Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBazı klinik bulgular, pulmoner emboli (PE) kuşkusu doğurur ve ileri incelemeye karar vermek için yol gösterici olur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bazı klinik bulgular, pulmoner emboli (PE) kuşkusu doğurur ve ileri incelemeye karar vermek için yol gösterici olur. Klinik bulgulardan yararlanılarak klinik olasılık belirlemek için tanımlanmış yöntemlerden sık kullanılan üçü; Wells yöntemi(WY), Geneva yöntemi (GY) ve Miniati yöntemi (MY)’dir. Bu çalışmanın amacı, bizim hastalarımızın sonuçlarına göre bu üç yöntemin doğruluk oranlarını karşılaştırmaktır. Çalışmaya PE kuşkusu ile kliniğimizde izlenen 85 hasta alındı. Bunlardan 63’ü PE tanısıyla taburcu olurken, 22’sinde PE ön tanısından uzaklaşıldı. Bu üç metodun her birinde “düşük, orta ve yüksek olasılık” şeklinde klinik olasılık kategorisi kullanıldı. Wells, Geneva ve Miniati yöntemleri ile PE tanısı alanların oranı sırasıyla, düşük olasılık kategorisinde %5, %64.3, %14.3, orta olasılık kategorisinde %90.6, %80, %75 ve yüksek olasılık kategorisinde %100, %100, %94.4 olarak bulundu (p= 0.001, 0.064, 0.001). WY ve GY ile hesaplanan skorların tanısal değeri,ROC eğrisi ile karşılaştırıldığında eğri altında kalan alan (AUC) WY için 0.99 (p= 0.001), GY için 0.74 (p= 0.001) idi. Sadece olasılık kategorileri (düşük, orta, yüksek) göz önüne alınarak karşılaştırma yapıldığında AUC, WY için 0.96 (p=0.001), GY için 0.64 (p= 0.04) ve MY için 0.70 (p= 0.005) olarak bulundu. Sonuç olarak, PE tanısında, klinik olasılığı belirleme önemli bir basamaktır. Bu amaçla uygulanan Wells yöntemi diğer iki yönteme göre daha değerlidir.
Abstract
Certain clinical findings raise the suspicion of pulmonary embolism (PE) and may be useful in selecting patients for further diagnostic testing. Three prediction rules for PE have been described recently: Wells’ rule (WR), Geneva rule (GR) and Miniati’ rule (MR). The aim of present study is to compare the predictive accuracy of the three methods on the basis of our patients’ results. Eighty-five patients admitted to our department with suspicion of PE were included into the study. Sixty three patients were discharged with the diagnosis of PE, whereas in 22 patients, the initial PE diagnosis was ruled out. The three methods for assessing the clinical probability of PE classified similar proportions of patients into the low, intermediate and high clinical probability categories. The frequencies of PE in each method (WR, GR and MR) were 5%, 64% and 14% in the low category, 90%, 80% and 75% in the intermediate category and 100%, 100% and 94% in the high category (p = 0.001,0.064, 0.001) respectively. When we compared the performances of WR and GR, including all possible total score values, the area under the ROC curve (AUC) was 0.99 for the WR (p= 0.001) and 0.74 for the GR (p= 0.001). When we used only the three probability categories (low, intermediate, high), AUC was 0.96 for the WR (p= 0.001), 0.64 for the GR (p= 0.04),and 0.7 for the MR (p= 0.005). In conclusion, the present study indicates that clinical assessment is a fundamental step in the diagnostic work-up of PE. The Wells’ method performs better than other two methods.