Dergiler / Nüsha / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 39

Hamîd Musaddık'ın şiirinde efsane1

Legend in Hammid Musaddik s poetry

Dergi
Nüsha
Sayfa
183–196
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca bu efsanelerden her birinin şairin kendi sembolik dilinde ne anlam teşkil ettiği ve söz konusu efsanelerin kendi asıl anlamlarıyla ne kadar uyum içerisinde oldukları gözler önüne serilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İranlı şairlerin şiirinde efsanelerin varlığının yeni bir şey olmadığı İran kültür ve tarihine ışık tutulduğunda açıkça görülecektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çağdaş şairlerin şiirlerindeki sembolik dil, bu dilin zenginleştirilmesinde efsanelerin yadsınamaz katkısı, şairlerin başka ulusların şiir ve efsaneleriyle olan aşinalığı ve şiirin siyasi ve toplumsal fonksiyonları, çağdaş şiirlerde hat safhada efsanelerin kullanılmasına olanak sağlayan faktörlerdendir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bu efsanelerden her birinin şairin kendi sembolik dilinde ne anlam teşkil ettiği ve söz konusu efsanelerin kendi asıl anlamlarıyla ne kadar uyum içerisinde oldukları gözler önüne serilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İranlı şairlerin şiirinde efsanelerin varlığının yeni bir şey olmadığı İran kültür ve tarihine ışık tutulduğunda açıkça görülecektir. Çağdaş şairlerin şiirlerindeki sembolik dil, bu dilin zenginleştirilmesinde efsanelerin yadsınamaz katkısı, şairlerin başka ulusların şiir ve efsaneleriyle olan aşinalığı ve şiirin siyasi ve toplumsal fonksiyonları, çağdaş şiirlerde hat safhada efsanelerin kullanılmasına olanak sağlayan faktörlerdendir. Bu makalede, Musaddıkın çağdaş şiirde sıkça geçen mitlerden faydalanma yöntemi ve bu yöntemlerin nitelikleri incelenmiş, şiirlerinde kullandığı mitler ortaya konulmuştur. Ayrıca bu efsanelerden her birinin şairin kendi sembolik dilinde ne anlam teşkil ettiği ve söz konusu efsanelerin kendi asıl anlamlarıyla ne kadar uyum içerisinde oldukları gözler önüne serilmiştir.

Abstract

It is revealed on scrutiny of Iranian culture and history that the presence of legends in the poems by Iranian poets is not a new phenomenon. Symbolic language in modern poetry, the undeniable contribution of legends in making this language richer, the familiarity of the poets with the poetry and legends of other nations are among the factors that allowed the extensive use of legends in modern poetry. In this article, Modaddeg s method in benefiting from the frequently mentioned myths in modern poetry and the traits of this method are discussed and the myths used in his poems are presented. In addition, it is brought to light what each of these myths mean in the poet s own symbolic language and how congruent they are with their original meaning.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MÎRÂLÎ, A. H., KELBÂDÎ, S. H. (2022). Hamîd Musaddık'ın şiirinde efsane1. Nüsha, Cilt: 0 - Sayı: 39, 183–196. https://ajindex.com/articles/584815

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Kur’an-ı Kerim Ebu Mahbûb, Ahmed(1380). Der hâyhûy-i bâd, zindegî ve şi’r-i Hamîd Musaddık, Tahran: Sâlis. Eliade, Mircea, (1362). Çeşmendâzhâ-yi ustûre, tercüme-i Celâl Sıtârî, Tahran: Tus. EnzâbîNejâd, Rızâ (1356). “Seyrî dîrhengâm der do manzume”, Negîn, yıl 13, sayı 149. Bahar, Mihrdâd (1375). “Pejûheşî der esâtîr-i Îrân”, pâre-i nohost u dovvîm, Tahran: Âgâh. Reşîdiyân, Behzâd (1370). Bîneş-i esâtîrî der şi’r-i muâsır-i Fârsî, Tahran: Gostere. Sitari, Celâl (çev.) (1377). Mecmue-i makâlât-i cihân ustûreşinâsî, c 1, Tahran: Merkez. Ferheng-i Bozorg-i Sohen (1381). Hasan Enverî, Tahran: Sohen. Ferheng-i Fârsî (1371). Muhammed Mu’în, Tahran: Emir Kebir. Levi Strauss, Claude (1376). Ustûre u me’nâ, tercüme-i ŞehrâmHusrevî, Tahran: Merkez. Muhtârî, Muhammed (1379). Ensân der şi’r-i muâsır, Tahran: Tus Musaddık, Hamîd (1378). Tâ rehâyî, manzûmehâ u şi’rhâ, Tahran: Zeryâb. Musaddık, Hamîd (1377). Salhâ-yi sebûrî, Tahran: Elburz. Musaddık, Hamîd (1376). Şîr-i sorh, Tahran: Kanun. Musaddık, Hamîd (1356). Manzûme-i dırefş-i kâviyân, Tahran: Tuka. Hynlz, John (1379). Şınâht-i esâtîr-i İrân, tercüme-i Jale Amûzgâr u AhmedTefezzulî, Tahran: Çeşme Yâhakkî, Muhammed Cafer (1375). Ferheng-i esâtîr u eşârât-i dâstânî der edebiyyât-i Fârsî,Tahran: Pejûheşgâh-i Ulûm-i Ensanî u Motale’ât-i Ferhengî u Surûş.