Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightFizik muayenesinde postür ve eklem hareket açıklığı normaldi, ağrı bölgesinde ödem veya kızarıklık yoktu ve nörolojik bulguları negatifti.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Stres kırığı, tekrarlayan submaksimal yüke bağlı olarak kemiklerde gelişen aşırı kullanım yara— lanmasıdır. Tüm spor yaralanmalarının %0.7—20'sini oluşturur ve en sık tibia, metatarsal kemikler ve fibulada görülür. Pelvisin stres kırıkları tüm stres kırıklarının ancak %1—2'sini oluşturur ve daha çok kadın uzun mesafe koşucularında görülmektedir. Şikayetler sıklıkla kasık, kalça veya uylukta ağrı şeklinde ortaya çıkmakta ve yük bindiren fiziksel aktiviteler ile şiddetlenmektedir. Rekreasyonel uzun mesafe koşucusu kadın sporcu (41 yaş) yaklaşık sekiz aydır devam eden kro— nik kasık ağrısı şikayeti ile kliniğimize başvurmuştur. Sert zeminde uzun süre ve yüksek şiddette koşu antrenmanları yapan sporcunun, ilk olarak Ortopedi ve Travmatoloji kliniğine başvurduğu ve yapılan kalça MRI tetkiki sonucunda sağ iskiumda nondeplase kırık saptandığı anlaşılmıştır. İstirahat ve ilaç tedavisine yanıt vermemesi üzerine ikinci bir sağlık kuruluşuna başvuran sporcu— nun, burada yapılan X—Ray ve tüm vücut kemik sintigrafisinde sağ superior pubik ramus ile sağ iskiumda kırık hattı tanımlanmıştır. Aynı merkezde yapılan kan biyokimyası tetkikinde 25—OH vi— tamin düzeyi düşük olarak saptanan (13 ng/ml) sporcuya D3 vitamini takviyesi başlanmıştır. Sporcu, yaklaşık üç aylık destek tedavisi sonrasında günde km’lik yavaş koşu antrenmanlarına başlamış, ancak koşu sırasında tekrar ağrı hissetmesi üzerine kliniğimize başvurmuştur. Fizik muayenesinde postür ve eklem hareket açıklığı normaldi, ağrı bölgesinde ödem veya kızarıklık yoktu ve nörolojik bulguları negatifti. Pelvis MRI ve BT tetkikleri sonucunda iyileşmesi normal olarak değerlendirilen sporcunun replasman tedavisine devam edilmesi ile 25—OH vitamin dü— zeyi normale döndü. Şikayetlerinin kaybolması üzerine antrenmanlara başlatılan sporcunun koşu mesafesi ve şiddeti kademeli olarak arttırıldı. Takip eden üç ay süresince koşu sırasında ve gün— lük aktivitelerde şikayeti olmayan sporcuda klinik olarak tam iyileşme sağlandı. Pelvisin stres kırıkları özellikle uzun süren ve egzersizle artan kasık ağrısı olan kadın mesafe ko— şucularında ayırıcı tanıda düşünülmelidir. Ayrıntılı tıbbi öykü ve fizik muayenenin yanı sıra uygun tetkiklerle tanı kesinleştirilmeli ve tedavi programı düzenlenirken risk faktörleri göz önünde bu— Iundurulmalıdır. Klinik düzelme oldukça kademeli olarak arttırılan antrenman programları ile spora dönüş sağlanmalıdır.
Abstract
Stress fractures are overuse injuries of the bone caused by continuous repetitive submaximal stress over time. They constitute 07--20% of all sports injuries and are mainly seen in tibia, metatarsal bones and fibula. Pelvic stress fractures are rare (1--2%) and mostly seen in female long distance runners. Common complaints are groin, hip and thigh pain increasing with weight bearing activities. 41 years old recreational female runner was admitted to the clinic with chronic groin pain lasting for about eight months. She was performing running training on hard surfaces at high intensity for long time and firstly she was admitted to the Orthopaedic and Traumatology clinic with groin pain. MR images have shown non-displaced fracture of the right ischium. There has been no relief with medication and rest, then the athlete was admitted to another clinic. X--ray and bone scintigraphy confirmed fracture line at the right superior pubic ramus and right ischium. Blood analysis has revealed low level of 25-OH vitamin (13 ng/ml). Vitamin D3 supplementation has been prescribed for three months, and then the athlete has started km daily slow running trainings. Due to exacerbation of pain during running, athlete was admitted to our clinic. Physical examination revealed normal posture and range of motion, and there were no swelling, inflammation and neurological signs and symptoms. As pelvis MRI and CT images confirmed healing, and 25-- OH vitamin level returned to normal limits, the athlete has then started trainings. Training volume has been increased gradually. Full recovery was achieved at the end of the third month, as there were no complaints during daily activities and training. Stress fractures of the pelvis should be included in the differential diagnosis of female distance runners who have prolonged groin pain increasing with exercise. Detailed medical history, phys-- ical examination, blood tests, and radiological images are keys to reach certain diagnosis. Treatment plan should include risk factor analysis and progressive training programs.