Dergiler / Tarım Bilimleri Dergisi / 2014 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Yazlık yeşil gübreleme ve tavuk gübresinin serada organik domates üretiminde verim ve kalite üzerine etkileri

Effect of green manure and poultry manure on yield and fruit quality in organic greenhouse tomato production

Sayfa
10–18
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada yeşil gübre uygulamaları ön plana çıkmış, tavuk gübresi kullanılmadığında da iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, yeşil gübre ve yeşil gübre + tavuk gübresi uygulamalarının baş salata üretimi ardından serada yetiştirilen organik domatesin verim ve meyve kalitesi üzerine etkileri araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma 2005-2007 yılları arasında yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada yeşil gübre uygulamaları ön plana çıkmış, tavuk gübresi kullanılmadığında da iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2005-2007 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, yeşil gübre ve yeşil gübre + tavuk gübresi uygulamalarının baş salata üretimi ardından serada yetiştirilen organik domatesin verim ve meyve kalitesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Çalışma 2005-2007 yılları arasında yürütülmüştür. Yazlık yeşil gübre olarak; (1) soya fasulyesi (Gylcine max. L. Merr.), (2) yem börülcesi (Vigna sinensis L) ve (3) mısır (Zea mays) kullanılmıştır. Deneme parsellerinin bir bölümüne sertifikalı organik tavuk gübresi (1) 0.75 ton da-1 verilmiştir. Toplam verim birinci ve ikinci yılda sırasıyla 10.0 ile 12.7 ve 6.35 ile 9.85 kg m-2 arasında değişmiştir. Yeşil gübreleme + tavuk gübresi uygulaması toprak verimliliğini ve bitkilerdeki nitrat içeriğini arttırmıştır. Hasat sonrasında (sökümde) toprak organik madde içeriği yeşil gübreleme + tavuk gübresi uygulamasında birinci ve ikinci yılda sırasıyla kontrole göre % 26.22 ve 10.40 oranında, toplam azot içeriği ise kontrole göre sırasıyla % 13.41 ve % 36.67 oranında artmıştır. Çalışmada yeşil gübre uygulamaları ön plana çıkmış, tavuk gübresi kullanılmadığında da iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir.

Abstract

In this study, the effects of green manure and green manure + poultry manure were investigated on organic greenhouse tomato production grown after head lettuce production between 2005 and 2007. As green manure (1) Soybean (Gylcine max. L. Merr.), (2) cowpea (Vigna sinensis L) and (3) maize (Zea mays) were used. Half of the plots received certified poultry manure at 0.75 ton da-1. Total yield changed between 10.0 and 12.7 kg m-2, and 6.35 and 9.85 kg m-2 in the first and second years respectively. Green manure + poultry manure treatments resulted in higher soil fertility and nitrate content in plants. At the end of growing season green manure + poultry manure treatments resulted in higher soil organic matter content than control in the first and second years (26.22% and 10.40%, respectively). Similarly, nitrogen content was higher than control in the first and second years (13.41% and 36.67%, respectively). The results showed that green manure applications gave satisfactory results, even without poultry manure applications.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DUYAR, H. (2022). Yazlık yeşil gübreleme ve tavuk gübresinin serada organik domates üretiminde verim ve kalite üzerine etkileri. Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 10–18. https://ajindex.com/articles/595029

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Açıkgöz E (2001). Yem bitkileri. Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayınları: 182, Bursa Allen R G, Pereira L S, Raes D & Smith M (1998). Crop Evapotranspiration: Guidelines for Computing Crop Water Requirements. FAO Irrigation and Drainage Paper: 56, Rome Askegaard M, Olesen J E, Rasmussenb I A & Kristensen K (2011). Nitrate leaching from organic arable crop rotations is mostly determined by autumn field management. Agriculture, Ecosystems and Environment 142: 149-160
  2. Bingham F T (1949) Soil test for phosphate. California Agriculture 3(7): 11-14 Bozköylü A & Daşgan H Y (2010). Sera Topraksız Domates Yetiştiriciliğinde Kimyasal ve Organik Gübrelemenin Karşılaştırılması. Tübav Bilim Dergisi 3(2): 174-181
  3. Bremner J M (1965). Total nitrogen. (Ed: C A Black), Methods of Soil Analysis Part 2. American Society of Agronomy Inc. Publisher,
  4. Madison, Wisconsin, U.S.A. pp. 1149-1178
  5. Campiglia F, Campiglia E, Caporali F, Radicetti E & Mancinelli R (2010). Hairy vetch (Vicia villosa Roth.) cover crop residue management for improving weed control and yield in no-tillage tomato (Lycopersicon esculentum Mill.) production. European Journal of Agronomy 33(2): 94-102
  6. Cataldo D A, Haaron M, Schrader L F & Youngs V L (1975). Rapid colorimetric determination of nitrate in plant tissue by titration of salicylic acid. Communications in Soil Science and Plant Analysis 6: 71-80
  7. Cueto-Wong J A, Guldan, J S, Lindemann W C & Remmenga M D (2001). Nitrogen Recovery from 15N-Labeled Green Manures: II. Recovery by oat and soil two seasons after green manure incorporation. Journal of Sustainable Agriculture 17(4): 43-55
  8. Dinnes D L, Karlen D L, Jaynes D B, Kapsar T C, Hatfield J L, Colvin T S & Cambardella C A (2002). Nitrogen management strategies to reduce nitrate leaching in tile drained Midwestern soils. Agronomy Journal 94: 153-171
  9. Duyar H (2007) Yeşil Gübrelemenin serada organik sebze üretimine etkileri. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Basılmamış), İzmir Duyar H & Tüzel Y (2010). Yeşil gübrelemenin serada organik domates üretimine etkileri. VII Sebze Tarımı Sempozyumu. Bildiriler: 23-26
  10. Haziran, Van, s. 155- 160 İlter E & Altındişli A (1996). Ekolojik Tarım ve ilkeleri. Ekolojik Tarım, s.1-6.
  11. Ekolojik Tarım Organizasyon Derneği, Bornova, İzmir.
  12. İnal İ, Kuşvuran A, Tansı V & Sağlamtimur T (2005). TIGEM. (erişim tarihi:26.04.2005) www.tigem.gov. tr/guncel/ munavebe.asp-110k Kacar B & İnal A (2010). Bitki Analizleri. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, 912 s. Karaçan