Dergiler / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 24 - Sayı: 3

TÜRKİYE’DE SUÇLU DAVRANIŞ VE YAŞ İLİŞKİSİ: SUÇ TÜRLERİ ÜZERİNDEN KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ

Sayfa
237–267
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Beklenildiği gibi yaş değişkeni suçlu davranışın açıklanmasında önemli bir parametre olarak öne çıkarken, elde edilen sonuç Hirschi ve Gottfredson’un (1983) önerdiği modelle benzer bir görünüm sergilemiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çok boyutlu suç olgusunun tek bir parametre üzerinden modellenemeyeceği aşikârdır çünkü suç toplumsal, kültürel ve ekonomik etkenlerin göz ardı edilemeyeceği sosyal bir olgudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Alan yazınındaki diğer çalışmalar haricinde Hirschi ve Gottfredson (1983) suçlu davranış ve yaş ilişkisini sağa çarpık bir dağılım üzerinden modellemiş, her yerde ve her zaman benzer sonuçlar ürettiğini ifade etmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Beklenildiği gibi yaş değişkeni suçlu davranışın açıklanmasında önemli bir parametre olarak öne çıkarken, elde edilen sonuç Hirschi ve Gottfredson’un (1983) önerdiği modelle benzer bir görünüm sergilemiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Suç Sosyolojisi · Yaşam Seyri · Yaş

Özet

Çok boyutlu suç olgusunun tek bir parametre üzerinden modellenemeyeceği aşikârdır çünkü suç toplumsal, kültürel ve ekonomik etkenlerin göz ardı edilemeyeceği sosyal bir olgudur. Tutarlı sonuçlar ürettiği savunulan suç ve yaş ilişkisi önemli bir iddiayı ortaya koymaktadır. Alan yazınındaki diğer çalışmalar haricinde Hirschi ve Gottfredson (1983) suçlu davranış ve yaş ilişkisini sağa çarpık bir dağılım üzerinden modellemiş, her yerde ve her zaman benzer sonuçlar ürettiğini ifade etmiştir. Bu yaklaşıma göre; suçlu davranışın yetişkinlik döneminde azalmadığı, ilerleyen yaşla birlikte yaşam süresi içinde azalma gösterdiği iddia edilerek yaşam seyri mercek altına alınmıştır. Derecelendirilmiş yaş aralıklarının artış göstermesi durumunda, yetişkinlik döneminden sonra işlenen suçların azaldığını ifade eden bu önermenin Türkiye özelinde geçerliliği tespit edilmemiştir. Bu çalışmanın amacı; yaş ve suç ilişkisinin belirleyiciliğinde derecelendirilmiş yaş aralıklarının önem durumlarını suç türleri açısından ikincil veriler üzerinden sınamak ve Türkiye özelinde karşılaştırılmalı bir analiz yapabilmektir. Bu çerçevede kişiye karşı suçlar arasında dört farklı suç grubu üzerinden suçun gelişimini simgeleyen yaş aralıklarının grup içi benzerliği ve uyum düzeyleri araştırılmıştır. Uyum analizinin uygulandığı çalışmada gençlik suçluluğu olarak nitelendirdiğimiz erken dönem yetişkin suçlarının malvarlığına karşı işlenen suçlar ile uyum gösterdiği tespit edilirken; yetişkin suçlarının gençlik suçlarından farklı olarak hayata, hürriyete ve şerefe karşı işlenen suçlar ile uyum gösterdiği görülmüştür. Beklenildiği gibi yaş değişkeni suçlu davranışın açıklanmasında önemli bir parametre olarak öne çıkarken, elde edilen sonuç Hirschi ve Gottfredson’un (1983) önerdiği modelle benzer bir görünüm sergilemiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇALIŞKAN, A. (2022). TÜRKİYE’DE SUÇLU DAVRANIŞ VE YAŞ İLİŞKİSİ: SUÇ TÜRLERİ ÜZERİNDEN KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 3, 237–267. https://ajindex.com/articles/592567

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Ayan, S. (2011). Suçlu Kim? Türkiye’de Çocuk Suçluluğu. Ankara:
  2. Ütopya Yayınevi.
  3. Aydın, H., ve Gündüz, V. (2010). Çocuk Güvenliğinin Sağlanmasında Yerel Yönetimlerin Rolü:“Taş Atan Çocuklar” Sorunu. Türk İdare Dergisi, 468, 9–32.
  4. Barrett, D. E., ve Katsiyannis, A. (2017). The Clemson juvenile delinquency project: Major findings from a multi-agency study. Journal of Child and Family Studies, 26(8), 2050–2058.
  5. Blumstein, A., Cohen, J. ve Farrington, D.P. (1988). Criminal career research: It’s value for criminology. Criminology, 26(1), 1–35.
  6. Bulgurcuoğlu, S., ve Çamur Duyan, G. (2019). Hükümlü Çocuklar: İstanbul Ve Ankara Çocuk Eğitimevi Örneği. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), (30), 167–190. DOI: 10.20427/turkiyat.382945. Cömert, Ö., ve Sevi̇m, Y. (2017). Çocuk ve Suç İlişkisinin Sosyolojik Suç Kuramları ile İncelenmesi. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 29–40. https://dergipark.org.tr/tr/pub/bitlissos/issue/28858/295970.
  7. Delcea, C., Fabian, A.M., Radu, C.C., ve Dumbravă, D P. (2019). Juvenile delinquency within the forensic context. Romanian Journal of Legal Medicine, 27(4), 366–372.
  8. Farrington, D. P. (1986). Age and crime. Crime and Justice, 7, 189–250.
  9. Farrington, D. P. (1990).
  10. Age, Period, Cohort and Offending. M. R. Gottfredson and R.V. Clarke (Ed.), Policy and Theory in Criminal Justice içinde (ss. 51–75.). Aldershot: Avebury. Farrington, D.P., Snyder, H.N. ve Finnegan, T.A. (1988). Specialisation in juvenile court careers. Criminology, 26(3), 461–487.
  11. Forsyth, C. J., Asmus, G., Forsyth, Y. A., Stokes, B. R., ve Mayne, M. (2011). Child delinquents: Examining the market for criminal futures. Deviant Behavior, 32(5), 441–450.
  12. Francis, B., Soothill, K., ve Fligelstone, R. (2004). Identifying patterns and pathways of offending behaviour: A new approach to typologies of crime. European journal of criminology, 1(1), 48–87.
  13. Gottfredson, M., ve Hirschi, T. (1986). The true value of lambda would appear to be zero: An essay on career criminals, criminal careers, selective incapacitation, cohort studies, and related topics. Criminology, 24(2), 213–234.
  14. Gottfredson, Michael R. & Travis Hirschi (1990).
  15. A General Theory of Crime. Stanford, CA: Stanford University Press.
  16. Grasmick, H. G., Tittle, C. R., Bursik Jr, R. J., ve Arneklev, B. J. (1993). Testing the core empirical implications of Gottfredson and Hirschi's general theory of crime. Journal of research in crime and delinquency, 30(1), 5–29.
  17. Gray, E., Grasso, M., Farra