Planlı eğitim sonrası öntest ve sontest puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu araştırmanın amacı, bir yatılı bölge okulunda ilköğretim ikinci kademe öğrencileri arasında akran istismarı durumunu ve akran istismarı konusunda yapılan farkındalık eğitiminin etkisini belirlemektir. 2008 yılı Mayıs ayında 112 öğrenci ile yürütülen, yarı-deneysel ve öntest-sontest tasarımlı olarak planlanan bu araştırmada elde edilen sonuçlar şöyledir: Öğrencilerin %24.1’i okuldayken, %26.8’i sınıftayken, %19.6’sı okul bahçesindeyken, %21.2’si yemekhanedeyken, %27.3’ü yatakhanedeyken, %24.1’i okul gidiş-dönüşlerinde kendisini duygusal olarak kötü hissettiğini belirtmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öğrencilerin %24.1’i haftada birkaç kez diğer öğrenciler tarafından fiziksel istismara maruz bırakıldığını, %46.4’ü son bir yıl içinde sözel ve fiziksel olarak istismara maruz kaldığını ve %44.2’si ise mağduriyetini hiç kimseye söylemediğini ifade etmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Planlı eğitim sonrası öntest ve sontest puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Akran istismarı · öğrenciler · farkındalık
Özet
Öz Bu araştırmanın amacı, bir yatılı bölge okulunda ilköğretim ikinci kademe öğrencileri arasında akran istismarı durumunu ve akran istismarı konusunda yapılan farkındalık eğitiminin etkisini belirlemektir. 2008 yılı Mayıs ayında 112 öğrenci ile yürütülen, yarı-deneysel ve öntest-sontest tasarımlı olarak planlanan bu araştırmada elde edilen sonuçlar şöyledir: Öğrencilerin %24.1’i okuldayken, %26.8’i sınıftayken, %19.6’sı okul bahçesindeyken, %21.2’si yemekhanedeyken, %27.3’ü yatakhanedeyken, %24.1’i okul gidiş-dönüşlerinde kendisini duygusal olarak kötü hissettiğini belirtmiştir. Öğrencilerin %24.1’i haftada birkaç kez diğer öğrenciler tarafından fiziksel istismara maruz bırakıldığını, %46.4’ü son bir yıl içinde sözel ve fiziksel olarak istismara maruz kaldığını ve %44.2’si ise mağduriyetini hiç kimseye söylemediğini ifade etmiştir. Öğrencilerin akran istismarı bilgi düzeyi ön test puanları 44.7±22.0 ve sontest puanları 68.5±20.5’dir. Planlı eğitim sonrası öntest ve sontest puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p
BOZKURT, S., AKBIYIK, A., YÜZÜK, S., BEŞER, N. G., SAĞKAL, T. (2011). BİR YATILI BÖLGE OKULUNDA AKRAN İSTİSMARI VE FARKINDALIK EĞİTİMİNİN ETKİSİ. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 4, 1–9. https://ajindex.com/articles/60975
Baydoğan M, Dağ İ. Hemodiyaliz Hastalarındaki Depresiflik Düzeyinin Yordanmasında Kontrol Odağı, Öğrenilmiş Güçlülük ve Sosyotropi-Otonomi. Türk Psikiyatri Dergisi 2008;19(1):19-28.
Chilcot J, Wellsted D, Farrington A. Illness Representations Are Associated With Fluid Nonadherence Among Hemodialysis Patients. Journal of Psychosomatic Research 2010;68(2):203–212.
Covic A, Seica A, Tatomir FG, Gavrilovici O, Golssmith DJA. Illness Representations and Quality of Life Scores İn Haemodialysis Patients. Nephrology Dialysis Transplantation 2004;19(8):2078–2083.
Cukor D, Cohen SD, Peterson RA, Kimmel PL. Psychosocial Aspects of Chronic Disease: ESRD As A Paradigmatic İılness. Journal American Society of Nephrology 2007;18:3042–3055.
Cvengros JA, Christensen AJ, Lawton WJ. The Role of Perceived Control And Preference For Control İn Adherence To A Chronic Medical Regimen. Annals Behavioral Medicine 2004;27(3):155-161.
Çelik HC, Acar T. Kronik Hemodiyaliz Hastalarında Depresyon Ve Anksiyete Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Fırat Tıp Dergisi 2007;12(1):23-27. Çınar S. Hemodiyaliz Hastalarında Psikososyal Uyum Ve Sosyal Destek. Türkiye Klinikleri Hemşirelik Bilimleri Dergisi 2009;1(1):12-8.
Çuhadar D, Pehlivan S, Uçan Ö, Ovayolu N. Hemodiyaliz Hastalarında Yorgunluk Düzeyi ve Etkileyen Faktörler. Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi 2008;17:26-30
Erdem N, Karabulutlu E, Okanlı A, Tan M. Hemodiyaliz Hastalarında Umutsuzluk ve Yaşam Doyumu. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi 2004 ISSN: 1303-5134 Www.İnsanbilimleri.Com. (Erişim: 24.06.2011).
Gök Özer F, Tasçı Beydağ KD, Cengiz Ş, Kiper S. Hemodiyalize Giren Hastaların Umutsuzluk Düzeyleri. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi 2009; 4(10):123-136.
Griva K, Jatasena D, Davenport A, Harrison M, Newman SP. An Evaluation of İllness, Treatment Perceptions, And Depression in Hospital- Vs Home-Based Dialysis Modalities. Journal of Psychosomatic Research 2010; 69:363-370
Ibrahim N, Desa A, Tong NK. Illness Perception And Depression in Patients With End-Stage Renal Disease on Chronic Haemodialysis. The Social Science 2011;6(3):221-226.
Jansen DL, Grootendorst DC, Rijken M, Heijmans M, Kaptein AA, Boesschoten EW et al. Pre-Dialysis Patients’ Perceived Autonomy, Self-Esteem And Labor Participation: Associations With İllness Perceptions and Treatment Perceptions. A Cross-Sectional Study. BMC Nephrology 2010;11:35-45.
Kocaman N, Özkan M, Armay Z, Özkan S. Hastalık Algısı Ölçeğinin Türkçe Uyarlamasının Geçer