Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 37

TÜRKIYE'DE KURUM BAKIMI DENEYIMI OLAN BIREYLERIN İŞ VE YAŞAM DOYUMLARININ İNCELENMESI ÜZERINE BIR ARAŞTIRMA: ANKARA İLI ÖRNEĞI

A RESEARCH ON JOB AND LIFE SATISFACTION OF INDIVIDUALS WHO HAVE EXPERIENCED INSTITUTIONAL CARE IN TURKEY: SAMPLE OF ANKARA

Sayfa
9–31
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ekonomik durumunu yüksek olarak belirtenkatılımcıların, iş ve yaşam doyumu alt ölçeklerinden aldıkları puan, ekonomik durumu düşük olankatılımcıların iş ve yaşam doyumundan aldıkları puanlarından daha yüksek olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma ile kurum bakımı deneyimi olan bireylerin iş ve yaşam doyumlarının incelenmesiamaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma 2012 Ekim-2013 Aralık ayları arasında Ankara'da, kurum bakımı deneyimiolan 82 kişi ile gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ekonomik durumunu yüksek olarak belirtenkatılımcıların, iş ve yaşam doyumu alt ölçeklerinden aldıkları puan, ekonomik durumu düşük olankatılımcıların iş ve yaşam doyumundan aldıkları puanlarından daha yüksek olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma ile kurum bakımı deneyimi olan bireylerin iş ve yaşam doyumlarının incelenmesiamaçlanmıştır. Araştırma 2012 Ekim-2013 Aralık ayları arasında Ankara'da, kurum bakımı deneyimiolan 82 kişi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları genel olarak şöyledir: Araştırmayakatılanların %83'ü 19-34 yaş arası bireylerden oluşmaktadır, katılımcıların %31,7'si kadın, %68,3'üerkek ve %40,2'si evlidir. Katılımcıların kurum (iş yeri) değişikliği sayılarına bakıldığında, 4-7arasında kurum değişikliği yapanların, 1-3 arasında kurum değişikliği yapan katılımcılara göreyaşam doyumlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Katılımcılardan bir çocuk sahibi olanların iseiş doyumlarının ve dışsal doyumlarının yüksek olduğu, çocuk sahibi olmayanların ise iş doyumlarıile dışsal doyumlarının düşük olduğu görülmüştür. Ekonomik durumunu yüksek olarak belirtenkatılımcıların, iş ve yaşam doyumu alt ölçeklerinden aldıkları puan, ekonomik durumu düşük olankatılımcıların iş ve yaşam doyumundan aldıkları puanlarından daha yüksek olduğu saptanmıştır.

Abstract

This research aims to examine job and life satisfaction of people who have experienced institutional care. The research conducted between October 2012 and December 2013 in Ankara with 82 people. Results of this research are roughly as follows: 83% of participants are between 19-34 age and 31,7% of participants are women, 68,3% of participants are men and about 40,7% of participants are married. According to number of workplace changing, the participants who changed between 4-7 workplaces had higher scores than the participants who worked between 1-3 workplaces. It is seen that; job satisfaction and external satisfaction scores of the participants who have a child are higher than the participants who have no child. Additionally it is seen that the job and life satisfaction scores of the participants who identified themselves in higher economic status had higher scores in job satisfaction and life satisfaction subscales than the participants who identified themselves in a lower economic status.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YANARDAĞ, M. Z., ÇİFCİ, E. G., AKGÜN, R., KARDEŞ, T. (2022). TÜRKIYE'DE KURUM BAKIMI DENEYIMI OLAN BIREYLERIN İŞ VE YAŞAM DOYUMLARININ İNCELENMESI ÜZERINE BIR ARAŞTIRMA: ANKARA İLI ÖRNEĞI. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 37, 9–31. https://ajindex.com/articles/592379

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Baycan, F. A. (1985). Farklı gruplarla çalışan gruplarda iş doyumunun bazı yönlerinin analizi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Boğaziçi Üniversitesi,
  2. İstanbul.
  3. Bayram, N. (2009). Sosyal bilimlerde spss ile veri analizi. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  4. Bowlby, J. (1951). Maternal care and mental health (WHO Monograph, No. 2). Geneva: World Health Organization. Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Cambridge: Harvard University Press.
  5. Cankurtaran, Ö. Ö. (1998). Kurum bakımı deneyimi olan genç yetişkinlerin sosyal destek sistemleri ve ruh sağlığı durumları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara. Çetin H., ve Çavuşoğlu, H. (2009). Yetiştirme yurdunda ve aileleri ile yaşayan adölesanların benlik saygıları ve psikolojik belirtilerinin karşılaştırılması. Dokuz Eylül Üni Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 2(4), ss. 137-144.
  6. Deiner, E., Emmons R. A., Larsen R. J., ve Griffin S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assesment, 49, ss. 71-75.
  7. Dozier, M., Zeanah C. H., Wallin, A. R., ve Shauffer C. (2012). Institutional care for young children: review of literature and policy implications. Social Issues and Policy Review, 1(6), ss.1-25.
  8. Eğinli, T. A. (2009). Çalışanlarda iş doyumu: Kamu ve özel sektör çalışanlarının iş doyumuna yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(3), ss. 35-52.
  9. Gander, M. J., ve Gardiner, H. W. (1998). Çocuk ve ergen gelişimi. (O. Bekir, Çev.). Ankara:
  10. İmge Kitabevi.
  11. Güney, S., Kalafat T., ve Boysan M. (2010). Dimensions of mental health: Life satisfaction, anxiety and depression: A preventive mental health study in Ankara University student population. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, ss. 1210-1213.
  12. Gürsoy, F., ve Coşkun, T. (2004). Geniş ailede ve çekirdek ailede yaşayan çocukların aile ortamını algılamalarının incelenmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 15(2), ss. 17-30.
  13. Julian, M. M. (2013). Age at adoption from institutional care as a window into the lasting effects of early experiences. Clinical Child and Family Psychology Review, 16, ss. 101-145. Karabulut E. O., ve Ulucan H. (2011). Yetiştirme yurdunda kalan öğrencilerin problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler bakımından incelenmesi (Kırşehir ili örneği). Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), ss. 227-238.
  14. Karataş, K. (2001). Toplumsal değişme ve aile. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 12(2), ss. 89-98. Karasa