Dergiler / Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi / 2006 / Cilt: 9 - Sayı: 3

KONYA İLİNDEKİ PEDİATRİ HEMŞİRELERİNİN ŞİDDETE MARUZ KALMA DURUMLARI

Sayfa
62–68
Yayın Tarihi
2010-02-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hemşirelerin demografik özelliklerine göre şiddetle karşılaşma durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p > 0.05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Çalışmanın amacı, Konya İli merkez hastanelerinde çalışan pediatri hemşirelerinin şiddete maruz kalma durumlarını belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın örneklemini bu hastanelerde pediatri kliniğinde çalışan ve araştırmayı kabul eden 95 hemşire oluşturdu.
💡
Sonuç & Katkı:Hemşirelerin demografik özelliklerine göre şiddetle karşılaşma durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p > 0.05).
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Hemşire · şiddet · pediatri

Özet

Öz Çalışmanın amacı, Konya İli merkez hastanelerinde çalışan pediatri hemşirelerinin şiddete maruz kalma durumlarını belirlemektir. Çalışma Konya İli merkezinde bulunan altı hastanede yapıldı. Çalışmanın örneklemini bu hastanelerde pediatri kliniğinde çalışan ve araştırmayı kabul eden 95 hemşire oluşturdu. Araştırma verileri hemşirelerin sosyo demografik özellikleri ve şiddete maruz kalma durumlarına yönelik soruları içeren anket formu kullanılarak toplandı. Veriler SPSS 10.0 paket programında yüzdelik hesaplamalar ve ki kare analiz yöntemi ile değerlendirildi. Hemşirelerin %48’si 20-25 yaşında, %58’si Sağlık Meslek Lisesi mezunu olduğu, %45’i 1-5 yıllık çalışma deneyimine sahip olduğu, %71’inin 1-5 yıl arası çocuk hemşireliği deneyimi olduğu, % 39’u devlet hastanesinde çalıştığı saptandı. Pediatri hemşirelerinin %78’inin şiddete maruz kaldıkları belirlendi. Hemşirelerin %67’si sözle, %36’sı tehdit ve %13’ünün fiziksel saldırıya yeltenme ve %9’unun diğer şiddet türleri ile karşılaştıkları belirlendi. Hemşirelerin demografik özelliklerine göre şiddetle karşılaşma durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p > 0.05).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞ, F., ÇEVİK, Ü. (2010). KONYA İLİNDEKİ PEDİATRİ HEMŞİRELERİNİN ŞİDDETE MARUZ KALMA DURUMLARI. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 3, 62–68. https://ajindex.com/articles/61206

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Astrom S, Bucht G, Eisemann M et al. (2002). Incidence of violence towards staff caring for the elderly. Scandinavian Journal of Caring Sciences 16(1):66-72.
  2. Erdem Y, Üstün B (1997). Hemşirelerin çalışma ortamında karşılaştıkları şiddet durumları: gözden geçirme. Hacettepe Üniv. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 4(2):103- Jackson D, Clare J, Mannix J(2002). Who would want to be a nurse? Violence in the workplace a factor in recruitment and retention. Journal of Nursing Management (1):13-20.
  3. Rosenthal TL, Edwards NB, Rosenthal RH et al. (1992). Hospital Violence: Site, Severiy and Nurses Preventive Training. Issues in Mental Health Nursing 13(4): 349- Ölmezoğlu ZB, Vatansever K, Ergör A (1999). İzmir Metropol Alanı 112 çalışanlarında değerlendirilmesi. Toplum ve Hekim 14:6, 425. Öztunç G (2000). Adana İlindeki Çeşitli Hastanelerde Çalışan Hemşirelerin Çalışma Saatlerinde Karşılaştıkları Sözel Ve Fiziksel Taciz Olaylarının İncelenmesi. I. Uluslar arası VIII. Ulusal Hemşirelik Kongresi. Program ve Bildiri Özet Kitabı, Antalya. Uzun Ö, Kurnaz G, Ertin H (1999). Hemşirelerin Çalıştıkları Ortamda Şiddetle Karşılaşma Durumları. Hemşirelik Kongresi Kitabı, Erzurum. Uzun Ö, Bağ B, Özer N (2001). İş ortamındaki sözel saldırının hemşireler üze- rindeki etkileri. Atatürk Üniversitesi Hem- şirelik Yüksekokulu Dergisi 4(1): 41-47.
  4. Yavuz H, Keser M, Kartekin H ve ark. (2002). Türkiye’de çocuk hekimine yönelik şiddet. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi:293-297 VII. Ulusal