Dergiler / Adam Akademi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 2

TÜRKİYE’DE ÇEVRE YÖNETİŞİMİNDE SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ ROLÜ

THE ROLE OF NON-GOVERNMENTAL ORGANIZATIONS IN ENVIRONMENTAL GOVERNANCE IN TURKEY

Sayfa
409–431
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Politika yapımı ve bilimsel çevrede genel görüş, gelişmekte olan ülkelerde çevresel korumanın giderek daha fazla kurumsallaştığını ve katılımcı yaklaşımların geliştiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çevresel yönetişimde Sivil Toplum Kuruluşlarının (STK'lar) geniş katılımı geçtiğimiz yıllarda daha fazla gözle görülür hale gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, bu çalışma, sivil toplum örgütlerinin Türkiye'deki çevresel yönetişim üzerindeki rolünün ve etkileri, siyasallaşma, halkın tutumları, politika süreci, kurumsal yapı ve çıktı tabanları gibi farklı bilimsel açıklayıcı çerçevele ile incelenmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Politika yapımı ve bilimsel çevrede genel görüş, gelişmekte olan ülkelerde çevresel korumanın giderek daha fazla kurumsallaştığını ve katılımcı yaklaşımların geliştiğini göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sivil Toplum · Çevre Yönetişimi · STK’lar

Özet

Çevresel yönetişimde Sivil Toplum Kuruluşlarının (STK'lar) geniş katılımı geçtiğimiz yıllarda daha fazla gözle görülür hale gelmiştir. Bu amaçla, bu çalışma, sivil toplum örgütlerinin Türkiye'deki çevresel yönetişim üzerindeki rolünün ve etkileri, siyasallaşma, halkın tutumları, politika süreci, kurumsal yapı ve çıktı tabanları gibi farklı bilimsel açıklayıcı çerçevele ile incelenmesi amaçlanmıştır. Politika yapımı ve bilimsel çevrede genel görüş, gelişmekte olan ülkelerde çevresel korumanın giderek daha fazla kurumsallaştığını ve katılımcı yaklaşımların geliştiğini göstermektedir. Bazı yeşil STK'lar hiyerarşik örgütlenmeyi sürdürmeye devam etmeleri ve üyelerine sınırlı demokratik haklar sağlıyor olmalarına rağmen, politika yapıcılarla düzenli diyalog ve daha fazla meşruiyet sağlayarak özellikle politika yapımı ve çevre koruma uygulamaları üzerinde artan bir etkiye sahiptirler. Bu nedenle, bu çalışmada web sitelerinde yer alan kapsamlı raporlar, beyanname, beyaz kitap ve yeşil politika beyannamesi ile sağlanan verilere dayanarak betimsel analiz yapılmıştır. Çalışmanın önemli bulguları, Türkiye'de STK'ların yeterli kurumsallaşma kapasitesi ve çevre yönetişimin de birçok fonksiyonları olduğu, çevresel STK'ların hükümet ve diğer çevresel gruplarla önemli ve güçlü bir bağlantısı olmadığıdır.

Abstract

Expanded involvement of Non-Governmental Organizations (NGOs) in the environmental governance has become further visible in the past few decades. To this end, this study is aimed to examine the role and influenceof NGOs on environmental governance in Turkey through distinct scientific explanatory framework including politicization, public attitudes, policy process, institutional structure, and output-bases.Consensus in policy making and scientific circle indicate that environmental protection is increasingly institutionalized and managed with growing participatory approaches in developing countries. Though some green NGOs continue to maintain hierarchical organization, and to provide their members with limited democratic rights, some have an increasing impact on policy process and environmental protection practices, especially through regular dialogue with policymakers, greater. Therefore, descriptive analysis in the study was conducted based on data provided from comprehensive reports, declaration, white paper and green policy statement of NGOs on their websites. Major findings of the study are that there has been adequate institutionalization capacity and manifold functions of NGOs in environmental governance, not a significant and powerful linkage of environmental NGOs with government and other environmental groups in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIRIM, K., AYNA, Y. E. (2018). TÜRKİYE’DE ÇEVRE YÖNETİŞİMİNDE SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ ROLÜ. Adam Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 409–431. https://ajindex.com/articles/5947

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aygün, B. Şakacı B. K. (No Date). Türkiye’de Çevreye Doğrudan Odaklı Çevreci Hareketler Ve Çevresel Yaklaşımları Üzerine Bir Deneme. pp. 139-162.
  2. Bennett, N. J. (2015). Governing marine protected areas in an interconnected and changing world, Conservation Biology, pp. 607-610.
  3. Bernauer, T. & Betzold, C. (2012). Civil society in global environmental governance.The Journal of Environment & Development, 21(1), pp.62-66.
  4. Bernauer, T., Gampfer, R., Meng, T., & Su, Y. S. (2016). Could more civil society involvement increase public support for climate policy-making? Evidence from a survey experiment in China.Global Environmental Change,40, pp.1-12.
  5. Betsill, M. M., Corell, E. (Eds.). (2008). NGO diplomacy: the influence of nongovernmental organizations in international environmental negotiations. MIT Press.
  6. Betsill, M., M., Bulkeley H. (2006). Cities and the multilevel governance of Global Climate Change. Global Governance, pp.141-159.
  7. Çaha, Ö., Çaylak, A., & Tutar, H. (2013). TRA2-Bölgesi sivil toplum kuruluşları profili. Kars Ardahan Ağrı ve Iğdır İlleri, Serka Yayınları, Ankara, 64. Çakırsümer, G. (2007). Türkiye'de Çevre Bilincinin Gelişimine Katkıları Bakımından Türkiye Çevre Vakfı, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 12/2, pp.279-292.
  8. Castells, M. (2010).
  9. The Information Age Economy, Society, and Culture Volume II - The Power of Identity. Second Edition with A New Preface, Wiley-Blackwell Publishing. Chambers, S. (2002). A Critical Theory of Civil Society,in Alternative Conceptions of Civil Society, ed. Simon Chambers and Will Kymlicka, Princeton University Press. pp. 90-110.
  10. Charnovitz, S. (1996). Two centuries of participation: NGOs and international governance. Mich. J. Int'l L., 18, 183. Dunlap, R. E., & Jorgenson, A. K. (2012). Environmental problems. The Wiley-Blackwell Encyclopedia of Globalization. Durant, R. F., & Fiorino, D. J. (2014). Environmental governance reconsidered: challenges, choices, and opportunities. MIT Press.
  11. Ehrenberg, J. (2011). The History of Civil Society Ideas, in The Oxford Handbook of Civil Society, ed. Michael Edwards, Oxford University Press. pp. 15-28.
  12. Ferguson, A. (2003) An Essay on the History of Civil Society, Hodgkinson, Virginia A. and Foley, Michael W. eds., The Civil Society Reader. Hanover: University Press of New England., pp. 40-62.
  13. Fortune (2017), TEMA Vakfı 2016 yılının çevre olaylarını değerlendirdi, retrieved from http://www.fortuneturkey.com/tema-vakfi-2016-yilinin-cevre-olaylarini-degerlendirdi-41890