KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 2

MESLEKİ EĞİTİMİN DEĞERLENDİRİLMESİ: MESLEK YÜKSEKOKULLARI BOYUTU

Feyzi KAYSİ
Sayfa
975–991
Yayın Tarihi
2020-06-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulguları arasında; ülkenin ihtiyaçlarına yön verecek şekilde meslek yüksekokulu kurumlarının belirtilen alanlarda sınıflanması ihtiyacı dile getirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de yükseköğretim kademesindeki mesleki eğitimin önemli bir kısmı meslek yüksekokulları bünyesinde gerçekleşmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı, meslek yüksekokulu paydaşları arasında yer alan öğretim elemanı, öğrenci ve program mezunlarının bakış açısıyla mesleki eğitimi değerlendirmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulguları arasında; ülkenin ihtiyaçlarına yön verecek şekilde meslek yüksekokulu kurumlarının belirtilen alanlarda sınıflanması ihtiyacı dile getirilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mesleki eğitim · meslek yüksekokulları · mesleki uygulamalar

Özet

Türkiye’de yükseköğretim kademesindeki mesleki eğitimin önemli bir kısmı meslek yüksekokulları bünyesinde gerçekleşmektedir. Bu kurumların sayısı günümüzde bini aşmıştır. Bu kurumlardaki öğrenci kontenjanları yükseköğretimdeki kademesindeki öğrencilerin önemli bir kısmına da denk gelmektedir. Meslek yüksekokul bünyesindeki mesleki eğitim, öğrencilerin mesleki becerilerinin beklenen düzeyde olmasını sağlamalıdır. Bu çalışmanın amacı, meslek yüksekokulu paydaşları arasında yer alan öğretim elemanı, öğrenci ve program mezunlarının bakış açısıyla mesleki eğitimi değerlendirmektir. Çalışma nitel yöntemle yürütülmüş ve durum çalışması deseni kullanılmıştır. Çalışmanın katılımcıları beş öğretim elemanı, beş öğrenci ve beş mezun olmak üzere toplam 15 kişidir. Bu katılımcılarla yapılan görüşmeler, ses kayıt cihazıyla kaydedilmiş ve elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Çalışmanın bulguları arasında; ülkenin ihtiyaçlarına yön verecek şekilde meslek yüksekokulu kurumlarının belirtilen alanlarda sınıflanması ihtiyacı dile getirilmiştir. Mesleki eğitimin sürdürülmesinde en önemli rolün öğretim elemanlarında olduğu ortaya çıkmıştır. Bu konuda öğretim elemanlarının kişisel gayretlerinin ön plana çıktığı belirlenmiştir. Yapılan mesleki uygulamaların sayı ve nitelik açısından zayıf olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak, bazı öğrencilerin derslere karşı ilgisiz oldukları ortaya çıkmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYSİ, F. (2020). MESLEKİ EĞİTİMİN DEĞERLENDİRİLMESİ: MESLEK YÜKSEKOKULLARI BOYUTU. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 975–991. https://ajindex.com/articles/60

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Abbas, A. A., Hussein, A. A. A., & Khali, H. H. (2017). The effect of hostile work environment on organizational alienation: the mediation role of the relationship between the leader and followers. Asian Social Science, 13(2), 140-158.
  2. Aksu, G. (2012). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin matematik dersi başarıları ile derse ilişkin tutumları, eleştirel düşünme eğilimleri ve mantıksal düşünme yetenekleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın. Aktaş, T. (2013). Bilgisayar teknolojileri programı mezunu öğrencilerinin çalışma durumları ve yetkinlikleri ile ilgili görüşleri. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırma Dergisi (EJOİR), 1(2), 89-98.
  4. Akyurt, N. (2009). Meslek yüksekokulları ve Marmara Üniversitesi sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin genel profili. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4(11), 175-189.
  5. Alkan, C., Doğan, H., Sezgin, S. İ. (1991). Mesleki ve teknik eğitimin esasları: kavramlar, gelişim, uygulamalar, yönelmeler. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
  6. Alkan, R. M., Suiçmez, M., Aydınkal, M., & Şahin, M. (2014). Meslek yüksekokullarındaki mevcut durum: sorunlar ve bazı çözüm önerileri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 4(3), 133-140.
  7. Anıl, Ö., Küçüközer, H. (2016). Meslek yüksek okulu öğrencilerinin teknolojinin bilimsel ilkeleri dersine yönelik geliştirdiği tutumlar. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 9(1), 19-31.
  8. Bal, V., Akçi, Y. (2013).
  9. Rekabetçilikte, Sanayicilerin Teknolojik Yenilenmeye İlişkin Görüşlerinin Üniversite-Sanayi İşbirliği Çerçevesinde İncelenmesi. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 5(2), 129-137.
  10. Başer, G. (1994). Hemşirelikte yükseköğretim. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 1(1), 15-18.
  11. Bathmaker, A. (2017). Post-secondary education and training, new vocational and hybrid pathways and questions of equity, inequality and social mobility: introduction to the special issue. Journal of Vocational Education & Training, 69 (1), 1-9.
  12. Berg, L. B., Lune, H. (2012). Qualitative Research Methods for Social Sciences (8th ed.). New Jersey: Pearson Education Inc. Beyhan, B., Fındık D. (2014). Firma Yenilik Stratejisi ve Üniversite-Sanayi İşbirliği: Türkiye Üzerine Bir Çalışma. İktisat İşletme ve Finans, 29 (242), 71-102.
  13. Billett, S. (2011). Vocational education: Purposes, traditions and prospects. Springer Science & Business Media. Bishop, J. (1995). Vocational