Dergiler / PLANLAMA / 2022 / Cilt: 32 - Sayı: 1

İmar Planlarında Park Erişiminin Mekânsal Hakçalığı: Karabağlar ve Buca'da bir konut alanı örneği (İzmir)

Do Spatial Development Plans Provide Spatial Equity in Access to Public Parks: A Case with a Residential Area in Karabağlar and Buca (İzmir)

Sayfa
132–142
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, planda, belirtilen konut yerleşim alanının park erişilebilir- liğinde mekansal hakkaniyetsizliğe sahip olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kamusal parkların konumu, erişilebilirliklerini şekillendiren en önemli faktörlerden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:To- pografya, akarsu yolları, sokak ağı, trafik yoğunluğu, yol kavşakları ve arazi kullanımı) konutlardan bu konumlara yürüme mesafeleri- ni etkiler.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, planda, belirtilen konut yerleşim alanının park erişilebilir- liğinde mekansal hakkaniyetsizliğe sahip olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kamusal parkların konumu, erişilebilirliklerini şekillendiren en önemli faktörlerden biridir. Birçok doğal ve fiziksel özellik (ör. To- pografya, akarsu yolları, sokak ağı, trafik yoğunluğu, yol kavşakları ve arazi kullanımı) konutlardan bu konumlara yürüme mesafeleri- ni etkiler. Ayrıca, bu konumlara erişim maliyeti (zaman ve metre cinsinden ölçülür), farklı yürüme kapasitesine sahip yaş grupları arasında farklılık gösterir. Türkiye'deki mekansal planlar, parkların tahsisinin belirlenmesi ve uygulanmasına yönelik belgelerdir. Bunun- la birlikte, plan yapma uygulamalarının, farklı mahalle sakini grupları için yürüyerek park erişilebilirliğini göz önünde bulundurmada sınırlı kalmaktadır. Bu çalışma, kamusal parkların erişilebilirliğini mekansal hakçalık sorunu olarak ele almaktadır. İzmir'in Karabağlar ve Buca ilçelerinde bir konut yerleşim alanı ile ilgili yakın tarihli bir mekansal planda park erişilebilirliğini değerlendirmektedir. Planlanan parkla- rın tahsisini değerlendirmeyi ve yeni park alanları için potansiyel yerler önermeyi amaçlamaktadır. Çalışma, park erişilebilirliğine yönelik noktaya dayalı bir yaklaşımla, analizi Coğrafi Bilgi Sistem- lerinde çok kriterle Konum Tahsisi (LA) Analizi ile gerçekleştirir. Sonuçlar, planda, belirtilen konut yerleşim alanının park erişilebilir- liğinde mekansal hakkaniyetsizliğe sahip olduğunu göstermektedir. Planlanan diğer kamu hizmeti alanları arasında, bazı yerler yeni park alanları olarak yeniden planlanabilir ve bu da plandaki mekansal eşitsizlikleri kısmen iyileştirir. Ayrıca bu çalışma, Türkiye'de kamu hizmet alanlarının tahsisinin mekansal analizi için verilerin CBS yar- dımıyla nasıl hazırlanıp çalıştırılacağına bir örnek teşkil etmektedir

Abstract

Public parks' location is one of the major factors shaping their accessibility. Many natural and physical features (e.g., topography, stream ways, street network, traffic density, road junctions, and land uses) affect walking distances from dwellings to these loca- tions. Also, the cost of access (measured in time and meter) to these locations vary among age groups with different walk- ing capacities. Spatial plans in Turkey are the documents for de- termining and implementing the allocation of parks. However, plan-making practices have limitations in considering the park accessibility by walking among different groups of dwellers. This study considers the accessibility of public parks as an issue of spatial equity. It evaluates the park accessibility at a recent spatial plan about a residential area in Karabağlar and Buca Districts of İzmir. It aims to assess the allocations of planned parks and propose potential locations for new park areas. With a point- based approach to park accessibility, the study analysis performs the Location-Allocation (LA) Analysis with multiple criteria at Geographic Information Systems. The results show that at the plan, the specified residential area has spatial inequities with park accessibility. Among the other planned public service areas, some locations can be re-planned as new park areas, which partially im- proves spatial inequities at the plan. Also, the study is an example of how to prepare and run the data for the spatial analysis of allocations of public service areas with the help of GIS in Turkey

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Şenol, F., Öztürk, S. P. (2022). İmar Planlarında Park Erişiminin Mekânsal Hakçalığı: Karabağlar ve Buca'da bir konut alanı örneği (İzmir). PLANLAMA, Cilt: 32 - Sayı: 1, 132–142. https://ajindex.com/articles/585086

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aksoy, Y. (2001). İstanbul Kenti Yeşil Alan Durumunun İrdelenmesi. İ.T.Ü Fen Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
  2. Apparicio, P., Abdelmajid, M., Riva, M., & Shearmur, R. (2008). Compar- ing alternative approaches to measuring the geographical accessibil- ity of urban health services: Distance types and aggregation-error is- sues. International Journal of Health Geographics, 7(1), 7. https://doi. org/10.1186/1476-072X-7-7
  3. Barton, Hugh; Grant, M. (2010). Shaping neighbourhoods: For local health and global sustainability. London; New York: Routledge, Taylor & Fran- cis Group,,. Beler, E. F. (1997). The distribution of urban public services: the case of parks and recreational services in Ankara. Cities, 14(6), 353–361. https://doi. org/10.1016/S0264-2751(97)00026-7
  4. Boone, C. G., Buckley, G. L., Grove, J. M., & Sister, C. (2009). Parks and Peo- ple: An Environmental Justice Inquiry in Baltimore, Maryland. Annals of the Association of American Geographers, 99(4), 767–787. https://doi. org/10.1080/00045600903102949 Cook, S. K., & Hegtvedt, A. K. (1983).
  5. Distributive Justice, Equity, and Equality. Annual Review of Sociology, 9(1), 217–241.
  6. Cooper, L. (2005). Heuristic Methods for Location-Allocation Problems. SIAM Review. https://doi.org/10.1137/1006005
  7. Ekkel, E. D., & de Vries, S. (2017). Nearby green space and human health: Evaluating accessibility metrics. Landscape and Urban Planning. https:// doi.org/10.1016/j.landurbplan.2016.06.008 El Karim, A. A., & Awawdeh, M. M. (2020). Integrating GIS accessibility and location-allocation models with multicriteria decision analysis for evalu- ating quality of life in Buraidah city, KSA. Sustainability (Switzerland). https://doi.org/10.3390/su12041412
  8. Fan, P., Xu, L., Yue, W., & Chen, J. (2017). Accessibility of public urban green space in an urban periphery: The case of Shanghai. Landscape and Urban Planning. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2016.11.007
  9. Gold, C. M. (2006). What is GIS and what is not? Transactions in GIS. https://doi.org/10.1111/j.1467-9671.2006.01009.x
  10. Guzman, L. A., Oviedo, D., & Rivera, C. (2017). Assessing equity in transport accessibility to work and study: The Bogotá region. Journal of Transport Geography. https://doi.org/10.1016/j.jtrangeo.2016.12.016
  11. Harvey, D. (1975). Social Justice and the City. Geographical Review. https:// doi.org/10.2307/213551 Harvey, D. (1996). Justice, nature, and the geography of difference / David Harvey. Justice, nature & the geography of difference. Kara, B., Tuncay