Dergiler / Muhafazakar Düşünce Dergisi / 2018 / Cilt: 1 - Sayı: 53

DEVLET AİVİL TOPLUM İLİŞKİSİNİN YENİ FORMU VE REFAH DEVLETİ

THE NEW FORM OF THE PUBLIC-CIVIL SOCIETY RELATIONS AND THE WELFARE STATE

Sayfa
301–315
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda Sultanbeyli sınırları dâhilinde mülteciler için oluşturulmuş ve Sultanbeyli Belediyesi, Sultanbeyli Kaymakamlığı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve bazı önemli STK’ları proje ortakları olarak bir araya getiren önemli bir işbirliği mekanizması, buna iyi bir örnek teşkil etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Merkezileşme yerine daha dar bir faaliyet alanında işlev yürüten yerel yönetimler, bu alanlarda yaşayan bireylerin tercihlerini yansıtmak açısından daha kolay ve daha az maliyetli hizmetler sunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Toplum ve yönetim arasındaki mesafe daha kısa olduğundan, yerel hükümet siyasi ve idari seviyede demokratik etkinlik açısından daha etkili sonuçlar üretmektedir. “Yerel yönetişim” olarak da ifade edilebilen bu yeni idari formda yerel yönetim anlayışı, merkezi yönetimle, özel sektörle ve diğer aktörlerle (kalkınma ajansları, STK’lar vb.) işbirliği yapmak suretiyle, özerklik ve verimlilik açısından daha fazla sorumluluk alan bir formda ifade bulmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda Sultanbeyli sınırları dâhilinde mülteciler için oluşturulmuş ve Sultanbeyli Belediyesi, Sultanbeyli Kaymakamlığı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve bazı önemli STK’ları proje ortakları olarak bir araya getiren önemli bir işbirliği mekanizması, buna iyi bir örnek teşkil etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Merkezileşme yerine daha dar bir faaliyet alanında işlev yürüten yerel yönetimler, bu alanlarda yaşayan bireylerin tercihlerini yansıtmak açısından daha kolay ve daha az maliyetli hizmetler sunmaktadır. Toplum ve yönetim arasındaki mesafe daha kısa olduğundan, yerel hükümet siyasi ve idari seviyede demokratik etkinlik açısından daha etkili sonuçlar üretmektedir. “Yerel yönetişim” olarak da ifade edilebilen bu yeni idari formda yerel yönetim anlayışı, merkezi yönetimle, özel sektörle ve diğer aktörlerle (kalkınma ajansları, STK’lar vb.) işbirliği yapmak suretiyle, özerklik ve verimlilik açısından daha fazla sorumluluk alan bir formda ifade bulmaktadır. Bu noktada insan ihtiyaç ve dezavantajlarına yönelirken, STK’ların yerel yönetimlerle işbirliği içerisinde, yerel eğitim, sosyal hizmet, sosyal dayanışmanın güçlendirilmesi ve insan haklarının korunması gibi temel işlevlere sahip olduğunu belirtmek gerekir. Refah politikasının çöküşünden sonra, hükümet ve sivil toplum arasındaki işbirliğinin önemi gittikçe artmaktadır. Bu bakımdan, hantallık, verimsizlik ve bürokratizm gibi merkezi hükümetlerin dezavantajlı koşullarına maruz kalmadan hizmet sunma temeline sahip olma anlamında, sivil toplumun önemi gittikçe artmaktadır. Bu bağlamda Sultanbeyli sınırları dâhilinde mülteciler için oluşturulmuş ve Sultanbeyli Belediyesi, Sultanbeyli Kaymakamlığı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve bazı önemli STK’ları proje ortakları olarak bir araya getiren önemli bir işbirliği mekanizması, buna iyi bir örnek teşkil etmektedir.

Abstract

As the field of activity becomes narrower inlocal governments, it is easier and less costlyto reflect the preferences of people. Since thedistance between society and administration iscloser, the local government formed qt politicaland administrative levels produces more effective results in terms of democratic efficiency.In this new administrative form, which can alsobe expressed as “local governance”, the localgovernment in an autonomous structure, assuming more responsibility to cooperate withthe central government, private sector and other actors (development agencies, NGOs, etc.)At this point, while focusing on the needs anddisadvantages, it is necessary to understandthat NGOs hold basic responsibilities in termsof cooperating with local governments in various forms such as local education, provisionof social services, empowerment of solidarityand protection of freedoms. After the collapseof welfare politics, the importance of cooperation between government and civil societyhas emerged. It is then necessary to talk aboutthe increasing importance of civil society as aprominent actor in the field of social welfare, inthe sense that having the basis for providingservices without being exposed to the conditions of bulkiness, inefficiency and red-tape.The cooperation mechanism, recently revealed in Sultanbeyli within the context of Syrian refugees, is a good example which bringsSultanbeyli Municipality, Sultanbeyli Governorship, the Ministry of Family and Social Policyand some important non-governmental organizations together as project partners.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BABACAN, A. (2022). DEVLET AİVİL TOPLUM İLİŞKİSİNİN YENİ FORMU VE REFAH DEVLETİ. Muhafazakar Düşünce Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 53, 301–315. https://ajindex.com/articles/581978

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. AKAL, C. B. (1990). Sivil Toplumun Tanrısı. Afa Yay: İstanbul AKBAL, İ. (2011). Doğa Hukukçularından Hegel’e Sivil Toplum Devlet İlişkileri: Sivil Toplumun Siyasal Anlamından Kurtuluşu. Muhafazakâr Düşünce. Sayı: 29-30. s. 39-63
  2. AYKAÇ, B. (1999). Türkiye’de Kamu Yönetimin Küçültülmesi, Yerel Yönetimler ve Yerel Demokrasinin Amaçları. Gazi Üniversitesi İİBF Dergisi. Cilt 1. Sayı 1. s. 1-12
  3. BAYRAMOĞLU, S. (2002). Küreselleşmenin Yeni Siyasal İktidar Modeli: Yönetişim. Praksis. S.7. s. 85-115 Commission of the European Communities. (2001). European Governance: A White Paper. http://eurlex.europa.eu/LexUriServ/site/en/com/2001/com2001_0428en01.pdf (25 March 2013)
  4. Communities and Local Government. (2008). Strong and Prosperous Communities. http://www. communities.gov.uk/documents/localgovernment/pdf/153590.pdf (02.10.2008)
  5. ÇİTCİ, O. (1996).
  6. Temsil, Katılma ve Yerel Demokrasi. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi. Cilt 5. Sayı 6. s. 5-14
  7. DAVIES, S. (2003). Empiricism and History. Hampshire: Palgrave ERDOĞAN, M. (2005). Sivil Toplum: Bir Kavramın Anatomisi. içinde 21. Yüzyılın Eşiğinde Türkiye’de Siyasal Hayat. Cilt 2 (Ed. Selahaddin Bakan, Adnan Küçük ve Ahmet Karadağ). İstanbul:
  8. Aktüel Yayınları ERKEN, A. (2016).
  9. Negotiating Politics, Informal Networks and the Ford Foundation Projects in Turkey during the Cold War. International Journal of Turcologia. Vol. 11. Issue 21. pp. 5-22
  10. FENGER, M., BEKKERS, V. (2007). The Governance Concept in Public Administration. in Governance and the Democratic Deficit: Assessing the Democratic Legitimacy of Governance Practices. Edited by Victor Bekkers. Hampshire: Ashgate FUKUYAMA, F. (2001).
  11. Social Capital, Civil Society and Development. Third World Quarterly. Vol 22. No 1. pp. 7–20
  12. GÜNEŞ, İ., TEKGÜL, Y. (2005). Sivil Toplum Kuruluşları ve Yerel Yönetimler. II. Ulusal Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi Bildiriler Kitabı. Çanakkale. s. 325-344
  13. HAYEK, F. (2011). The Constitution of Liberty. The University of Chicago Press HILL, D. M. (1974). Democratic Theory and Local Government. London: Allen & Unwin. HIRST, P.(2011). From Statism to Pluralism: Democracy, Civil Society and Global Politics. Routledge Interview with Mehmet Ali Kılıç. Vice President of the Association for Solidarity for Refugees and Asylees. 27 March 2018
  14. KAHRAMAN, Z. T. (2000). Yönetim Stratejilerindeki Gelişmeler. Türk İdare Dergisi. Y:72. S:426. ss. 37-54
  15. KAYIKÇI, S. (2007). Küreselleşmenin Kamu Yönetimi Paradigmasına Etkisi ve Türk Kamu Yönetimine Yansımaları. Mülkiy