:542–50
  2. Hattori N, Ishihara T, Ikekubo K, Moridera K, Hino M, Kurahachi H. Autoantibody to human prolactin in patients with idiopathic hyperprolactinemia. J Clin Endocrinol Metab 1992;75:1226–9
  3. Sinha YN. Structural variants of prolactin: occurrence and physiological significance. Endocr Rev 1995;16:354–69
  4. Hattori N, Inagaki C. Anti-prolactin (PRL) autoantibodies cause asymptomatic hyperprolactinemia: bioassay and clearance studies of PRL-immunoglobulin G complex. J Clin Endocrinol Metab 1997;82:3107–10
  5. Bjoro T, Morkrid L, Wergeland R, Turter A, Kvistborg A, Sand T, et al. Frequency of hyperprolactinemia due to large molecular weight prolactin. Scand J Clin Lab Invest 1995;55:139–47
  6. Jackson RD, Wortsman J, Malarkey WB. Macroprolactinemia presenting like a pituitary tumor. Am J Med 1985;78:346–50
  7. Samson SL, Hamrahian AH, Ezzat S. American Association of Clinical Endocrinologists, American College of Endocrinology Disease State clinical review: clinical relevance of macroprolactin in the absence or presence of true hyperprolactinemia. Endocr Pract 2015;21:1427–35
  8. Fahie-Wilson MN, Soule SG. Macroprolactinaemia: contribution to hyperprolactinaemia in a district general hospital and evaluation of a screening test based on precipitation with polyethylene glycol. Ann Clin Biochem 1997;34:252–8
  9. Vallette-Kasic S, Morange-Ramos I, Selim A, Gunz G, Morange S, Enjalbert A, et al. Macroprolactinemia revisited: a study on 106 patients. J Clin Endocrinol Metab 2002;87:581–8 10. Shimatsu A, Hattori N. Macroprolactinemia: diagnostic, clinical, and pathogenic significance. Clin Dev Immunol 2012;167132
  10. Hattori N, Aisaka K, Shimatsu A. A possible cause of the variable detectability of macroprolactin by different immunoassay systems. Clin Chem Lab Med 2016;54:603–8
  11. Melmed S, Casanueva FF, Hoffman AR, Kleinberg DL, Montori VM, Schlechte JA, et al. Endocrine society. Diagnosis and treatment of hyperprolactinemia: an Endocrine society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab 2011;96:273–88
  12. Casanueva FF, Molitch ME, Schlechte JA, Abs R, Bonert V, Bronstein MD, et al. Guidelines of the pituitary society for the diagnosis and management of prolactinomas. Clin Endocrinol 2006;65:265–73
  13. Ohnami S, Eto S, Ohnami S, Soejima T, Nakata H. Characterization of “big prolactin” in serum and tumor extract i