KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Tarım Bilimleri Dergisi / 2015 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Dissection of Barley Landraces Originated From Twelve Different Countries by Using Simple Sequence Repeats Markers

Basit Sıra Tekrarı İşaretleyicilerini Kullanarak On İki Farklı Ülkeden Köken Alan Arpa Yerel Çeşitlerinin İncelenmesi

Hülya SİPAHİ
Aysen YUMURTACI
Sayfa
420–430
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anahtar Kelimeler: Arpa; Yerel çeşitler; BST; Çeşitlilik

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Genetik çeşitliliğin önemli bir kaynağı olan yerel çeşitler, tahıl türlerinin geliştirilmesi için önemlidirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yerel çeşitler arasındaki genetik çeşitliliğin araştırılması, genetik kaynakları koruma ve arpa ıslahında gelecek stratejileri geliştirme için önemlidir.
💡
Sonuç & Katkı:Anahtar Kelimeler: Arpa; Yerel çeşitler; BST; Çeşitlilik
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Genetik çeşitliliğin önemli bir kaynağı olan yerel çeşitler, tahıl türlerinin geliştirilmesi için önemlidirler. Yerel çeşitler arasındaki genetik çeşitliliğin araştırılması, genetik kaynakları koruma ve arpa ıslahında gelecek stratejileri geliştirme için önemlidir. Bu çalışmada, on iki ülkeden köken alan arpa yerel çeşitlerindeki genetik çeşitlilik, basit sıra tekrarları (BST) işaretleyicileri kullanılarak çalışılmıştır. Yedi arpa bağlantı grubuna ait onaltı BST işaretleyicisi yüksek genetik çeşitliği ortaya çıkarmıştır. Toplamda 92 polimorfik allel sayılmış ve allel sayısı 5.75 ortalama ile lokus başına 1 ila 7 arasında olmuştur. Genetik çeşitlilik en yüksek Türkiye yerel çeşitlerinde (0.66 ± 0.13), en düşük Ukrayna yerel çeşitlerinde (0.38 ± 0.24) belirlenmiştir. Polimorfik lokus yüzdesi, Almanya, Holanda, Rusya, Türkiye ve Amerikada en yüksek yani % 100 iken, % 75 ile en düşük İngilterede bulunmuştur. Yerel çeşitlerin kümeleme analizleri onları dört ana gruba ayırmıştır. Sonuçlar gelecekteki ıslah çalışmaları için farklı ülkelerden arpa yerel çeşitleri hakkında ilave genetik bilgiler sağlamıştır. Anahtar Kelimeler: Arpa; Yerel çeşitler; BST; Çeşitlilik

Abstract

Landraces, as an important source of genetic diversity, are important for improvement of crop species. Investigating of genetic diversity among landraces is necessary to conserve genetic resources and develop future strategies on barley breeding. In this study, genetic diversity in barley landraces originating from twelve countries was studied using simple sequence repeat (SSR) markers. Sixteen SSR markers belong to the seven barley linkage groups revealed high genetic diversity. A total of 92 polymorphic alleles were scored and the number of alleles ranged from 1 to 7 per locus, with an average of 5.75. Genetic diversity was the highest in landraces from Turkey (0.66 ± 0.13) and the lowest in those from Ukraine (0.38 ± 0.24). While the highest percentage of polymorphic loci was found for landraces from Germany, Netherland, Russia, Turkey and USA as 100%, the lowest one was in England with 75%. Clustering analysis of landraces divided them into four main groups. The results provided additional genetic information about the barley landraces from different countries for future breeding process.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SİPAHİ, H., YUMURTACI, A. (2022). Dissection of Barley Landraces Originated From Twelve Different Countries by Using Simple Sequence Repeats Markers. Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 3, 420–430. https://ajindex.com/articles/595047

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Ahmed M (2002). Assessment of genomic diversity among wheat genotypes as determined by simple sequence repeats. Genome 45(4): 646-651
  2. Badr A, Muller K, Schafer-Pregl R, El Rabey H, Effgen S, Ibrahim H H, Pozzi C, Rohde W & Salamini F (2000). On the origin and domestication history of barley (Hordeum vulgare). Molecular Biology Evolution 17(4): 499-510
  3. Becher S A, Steinmetz K, Weising K, Boury S, Peltier D, Renou J P, Kahl G & Wolff K (2000). Microsatellites for cultivar identification in Pelargonium. Theoretical and Applied Genetics 101(4): 643-651
  4. Dizkirici A, Guren H E, Onde S, Temel F, Akar T, Budak H & Kaya Z (2008). Microsatellite (SSR) variation in barley germplasm and its potential use for marker assisted selection in scald resistance breeding. International Journal of Integrative Biology 4(1): 9-15 Fu Y & Horbach B (2012). Genetic diversity in a core subset of wild barley germplasm. Diversity 4(2): 239- 257 Hagenblad J, Zie J & Leino M W (2012). Exploring the population genetics of genebank and historical landrace varieties. Genetics Resources and Crop Evolution 59(6): 1185-1199
  5. Hokanson S C, Szewc-McFadden A K, Lamboy W F & McFerson J R (1998). Microsatellite (SSR) markers reveal genetic identities, genetic diversity and relationships in a Malus × domestica borkh. core subset collection. Theoretical and Applied Genetics 97(5): 671-683
  6. Hu X, Wang J, Lu P & Zhang H (2009). Assessment of genetic diversity in broomcorn millet (Panicum miliaceum L.) using SSR markers. Journal of Genetics and Genomics 36(8): 491-500
  7. Jilal A (2011). Assessment of genetically diverse international barley germplasm for developmentfood product applications. Dissertation, Southern Cross University Jones H, Lister D L, Bower M A, Leigh F J, Smith LJ & Jones M K (2008). Approaches and constraints of using existing landraces and extant plant material to understand agricultural spread in prehistory. Plant Genetic Resources 6(2): 98-112
  8. Kishore G, Gupta S & Pandey A (2012). Assessmentpopulation genetic diversity of Fagopyrum tataricum using SSR molecular marker. Biochemical Systematic and. Ecology 43: 32-41 Leišová L, Kučera L & DotLačiL L (2007). Genetic resources of barley and oat characterizedmicrosatellites. Czech Journal of Genetics and Plant Breeding 43(3): 97-104
  9. Li C D, Rossnagel B G & Scoles G J (2000). The development of oat microsatellite markers and their use in identifying relationships among Avena species and oat cultivars. Theoretical and Applied Genetics 101(8): 1