Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Katılımcıların %41,4’ü doktor, %58,6’sı hemşire, %62,7’si kadındır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Dünya genelinde engelli nüfus oranı artmakta olup engelli bireyler çeşitli sosyal ve fiziksel engellerden dolayı birçok sınırlılıklarla karşılaşmaktadır. Engellilere yönelik ideal sağlık hizmeti sunulabilmesi için yapılan uygulamaların güncel mevzuata uygun olması ve sağlık personelinin tutumlarının olumlu yönde olması önemlidir. Bu çalışmada üniversite hastanesindeki doktor ve hemşirelerin engellilere yönelik uygulamalardan haberdar olma durumlarının ve engellilere yönelik tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Kesitsel nitelikteki çalışmaya Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversite Hastanesi’ndeki toplam 220 doktor ve hemşire katılmıştır. Veriler sosyo-demografik veri formu ve Engellilere Yönelik Tutum Ölçeği’nin (YEKYTÖ) yüz yüze uygulanmasıyla elde edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde Kikare Testi, İki Ortalama Arasındaki Farkın Önemlilik Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların %41,4’ü doktor, %58,6’sı hemşire, %62,7’si kadındır. Yaş ortalaması 27,3±5,8 yıl, %49,6’sının meslekte hizmet süresi 2-4 yıldır. Katılımcıların %4,1’i ailesinde engelli birey olduğunu belirtmiştir. Hastanede engellilere yönelik düzenlemeler konusunda katılımcıların %25’i araç park yeri, %24,1’i lavabo/tuvalet, %10,5’i asansör, %23,6’sı yönlendirme işaretleri, %14,5’i çıkış rampası, %9,1’i karşılama personeli, %3,2’si işaret dili bilen personel olduğunu, %24,5’i engellilere öncelik verildiğini belirtmiştir. Katılımcıların engellilere yönelik tutum ölçeği ortalama puanları 64,34±13,19 olup, engellilere yönelik tutumları orta düzeydedir. Engellilere yönelik tutumların öğrenim düzeyi ve meslekte hizmet süresine göre anlamlı farklılık göstermesine karşılık (p0,05). Sonuç: Doktor ve hemşirelerin hastanede engelli bireylere yönelik yapılan uygulamalarla ilgili farkındalığı düşüktür ve engellilere yönelik tutumları olumlu olmakla birlikte genel olarak orta düzeydedir. Engellilere yönelik tutumların olumlu yönde olması için sağlık personelinin eğitim müfredatı düzenlenmeli ve toplumun farkındalık kazanması sağlanmalıdır.
Abstract
Introduction: Population of the disabled is increasing worldwide and the disabled face with many limitations due to various social andphysical obstacles. It is important that the practices that are made in order to provide the ideal health care service for the disabled are incompliance with the current legislation and that the attitudes of health personnel are positive. The present study aims at determining theawareness of the physicians and nurses in a university hospital about the applications for the disabled and their attitudes towards the disabled.Method: This cross-sectional study was completed with 220 participants in Kahramanmaraş Sütçü Imam University Hospital. Data wereobtained by using a socio-demographic data form and Scale of Attitudes Toward Disabled Persons (SADP) for participants through face toface interviews. Chi-square test, Independent Samples t test and One Way ANOVA were used for assessment of data. Results: Of theparticipants, 41,4% are physicians, 58,6% are nurses; 62,7% are women. the Mean age is 27,3±5,8 years; 49,6% have 2-4-year professionaltime and 4,1% of the participants have a disabled person in their family. With respect to the regulations for the disabled in the hospital inwhich the research was carried out, 25% of the participants stated that there is a car park for the disabled, 24,1% stated that there is awashbasin and toilet for the disabled, 10,5% there is a disabled lift, 23,6% there are guide signs, 14,5% there is a ramp, 9,1% there iswelcoming personnel, 3,2% there is personnel who know sign language, 24.5% of the participants stated that the disabled have priority MeanSADP scores was 64,34±13,19, the attitudes of health professionals towards the disabled was found to be moderate. While there is asignificant difference between SADP scores with regard to the education level and professional time of the participants (p0,05). Conclusion: Physicians and nurses have low awareness for practices for disabled people at the hospital, and theattitudes towards the disabled are overall moderate despite being positive. The curriculum of health personnel should be re-arranged andraise the awareness of the society should be ensured for improving the attitudes towards the disabled.