Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışmamızda KOAH’lı olgularda emosyonel durumun azalmış solunum fonksiyonu ile ilişkili olduğu ve yaşam kalitesini olumsuz etkileyen bir faktör olduğu sonucuna varılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) olan olgularda solunum fonksiyonları ile birlikte egzersiz kapasitesinde azalma, yaşam kalitesinde bozulma sık görülen önemli sorunlardır. Ayrıca, kronik akciğer hastalığı olan olgularda hastalıkla ilişkili anksiyete ve depresyon riskinin yüksek olduğu bildirilmektedir. Bu bilgiler ışığında hastaların tedavisine katkı sağlayabileceği düşüncesi ile KOAH’lı olgularda emosyonel durumun, yaşam kalitesi ve egzersiz kapasitesine olası etkisinin araştırıldığı çalışmalara gereksinim vardır. Bu çalışma KOAH’lı olgularda emosyonel durumun; solunum fonksiyonları, egzersiz kapasitesi ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini araştırmak amacı ile yapıldı. Çalışmaya tam geri dönüşümlü olmayan hava yolu obstrüksiyonu olan 52 (K/E= 13/39, ortalama yaş= 67 ± 12 yıl) KOAH’lı olgu (FEV1= 1.5 ± 0.6 L) alındı. Tüm olgulara Short Form-36 (SF-36), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), solunum fonksiyon testi ve 6 dakika yürüme testi (6-DYT) uygulandı. GOLD sınıflamasına göre ağır ve çok ağır derecede (ort FEV1= 0.95 ± 0.2 L) 17 KOAH’lı hasta ile, orta derecede (ortalama FEV1= 1.75 ± 0.56 L) 35 KOAH’lı hasta arasında emosyonel durum, yaşam kalitesi ve egzersiz performansı yönünden istatistiksel anlamlı farklılık saptanmadı. BDÖ ile FEV1 (p= 0.02, r= -0.323), genel sağlık algısı (p=0.001, r= -0.451), zindelik (p= 0.000, r= -0.619), mental durum (p= 0.000, r= -0.643) ve fiziksel işlev (p= 0.002, r= -0.426) arasında istatistiksel anlamlı ilişki bulundu. 6-DYT ile BDÖ ve SF-36 arasında ilişki bulunmadı. Çalışmamızda KOAH’lı olgularda emosyonel durumun azalmış solunum fonksiyonu ile ilişkili olduğu ve yaşam kalitesini olumsuz etkileyen bir faktör olduğu sonucuna varılmıştır. Bu nedenle KOAH’lı hastalarda yaşam kalitesinin düzeltilmesi adına solunumsal değerlendirme ile birlikte psikolojik değerlendirmenin de yapılması gerektiği görüşündeyiz.
Abstract
Impaired pulmonary function tests, reduced exercise capacity and impaired quality of life are common problems in patients with chronic obstructive pulmonary diseases (COPD). Furthermore chronic respiratory disease is associated with increased risk for anxiety and depression. In the light of these data further studies investigating the effects of emotional status on quality of life and exercise performance in patients with COPD are needed in order to improve treatment modalities. This study was peformed to reveal emotional status on pulmonary function, quality of life, and exercise performance in patients with COPD. 52 (F/M = 13/39, mean age= 67 ± 12 years) irreversible for bronchodilator test COPD patients (FEV1= 1.5 ± 0.6 L) included to our study. Short form- 36, Beck’s Depression Inventory (BDI), pulmonary function tests and 6-minute walking test (6-MWT) were performed to all patients. There was no significant difference between 17 patients with severe to very severe airway obstruction according to GOLD classification (mean FEV1= 0.95 ± 0.2 L) and 35 patients with moderate airway obstruction (mean FEV1= 1.75 ± 0.56 L) in terms of emotional status, exercise performance, and quality of life. Significant corelation was found between BDI and; FEV1(p= 0.02, r= -0.323), general health perception (p= 0.001, r= -0.451), vitality (p= 0.000, r= -0.619), general mental health (p= 0.000, r= -0.643), and physical function (p= 0.002, r= -0.426). No correlation was found between 6 MWT and emotional status, and quality of life. In this study it was demonstrated that airway obstruction has an important role for exercise limitation and emotional status related to impaired PFT and quality of life in patients with COPD. We conclude that respiratory intervention together with psychocologic interventions should be performed on patients with COPD by clinicians to achieve improved quality of life.