Dergiler / Muhafazakar Düşünce Dergisi / 2021 / Cilt: 17 - Sayı: 60

MARGARET THATCHER VE TURGUT ÖZAL'IN YENİ SAĞINDA YENİ TARZ SİYASAL İLETİŞİM

A NEW STYLE OF POLITICAL COMMUNICATION IN THE NEW RIGHT IDEOLOGY OFFERED BY MARGARET THATCHER AND TURGUT OZAL

Sayfa
60–85
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer yandan, gerek seçim sloganlarında gerekse seçim beyannamelerinde her iki partinin yer aldığı seçim yarışlarının kendine özgülüklerinin ve politik tartışmalarının etkileri görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Birden fazla aday ya da siyasi partinin ülke yönetiminde söz sahibi olmak için seçimlerde özgürce yarışabildiği demokratik ülkelerde seçmen kitlesiyle nasıl bir iletişimin kurulduğu ve bu iletişim esnasında ne tür mesajların hangi iletişim yöntem ve araçlarıyla iletildiği oldukça önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Farklı politik iklimlerden ve tarihi süreçlerden gelen ve oldukça farklı siyasi kültürden insanlara hitap eden bu iki partinin benzer politik görüşleri hedef kitlesine aktarmak maksadıyla oluşturulmuş siyasal iletişim stratejisi; bu stratejide inşa ettiği lider ve parti söylemi, medya ilişkileri, seçim sloganları ve seçim beyannameleri üzerinden kalitatif araştırma yöntemlerinden faydalanılarak incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Diğer yandan, gerek seçim sloganlarında gerekse seçim beyannamelerinde her iki partinin yer aldığı seçim yarışlarının kendine özgülüklerinin ve politik tartışmalarının etkileri görülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Birden fazla aday ya da siyasi partinin ülke yönetiminde söz sahibi olmak için seçimlerde özgürce yarışabildiği demokratik ülkelerde seçmen kitlesiyle nasıl bir iletişimin kurulduğu ve bu iletişim esnasında ne tür mesajların hangi iletişim yöntem ve araçlarıyla iletildiği oldukça önemlidir. Birleşik Krallık örneğinde Margaret Thatcher liderliğindeki Muhafazakâr Parti ve Türkiye örneğinde ise Turgut Özal liderliğindeki Anavatan Partisi siyasal iletişim konusunda ülkelerinin öncüleri olmuşlardır. Farklı politik iklimlerden ve tarihi süreçlerden gelen ve oldukça farklı siyasi kültürden insanlara hitap eden bu iki partinin benzer politik görüşleri hedef kitlesine aktarmak maksadıyla oluşturulmuş siyasal iletişim stratejisi; bu stratejide inşa ettiği lider ve parti söylemi, medya ilişkileri, seçim sloganları ve seçim beyannameleri üzerinden kalitatif araştırma yöntemlerinden faydalanılarak incelenmiştir. Bu inceleme neticesinde her iki siyasi partinin de söylem inşa etme, siyasal iletişimi profesyonelleştirme, lider imajını parti imajının önüne geçirme, medya üzerinde hâkimiyet kurma ve medyada özel girişimlerin önünü açma, seçim beyannamelerinde parti ve lider görüşlerini ifade etme gibi alanlarda benzerlik olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Diğer yandan, gerek seçim sloganlarında gerekse seçim beyannamelerinde her iki partinin yer aldığı seçim yarışlarının kendine özgülüklerinin ve politik tartışmalarının etkileri görülmektedir.

Abstract

In democratic countries in which more than one candidate or political party can freely compete at an electoral race to have a voice in the administration of the country, the organization of communication with the electorate, and the messages disseminated by the communication methods and tools become highly important. The Conservative Party led by Margaret Thatcher in the United Kingdom and the Motherland Party led by Turgut Ozal in Turkey are pioneers in terms of political communication. The political communication strategy of those parties representing different political atmosphere and historical processes, targeting electorate from different political cultures, but aiming at disseminating similar political messages was researched by the discourses of the dominant leader and party, media relations, party slogans and manifestos, with the use of qualitative research methods. Based on the research, it was detected that those two parties are similar in terms of producing discourse, professionalizing political communication, positioning leader image in front of party image, dominating media, supporting privatization of the media sector, expression of leader and party views within manifestos. On the other hand, the distinctive effects of the nature of electoral races and political debates in each case can be seen on party slogans and manifestos.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞKAN, B. (2022). MARGARET THATCHER VE TURGUT ÖZAL'IN YENİ SAĞINDA YENİ TARZ SİYASAL İLETİŞİM. Muhafazakar Düşünce Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 60, 60–85. https://ajindex.com/articles/581971

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Ahmad, F. (2019). Bir Kimlik Peşinde Türkiye (Çev.: S. C. Karadeli) (6. Baskı). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  2. Akgün, B. (2006). Türkiye’de Merkez Sağ Siyaset Geleneği ve Ak Parti. Muhafazakâr Düşünce. 3(9-10). 23-37.
  3. Anavatan Partisi. (1983). Anavatan Partisi 6 Kasım 1983 Seçim Beyannamesi. Ankara: TBMM Kütüphanesi. http://hdl.handle.net/11543/609
  4. Anavatan Partisi. (1987). Anavatan Partisi 29 Kasım 1987 Seçim Beyannamesi. Ankara: TBMM Kütüphanesi. http://hdl.handle.net/11543/664
  5. Armstrong, S. (2010, Mayıs 10). General Election 2010: The Best Election ad Campaigns. The Guardian. Erişim Tarihi: 15.10.2020 https://www.theguardian.com/media/2010/may/10/ general-election-2010-advertising Audickas, L., Cracknell, R. & Loft, P. (2020). UK Election Statistics: 1918-2019: A Century of Elections. Briefing Paper Number CBP7529. London: House of Commons Library. Erişim Tarihi: 15.10.2020 https://commonslibrary.parliament.uk/research-briefings/cbp-7529/
  6. Aziz, A. (2003). Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Balcı Ş. & Bekiroğlu, O. (2015). Türkiye’de Siyasal Kampanya Uygulamaları. (Ed.: İ. Çağlar & Y. Özkır) Türkiye’de Siyasal İletişim 2007-2015 içinde (11-18). İstanbul:
  7. SETA Yayınları.
  8. Bale, T. (2012). The Conservatives Since 1945:
  9. The Drivers of Party Change, Oxford: Oxford University Press.
  10. BBC. (1997). Politics 97. Erişim Tarihi: 15.10.2020 http://www.bbc.co.uk/news/special/ politics97/background/pastelec/ge87.shtml Berlinski, C. (2008). There is No Alternative: Why Margaret Thatcher Matters. New York: Basic Books. Butler, D. & Butler G. (2000). Twentieth-Century British Political Facts, 1900-2000 (8. Baskı). Basingstoke: Palgrave MacMillan. Butler, D. & Butler G. (2006). British Political Facts Since 1979. Basingstoke: Palgrave MacMillan. Çavuşoğlu, H. (2009). Türk Merkez Sağ Tarihinde Merkez Sağ Çizgisinin Tarihi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 19(2). 265-278.
  11. Demir, M. İ. (2018). Siyasal İletişim: Kavramsal Bir Derleme. Uluslararası Sana, Kültür ve iletişim Dergisi. 1(1). 79-104.
  12. Douglas, J. (1983) The Conservative Party: From Pragmatism to Ideology ‐and Back?. West European Politics. 6(4). 56-74.
  13. Douglas, T. (14.04.2013). How Margaret Thatcher Helped Change Media Landscape. BBC. Erişim Tarihi: 13.11.2020. https://www.bbc.com/news/entertainment-arts-22120480
  14. Dündar, L. (2016). Özal Dönemi Türk Dış Politikasında Turgut Özal’ın Kişisel Özelliklerinin Rolü. Atatürk Yolu Dergisi. 15(58). 1-20.
  15. Gamble, A. (1994). The Free Econ