KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Okul öncesi dönem çocukları ve ebeveynlerinin açık hava oyun deneyimlerinin incelenmesi

An investigation of pre-school children’s and their parents’ outdoor play experiences

Yaşare AKTAŞ ARNAS
Şule SARIBAŞ
Sayfa
373–398
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan analizler sonucunda günümüz çocuklarının ebeveynlerine kıyasla açık havada belirgin bir şekilde daha az oyun oynadıkları tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı Türkiye’de okul öncesi dönem çocuklarının açık hava oyun deneyimlerinin incelenmesi ve bu çocukların açık hava oyun deneyimlerinin geçmiş kuşaklar ile karşılaştırılmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın örneklemini, Adana ilinde okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 3-6 yaş grubunda çocukları bulunan 398 ebeveyn oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan analizler sonucunda günümüz çocuklarının ebeveynlerine kıyasla açık havada belirgin bir şekilde daha az oyun oynadıkları tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2004 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de okul öncesi dönem çocuklarının açık hava oyun deneyimlerinin incelenmesi ve bu çocukların açık hava oyun deneyimlerinin geçmiş kuşaklar ile karşılaştırılmasıdır. Çalışmanın örneklemini, Adana ilinde okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 3-6 yaş grubunda çocukları bulunan 398 ebeveyn oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Clements’in (2004) çalışması temel alınarak araştırmacılar tarafından oluşturulan “ebeveynlerin ve çocukların açık hava oyun deneyimleri” anketi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen nicel veriler frekans ve yüzde alma tekniği kullanılarak analiz edilirken, nitel veriler ise içerik analizi yapılarak çözümlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda günümüz çocuklarının ebeveynlerine kıyasla açık havada belirgin bir şekilde daha az oyun oynadıkları tespit edilmiştir. Bu durumun temel sebebi ise ebeveynler tarafından sağlık koşulları, güvenlik kaygısı, çevresel imkansızlıklar ve teknolojik alet kullanımı (bilgisayar, televizyon, tablet vb.) olarak belirtilmiştir. Sonuçlar ilgili literatürle de benzerlik göstermektedir.

Abstract

The purpose of this study is to investigate outdoor play experiences of preschoolchildren in Turkey and to compare the experiences of these children with previousgeneration. The sample of the study consists of 398 parents with children aged 3-6years old attending to a pre-school education institution in the province of Adana, acity located in the south of Turkey. The questionnaire of “the parents and children’soutdoor play experiences”, which was based on the study of Clements (2004) wasadapted by the researchers and was used as the data collection tool. While thequantitative data were analysed through frequency and percentage, the qualitativedata were analysed by means of content analysis. Results revealed that today’schildren got involved in outdoor play activities significantly less than their parents did.Health conditions, safety concern, lack of environmental opportunities and use oftechnological device (computer, television, tablet pc etc.) were reported as the mainreasons of the findings in the present study by parents. The results show similaritywith the related literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARNAS, Y. A., SARIBAŞ, Ş. (2022). Okul öncesi dönem çocukları ve ebeveynlerinin açık hava oyun deneyimlerinin incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 373–398. https://ajindex.com/articles/587950

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Aarts, M. J., Wendel-Vos, W., Van Oers, H. A., Van de Goor, I. A., & Schuit, A. J. (2010). Environmental determinants of outdoor play in children: A large-scale cross-sectional study. American Journal of Preventive Medicine, 39 (3), 212-219.
  2. Aksoy, Y. (2011). Çocuk oyun alanları üzerine bir araştırma: İstanbul,
  3. Isparta, Eskişehir, Erzurum, Kayseri, Ankara, Zonguldak ve Trabzon illeri örneği. İstanbul Aydın Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 3 (6), 82- 106. Alhassan, S., Sirard, J., & Robinson, T. (2007). The effects of increasing outdoor play time on physical activity in latino preschool children. Int. J. Pediatr Obes, 2 (3), 153-158.
  4. Anderson, D. R. & Pempek, T. A. (2005). Television and very young children. American Behavioral Scientist, 48 (5), 505-522. Ärlemalm-Hagsér, E. & Sandberg, A. (2013). Outdoor play in a Swedish preschool context. In S. Knight (Eds), International perspectives on Forest School: Natural spaces to play and learn (pp. 42–52). London: Sage. Aktaş Arnas, Y. (2005). 3–18 yaş grubu çocuk ve gençlerin interaktif iletişim araçlarını kullanma alışkanlıklarının değerlendirilmesi. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4 (4), 59-66.
  5. Bernard-Bonnin, A. C., Rousseau, E., Masson, P., Gilbert, S., & Maheux, B. (1991). Television and the 3- to 10-year-old child. Pediatrics, 88, 48-54.
  6. Bianchi, S. & Robinson, J. (1997). What did you do today? Children’s use of time, family composition and the acquisition of social capital. Journal of Marriage and the Family, 59, 332-344.
  7. Burdette, H. L., Whitaker, R. C., & Daniels, S. R. (2004). Parental report of outdoor playtime as a measure of physical activity in preschool-aged children. Arch Pediatr Adolesc Med, 158 (4), 353-357.
  8. Cevher Kalburan, N. (2014). Okul öncesi dönem çocuklarının dış mekânda oyun fırsatları ve ebeveyn görüşleri. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 1 (32), 113–135.
  9. Clements, R. (2004). An investigation of the status of outdoor play. Contemporary Issues in Early Childhood, 5 (1), 68-80.
  10. Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz. Ankara:
  11. Anı Yayınevi.
  12. Creswell, J. W. (2014). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. Ankara:
  13. Eğiten Kitap. Çok, F., Artar, M., Şener, T., & Bağlı, M. (1997). Kentlerdeki açık alanlarda çocuk oyunları: Ankara örneği. In B. Onur & N. Güney (Eds), Türkiye’de çocuk oyunları (pp.16-28). Ankara:
  14. Kök Yayıncılık. Deretarla Gül, E. (2012). Ailelerin çocuk bahçelerine ve çocuk