Dergiler / Mukaddime / 2019 / Cilt: 10 - Sayı: 1

AK Parti Döneminde (2002-2018) Türkiye-Avrupa Birliği İlişkilerindeki Sürekli Değişimin Anlaşılması

Understanding the Ever-Changing Dynamics in Turkish-EU Relations during the AK Party Era (2002-2018)

Sayfa
355–374
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale, hem Türkiye’de hem de Avrupa’da iç politik dinamiklerin değişmesinin ve uluslararası güç dengesindeki değişimlerin bu üç aşamada etkili olduğunu savunmakta ve Türkiye-AB ilişkilerinin mevcut durumunu anlamak için bu faktörleri analiz etmektedir. 1 Dr., Turkish German University, [email protected], Orcid: https://orcid.org/0000-0002-5039-3493 2 Dr., European Studies, SETA, [email protected], Orcid: https://orcid.org/0000-0001-9477-9761

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1960’lara kadar dayanan Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri ve Türkiye’nin yarım asırdan fazla süren üyelik süreci oldukça inişli çıkışlı bir yol izlemiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak bu durum AK Parti’nin 2002’de iktidara gelmesi ve Kopenhag kriterlerini daha önce görülmemiş bir hızda yerine getirmek için gerekli reformları gerçekleştirmesiyle köklü biçimde değişmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Makale, hem Türkiye’de hem de Avrupa’da iç politik dinamiklerin değişmesinin ve uluslararası güç dengesindeki değişimlerin bu üç aşamada etkili olduğunu savunmakta ve Türkiye-AB ilişkilerinin mevcut durumunu anlamak için bu faktörleri analiz etmektedir. 1 Dr., Turkish German University, [email protected], Orcid: https://orcid.org/0000-0002-5039-3493 2 Dr., European Studies, SETA, [email protected], Orcid: https://orcid.org/0000-0001-9477-9761
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

1960’lara kadar dayanan Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri ve Türkiye’nin yarım asırdan fazla süren üyelik süreci oldukça inişli çıkışlı bir yol izlemiştir. Uzun bir süre boyunca Brüksel’in dayatmaları ve Ankara’nın AB’nin esaslı reformlarını gerçekleştirmekteki isteksizliği Türkiye’nin AB ile ilişkisinin temel belirleyicisi olmuştur. Ancak bu durum AK Parti’nin 2002’de iktidara gelmesi ve Kopenhag kriterlerini daha önce görülmemiş bir hızda yerine getirmek için gerekli reformları gerçekleştirmesiyle köklü biçimde değişmiştir. Yine de AK Parti döneminde gerçekleşen olumlu gelişmelere rağmen 17 yıl sonra bile Türkiye hala AB üyesi olamamıştır. Makale bu durumun hem AB’de hem de Türkiye’de yerel ve uluslararası düzeyde sürekli değişen dinamiklerin bir sonucu olduğunu iddia etmektedir. Bu bağlamda, çalışma AK Parti döneminde üyelik sürecini ilişkilerin düzeldiği 2002-2005 dönemi, ilişkilerin durgun olduğu 2005-2013 aralığı ve son olarak da ilişkilerin koptuğu 2013-2017 dönemi olmak üzere üç aşamada incelemektedir. Makale, hem Türkiye’de hem de Avrupa’da iç politik dinamiklerin değişmesinin ve uluslararası güç dengesindeki değişimlerin bu üç aşamada etkili olduğunu savunmakta ve Türkiye-AB ilişkilerinin mevcut durumunu anlamak için bu faktörleri analiz etmektedir. 1 Dr., Turkish German University, [email protected], Orcid: https://orcid.org/0000-0002-5039-3493 2 Dr., European Studies, SETA, [email protected], Orcid: https://orcid.org/0000-0001-9477-9761

Abstract

Since the 1960s, Turkey-European Union relations and Turkey’saccession process has followed a bumpy road. Brussel’s impositions andAnkara’s reluctance to implement EU’s fundamental reforms have beenthe main determinant of Turkey’s relations with the EU. However, thissituation changed drastically with the AK Party coming to power in 2002considering that the necessary reforms to fulfil the Copenhagen criteriawere carried out at an unprecedented pace. Nevertheless, even after 17years, despite the positive developments that occurred during the AKParty rule, Turkey is still not a member of the EU. This article argues thatthis situation is the result of the changing dynamics at both the local andinternational level. In this context, the study examines the accessionprocess during the AK Party by separating in three different phases: 2002-2005 period when the relations improved, 2005-2013 period when therelations became stagnant, and finally 2013-2017 period when the relationswere broken. This article argues that the changes in political dynamics inTurkey and Europe followed by the changes in the international balance ofpower have a direct impact on the fluctuations that occurred during thesethree phases. As a result, it is important to understand the currentdynamics in the Turkey-EU relations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özdemir, Ç., Bayraklı, E. (2022). AK Parti Döneminde (2002-2018) Türkiye-Avrupa Birliği İlişkilerindeki Sürekli Değişimin Anlaşılması. Mukaddime, Cilt: 10 - Sayı: 1, 355–374. https://ajindex.com/articles/582696

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. “1999-2005 Candidacy Process.” Republic of Turkey Ministry for EU Affairs. accessed January 6, 2018. https://www.ab.gov.tr/history-of theenlargement_264_en.html. “301.madde değişikliği Kabul edildi.”(2008, April 30). Haber 7. “AB Komisyonu: Geri Kabul Anlaşması Yürürlükte.” (2016, June 1). Deutsche Welle. “AB’den Hükümet ve Anayasa Mahkemesi’ne Çağrı.”(2008, April 22). Deutsche Welle. Akşit, S. and Üstün Ç.(2009). “Avrupa Birliği Ülkelerinden Türkiye’nin Üyeliğine Bakış.” Ortadoğu Teknik Üniversitesi Avrupa Çalışmaları Merkezi Raporu. Aktaş, M. (2018). “Islamophobia in EU Countries and Terorism.” Ombudsman Akademik 4, no. 7. Altun, F. (2009). Değişim ve Statüko Kıskacında AK Parti. SETA Analysis, no. 6. Ateş, H. (2018, January 30). “Sosyal Güvenlikte 51 Milyarlık Adım.” Sabah. Auestad, L. (2014). Nationalism and the Body Politic. London: Karnac Books, 2014.
  2. Barigazzi, J. (2016, September 3). “EU and Turkey Seek Help to Resolve Terror Law Dispute.” Politico. Barysch, K. (2010). “Turkey and the EU: Can Stalemate Be Avoided?.” Center for European Reform. Bayraklı, E., Güngörmez, O. and Boyraz, H. M. (2017). “Türkiye-AB İlişkilerini Rasyonelleştirmek.” SETA Analysis, no. 277. Bostan, Y. (2017, July 15). “Why Europe Backs FETO.” Daily Sabah. Cicioğlu, F. and Taş Yetim H. (2017). "Adalet ve Kalkınma Partisi Döneminde Türkiye-Avrupa Birliği İlişkileri." Republic of Turkey Ministry of EU Affairs. “Current Situation.” Last modified June 6, 2017. https://www.ab.gov.tr/65_en.html. "Cyprus (Historical Overview)." Republic of Turkey Ministry of Foreign Affairs. Accessed January 07, 2018. http://www.mfa.gov.tr/cyprus-_historicaloverview_.en.mfa. “Dışişleri Bakanı Sayın Mevlüt Çavuşoğlu ile AB Bakanı ve Başmüzakereci Sayın Ömer Çelik’in, AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Federica Mogherini ve Komşuluk Politikası ve Genişleme Müzakerelerinden Sorumlu Komiser Johannes Hahn ile birlikte Türkiye-AB Siyasi Diyalog Toplantısı sonrasında düzenledikleri Ortak Basın Toplantısı.”(2017, July 25). Republic of Turkey Ministry of Foreign Affairs. “Declaration by Turkey on Cyprus, 29 July 2005.” Republic of Turkey Ministry of Foreign Affairs. Accessed May 20, 2019. http://www.mfa.gov.tr/declarationby-turkey-on-cyprus_-29-july-2005.en.mfa
  3. Duran, H. and Özdemir Ç. (2012). "Türk Dış Politikasına Yansımalarıyla Arap Baharı." Akademik İncelemeler Dergisi 7, no. 2. Economic Development Foundation. "1999-2005
  4. Candidacy Process." Accessed January 6, 2018. http://www.ikv