KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi / 2007 / Cilt: 10 - Sayı: 4

AİLE SAĞLIĞI HEMŞİRELİĞİ: SAĞLIK HİZMETLERİNDEKİ ÖZELLEŞTİRMENİN HEMŞİRELİK MESLEĞİNDEKİ GÖRÜNÜMÜ

Özlem ÖZKAN
Aslıhan ÇATIKER
Sayfa
91–104
Yayın Tarihi
2010-02-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlar, ülkemizde de aile hekimliği sistemine geçildiği takdirde, toplumun büyük bir bölümünün nitelikli sağlık ve hemşirelik hizmetinden yoksun kalacağına işaret etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Çalışmanın amacı, birinci basamak sağlık hizmetlerinde aile hekimliği sistemi içinde yer alan aile sağlığı hemşireliğine geçmiş ya da geçmeye çalışan ülkelerdeki durumu incelemek; toplum ve hemşirelik açısından olası tehlikelerine işaret etmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun için, aile hekimliği sistemi ve aile sağlığı hemşireliğini uygulayan ABD, Kanada, Almanya ve Küba yanında, aile sağlığı hemşireliği ile ilgili Dünya Sağlık Örgütü’nün pilot uygulama kapsamında yürüttüğü 18 ülkedeki mevcut durum incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlar, ülkemizde de aile hekimliği sistemine geçildiği takdirde, toplumun büyük bir bölümünün nitelikli sağlık ve hemşirelik hizmetinden yoksun kalacağına işaret etmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Aile sağlığı hemşiresi · aile hekimliği · birinci basamak sağlık hizmeti

Özet

Öz Çalışmanın amacı, birinci basamak sağlık hizmetlerinde aile hekimliği sistemi içinde yer alan aile sağlığı hemşireliğine geçmiş ya da geçmeye çalışan ülkelerdeki durumu incelemek; toplum ve hemşirelik açısından olası tehlikelerine işaret etmektir. Bunun için, aile hekimliği sistemi ve aile sağlığı hemşireliğini uygulayan ABD, Kanada, Almanya ve Küba yanında, aile sağlığı hemşireliği ile ilgili Dünya Sağlık Örgütü’nün pilot uygulama kapsamında yürüttüğü 18 ülkedeki mevcut durum incelenmiştir. Aile hekimliği sistemi Küba dışında özelleştirmeci sağlık uygulamalarının bir ürünüdür ve çağdaş sağlık hizmetleri ilkelerinden tümüyle uzaktır. Bu sistem içerisindeki aile sağlığı hemşireleri ise, muayenehane hemşireleri olup, tedavi ağırlıklı, sözleşmeler ile istihdam olan, rutin ve teknik beceri gerektiren hemşirelik işlevlerini yürütmektedir. İşlevler; edilgen, bağımlı ve hekime yardımcılık ile sınırlıdır. Topluma ulaşmak yerine, özel sigortası bulunan ve kendisine başvuran ya da kayıtlı olan hastalara paralı hemşirelik hizmeti sunmaktadır. Bu sonuçlar, ülkemizde de aile hekimliği sistemine geçildiği takdirde, toplumun büyük bir bölümünün nitelikli sağlık ve hemşirelik hizmetinden yoksun kalacağına işaret etmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZKAN, Ö., ÇATIKER, A. (2010). AİLE SAĞLIĞI HEMŞİRELİĞİ: SAĞLIK HİZMETLERİNDEKİ ÖZELLEŞTİRMENİN HEMŞİRELİK MESLEĞİNDEKİ GÖRÜNÜMÜ. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 4, 91–104. https://ajindex.com/articles/61147

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Afford CW (2003). Corrosive reform: Failing health systems in Eastern Europe. http://www.ilo.org. (erişim: 17 Aralık 2004).
  2. Aksakoğlu G (1995). İngiltere’de sağlık sistemi. Toplum ve Hekim 9(64-65): 96-101.
  3. Aksakoğlu G, Kılıç B, Uçku R (2003). Aile hekimliği Türkiye için uygun değildir. Toplum ve Hekim 18(4): 251-257.
  4. Bach S (2000). Decentralization and privatization in municipal services: The case of health services sectoral activities program. Working paper. ILO. http://www.ilo.org. (erişim: 17 Aralık 2004).
  5. Belek İ, Kılıç B (2003). 10 soruda aile hekimliği-doktorluğu-yanlışlar değil doğrular yalanlar değil gerçekler. Toplum ve Hekim 18(6): 414-430.
  6. Belek İ (2002). Küba’da sağlık sosyalizmin başarısı. NK Yayınları, NK Kitaplığı:58, İstanbul.
  7. Deveci SE, Açık Y, Ögetürk A ve ark. (2003). Aile hekimliği ve sağlık hizmetlerinde özelleştirme kavramlarına halkın yaklaşımıBir ön çalışma-. Toplum ve Hekim 20(3): 172-176.
  8. DSÖ (2000). Münih Deklarasyonu (17 Haziran 2000) Hemşireler ve ebeler: Sağlık için bir güç. http://www.un.org.tr (erişim:13 Şubat 2003).
  9. Hassmiller SB (2000). Public health and primary health care systems and health care transformation. Eds: M. Stanhope, Journal Lancherter, Community health care nursing. Fifth ed. Mosby. 42- 59. Hjortsberg C, Ghatnekar O (2001). Health care systems in transition. Eds. Sweden,Rico Wisbaum AW, Cetani T http://www.who.dk. (erişim: 04 Ağustos 2004).
  10. Hofmarcher MM, Rack H (2001).
  11. Health care systems in transition, Austria. Ed. Dixon A. http://www.who.dk. (erişim: 04 Ağustos 2004).
  12. Hovhannisyan SG, Tragakes E, Lessof S et al. (2001).
  13. Health care systems in transition, Armenia. http://www.who.dk. (erişim: 04 Ağustos 2004).
  14. ILO (1999). Terms of employment and working conditions in health sector reforms. http://www.ilo.org. (erişim: 17 Aralık 2004). Järvelin J (2002).
  15. Health care systems in transition, Eds. Finland, Rico A. and Cetani T. http://www.who.dk. (erişim: 04 Ağustos 2004).
  16. Macduff C, West JM (2003). Evaluating family health nursing through education and practice. Scottish Executive Social Research. http://www.scotland.gov.uk/cru/resfinds/efht.pdf. (erişim: 02 Mart 2004).
  17. Macduff C, Bernice JM, West JM (2004). An evaluation of the first year of family health nursing practice in Scotland. International Journal of Nursing Studies 42(1). 47-59.
  18. MacLehose L, McKee M (2002).
  19. Health care systems in transition, Republic of Moldova. http://www.who.dk. (erişim: 10 Ocak 2005). Øvretveit J (2003). Nordic privatization and