Dergiler / TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi / 2021 / Cilt: 0 - Sayı: 23

SAMSUN-ÇARŞAMBA’ DA ÇANTI TEKNİĞİ’NDE İNŞA EDİLMİŞ AHŞAP CAMİLERİN KORUNMALARINA YÖNELİK BELGELEME VE DEĞERLENDİRME YAKLAŞIMI*

A DOCUMENTATION AND ASSESMENT APPROACH FOR THE CONSERVATION OF THE WOODEN MOSQUES BUILT WITH THE “ÇANTI” TECHNIQUE IN SAMSUN-ÇARŞAMBA

Sayfa
11–36
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ana amaç, korunması gerekli kültür varlığı niteliğindeki yapıların görünürlüğünü arttırarak koruma altına alınmasını sağlamak, yapılara özgü envanter fişi geliştirilerek bölgedeki benzer yapıların tümünün bütüncül belgelenmesini sağlamaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Karadeniz Bölgesi’nde kullanılan ahşap yapım sistemlerinden olan “çantı tekniği” ile inşa edilmiş camiler; bölgede yoğun olarak görülen, ancak hızla yok olma tehlikesi altında olan taşınmaz kültür varlıklarındandır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Korumanın ilk adımının korunacak olanın doğru tanımlanıp belgelemesi olması doğrultusunda, bu çalışma “çantı tekniği” ile inşa edilmiş camilerin özgünlük ve bütünlüğünü oluşturan yapısal özelliklerini, biçimsel değerlerinin ve bozulma durumlarının belgelemesine yönelik özel envanter fişleri geliştirilmesi ve alanda bunun kullanılmasını içermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ana amaç, korunması gerekli kültür varlığı niteliğindeki yapıların görünürlüğünü arttırarak koruma altına alınmasını sağlamak, yapılara özgü envanter fişi geliştirilerek bölgedeki benzer yapıların tümünün bütüncül belgelenmesini sağlamaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Karadeniz Bölgesi’nde kullanılan ahşap yapım sistemlerinden olan “çantı tekniği” ile inşa edilmiş camiler; bölgede yoğun olarak görülen, ancak hızla yok olma tehlikesi altında olan taşınmaz kültür varlıklarındandır. Korumanın ilk adımının korunacak olanın doğru tanımlanıp belgelemesi olması doğrultusunda, bu çalışma “çantı tekniği” ile inşa edilmiş camilerin özgünlük ve bütünlüğünü oluşturan yapısal özelliklerini, biçimsel değerlerinin ve bozulma durumlarının belgelemesine yönelik özel envanter fişleri geliştirilmesi ve alanda bunun kullanılmasını içermektedir. Yapılan araştırmada pilot bölge olarak seçilen Samsun ili Çarşamba ilçesinde yer alan ahşap camilerin güncel plan rölöveleri çıkarılmış, konum verileri doğrultusunda haritalanmış ve fotoğraflanarak belgelenmiştir. İncelenen yapıların mimari özelliklerini tanımlayan plan ve cephe organizasyonları ve öğeleri ile, özgünlük ve bozulma durumlarını saptayan “Kültür Varlığı Envanter Fişi” dışında; yapıların içinde bulunduğu alanı; coğrafi, sosyal, yapısal açıdan tanımlayan “Yerleşme Envanter Fişi” oluşturulmuştur. Yörede “çantı tekniği” ile inşa edilen belgelenmemiş camiler mevcuttur. Samsun’da benzer camilerin sayısı 100’ü geçmektedir. Ahşap çantı yapım sisteminin yalnız camilerde değil kırsal mimaride farklı yapı türlerinde de kullanıldığı bilinmektedir, ancak günümüzde birçoğu yitirilmiş durumdadır ve yitirilmeye devam edilmektedir. Bu araştırmada, özgün yapım sistemi ve işleve sahip kültür varlığı niteliğindeki özel bir belgeleme yöntemi geliştirilmeye çalışılmış; bu doğrultuda Çarşamba ilçesinde yer alan tüm çantı camilerin belgelemesi yapılmıştır. Ana amaç, korunması gerekli kültür varlığı niteliğindeki yapıların görünürlüğünü arttırarak koruma altına alınmasını sağlamak, yapılara özgü envanter fişi geliştirilerek bölgedeki benzer yapıların tümünün bütüncül belgelenmesini sağlamaktır.

Abstract

Mosques built with “çantı” technique, which is a construction technique commonly used in the Black Sea Region, are among the widely-observed immovable cultural properties of the region, yet in danger of extinction. Accurate identification and documentation processes are the initial steps of their conservation. Therefore, in parallel with this purpose, this study aims to provide and apply a special inventory system for recording the structural properties, the formal values and the determination status, comprising uniqueness and integrity of the mosques built with ‘çantı’ techniques. As a pilot region Samsun, Çarşamba district is selected. In the study, the current building surveys of the wooden mosques are produced. Besides, they are photographed and mapped according to location data. In addition to a “Cultural Heritage Inventory Form” which covers plan and facade organizations and elements defining the architectural features of the surveyed buildings, uniqueness and deterioration status a “Location Inventory Form”, which defines the area surrounding these buildings in terms of as well as their geographical, social and structural characteristics, is created as well. In the region, there also exist undocumented mosques built with “çantı technique”. There are more than a hundered similar mosques in Samsun. It’s known that, “çantı technique” is not only used in the mosques, but also in the rural buildings. However, today most of them have already vanished and continue to vanishing. In this research, a documentation method specific to cultural properties featuring original construction system and function is developed. Accordingly, all “çantı” mosques in Çarşamba are documented. The main purpose is to ensure protection of cultural assets by increasing their visibility, and to enable the holistic documentation of similar buildings in the region by developing an inventory form specific to cultural properties.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

FURTUNA, Ç., BİNAN, D. U. (2022). SAMSUN-ÇARŞAMBA’ DA ÇANTI TEKNİĞİ’NDE İNŞA EDİLMİŞ AHŞAP CAMİLERİN KORUNMALARINA YÖNELİK BELGELEME VE DEĞERLENDİRME YAKLAŞIMI*. TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 23, 11–36. https://ajindex.com/articles/618166

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. BAYRAKTAR, M.S. 2005. Samsun ve İlçelerinde Türk Mimari Eserleri, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sanat Tarihi Anabilim Dalı Doktora Tezi, Erzurum. BİLGİ, Ö.1996. “Samsun-İkiztepe Arkeolojik Kazıları Tepe III Çalışmaları, İkiztepe kazılarının 1996 dönemi sonuçları ve genel değerlendirme”, Dergi Park, 191-230, Kasım 12, 2017 tarihinde http://dergipark.gov.tr/download/ article-file/12670 adresinden alındı. BİNAN, D.U. 2013. “Türkiye’de Çok Katmanlı Yerleşimlerde Tanımlama- Koruma Yaklaşımı ve Öneriler: Bergama Örneği”, Tasarım+Kuram, 9(16), 1-26.
  2. BİNAN, D.U. 2018. BERGAMA Kentsel Kültür Varlıkları Envanteri ve Çözümlemesi / Verzeichnis und Analyse der Städtischen Denkmäler, MIRAS 3, Alman Arkeoloji Enstitüsü Yayını, Ege Yayınları,
  3. İstanbul, ISBN:978-605-9680-82-0.
  4. CAN, Y. 2004. Samsun Yöresinde Bulunan Ahşap Camiler. Etüt Yayınları,
  5. İstanbul.
  6. ÇORAPÇIOĞLU, G. Ö; BİNAN, D. U. 2017 “Su Değirmenlerine Yönelik Bir Belgeleme ve Koruma Yöntemi”, Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi e-dergisi, Megaron, 12(2), 228-248.
  7. DANIŞMAN, G. 1986. “Samsun Yöresi Ahşap Mimarisinin Gelenekselliği- Bafra, İkiztepe Arkeolojik Verilerinin Işığında Çarşamba, Gökçeli Caminin İncelenmesi.”, IX. Türk Tarih Kongresi (Ankara, 21-25 Eylül 1981), Kongreye Sunulan Bildiriler I, editörler: Ekrem Akurgal et al., 135- 144, Türk Tarih Kurumu Yayınları IX/9, Ankara.
  8. DANIŞMAN, G. 1998. “Yayla Settlements of the Bolu Region as Examples of Indigenious Development of Rural Vernacular Architecture on the Anatolian Plateau”, IX.Türk Tarih Kongresi Bildirisi, 27-48,
  9. Ankara.
  10. ERSOY, A. 1993.
  11. XV. Yüzyıl Osmanlı Ağaç İşçiliği, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi, İstanbul.
  12. FURTUNA, Ç. 2018. Samsun-Çarşamba’da Çantı Tekniğinde İnşa Edilmiş Ahşap Camilerin Belgelenmesi ve Vernaküler Mimari Miras Bağlamında İncelenmesi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  13. HASOL, D. 2012.
  14. Mimarlık Cep Sözlüğü, Yem Yayınları, İstanbul. ICOMOS, 2013. Türkiye Mimari Mirası Koruma Bildirgesi, Ocak 1, 2018 tarihinde http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ ICOMOSTR_0623153001387886624.pdf adresinden alındı. KUNIHOLM, I.P. 2004. “Dendrokronoloji Yöntemiyle Tarihlenmiş Osmanlı Anıtları”, Osmanlı Arkeolojisi, Editörler: Uzi Baram ve Lynda Carroll, 100-139, çev. Bilgi Altınok. Tarih Coğrafya Dizisi-28, İstanbul.
  15. NEFES, E. 2010. “Çarşamba’da Yıkılmak Üzere Olan Ahşap Camilerden Biri: Paşayazı Köyü Camii”, Uluslararası Sosyal Ara