Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightEk olarak, her bir deney gurubuna ait blastosist safhasına erişen embriyoların hücre sayıları da saptanmış ve bulguların istatistiksel değerlendirmeleri yapılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada fare zigotlarının kültürlerinin yapıldığı vasat damlası hacminin, embriyoların tam olarak zonalarını terk ettikleri safhaya dek gelişimleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla üç deney gurubu oluşturulmuştur, ilk gurupta, 5, 10, 20, 40 ve 50 ul vasat damlaları içinde 10'ar hibrid fare zigotunun kültürü yapılmıştır, ikinci gurupta ise farklı olarak, mikroenjeksiyon işlemi geçirmiş olan hibrid fare zigotları kullanılmıştır. Son gurupta ise, CD-1 ırkı fare zigotlarının kültürü yapılmıştır. İlk gurubun gelişim değerleri arasında herhangi bir istatistiksel farka rastlanmamıştır. Tersine, ikinci ve üçüncü deney gurupları içinde istatistiksel olarak önemli farklılıklar olduğu görülmüştür. Ek olarak, her bir deney gurubuna ait blastosist safhasına erişen embriyoların hücre sayıları da saptanmış ve bulguların istatistiksel değerlendirmeleri yapılmıştır. Sonuç olarak, normal hibrid fare embriyoları için gelişimsel oran açısından en yüksek değer 5 ul hacmindeki kültür damlasında gözlenirken; en yüksek hücre sayısı ise 40 ul hacmindeki damlada elde edilmiştir. Mikroenjeksiyon geçirmiş hibrid fare zigotları için ise hem gelişim oranları hem de blastosist safhasındaki hücre sayıları açısından en yüksek değerler 40 ul hacmindeki kültür damlaları içinde elde edilmiştir. CD-1 ırkında ise en yüksek hücre sayısına 10 ul hacmindeki kültür vasatı damlasında ulaşılmıştır. Sonuç olarak, implantasyon öncesi safhalardaki fare embriyolarının in vitro gelişimleri üzerinde kültür vasatı hacminin önemli etkilere sahip bir faktör olduğu açıkça görülmüştür. Ek olarak, kültüre alınan embriyoların ait olduğu ırkların genetik yapıları ve pronükleer DNA mikroenjeksiyon gibi manipulasyonların da embriyoların in vitro gelişimsel potansiyellerini etkilediği düşünülmektedir.
Abstract
We investigated the effects of drop volume on the development of mouse presumptive zygotes to the completely hatched blastocyst stage. For this aim, we established 3 experimental groups. In the first group, we cultured hybrid presumptive zygotes to the hatched blastocyst stage in 10 presumptive zygotes per 5, 10, 20, 40 and 50 ul drops. In the second group, we used 'microinjected hybrid zygotes for culture. In the last group, we cultured CD-I mouse presumptive zygotes to the hatched blastocyst stage. There was no statistical difference in the first group. In contrast, the data demonstrated that there were significant differences in the second and third groups. We also determined the cell number of blastocyst stage embryos in each group and evaluated the results statistically. In conclusion, although the development rate of hybrid mouse zygotes to the hatched blastocyst stage was the highest in 5 ul culture drops, the highest blastocyst cell number was achieved in 40 ul. The highest rates for the development to the hatched blastocyst stage and the blastocyst cell number were also obtained in 40 ul culture drops for microinjected hybrid zygotes. In the CD-I strain, the highest cell number was obtained in 10 ul. It is clear from the present study that it is important to consider the culture medium volume as a crucial factor affecting the in vitro development of pre-implantation embryos. The genetic background and the manipulation process such as pronuclear microinjection of the zygotes could influence their in vitro developmental potential in terms of medium volume.