Dergiler / MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 1 - Sayı: 25

Mimarlığı “Okulsuzlaştırmak”: MimarlıkKültürünün Demokratikleşme SürecindeFransa ve Çağdaş Mimarlık Müzeleri

“De-schooling” Architecture: France and Contemporary Architectural Museums in the Democratization Process of Architecture Culture

Sayfa
39–67
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mimarlık kültürüne dair Fransa’da alternatif eğitim kurumları olarak çalışan müze, merkez, arşiv ve enstitüleri ele alan bu makale, kuramsal altyapısını mimarlık kültürünün genişleyen alanı, demokratikleşmesi ve Ivan Illich’in “okulsuzlaştırma” kuramları üzerine kurmakta ve kültür ile kurum arasındaki ilişkileri adı geçen ülkenin kültür politikaları bağlamında incelemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1960’lardan itibaren, yeni bir mimarlık kurumu olarak ortaya çıkan çağdaş mimarlık müzelerinin sayısında bir patlama gerçekleşmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu patlamanın gerçekleşmesi ise tesadüf değildir.
💡
Sonuç & Katkı:Mimarlık kültürüne dair Fransa’da alternatif eğitim kurumları olarak çalışan müze, merkez, arşiv ve enstitüleri ele alan bu makale, kuramsal altyapısını mimarlık kültürünün genişleyen alanı, demokratikleşmesi ve Ivan Illich’in “okulsuzlaştırma” kuramları üzerine kurmakta ve kültür ile kurum arasındaki ilişkileri adı geçen ülkenin kültür politikaları bağlamında incelemektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

1960’lardan itibaren, yeni bir mimarlık kurumu olarak ortaya çıkan çağdaş mimarlık müzelerinin sayısında bir patlama gerçekleşmiştir. Bu patlamanın gerçekleşmesi ise tesadüf değildir. Kültür kavramında gerçekleşen demokratik kırılma ve bu doğrultuda hız kazanan toplumsal itki çeşitli aktörleri harekete geçirmiş, bunun sonucunda kendisini müze, merkez veya enstitü olarak adlandıran, benzer amaçları taşıyan yeni mimarlık kültürü kurumları kurulmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın konusu olan Fransa ise bu anlamda öncü bir role sahiptir. Kültürde demokrasi ideallerine ilişkin talepler öncelikle burada ortaya çıkarak, özellikle Avrupa Konseyi ve UNESCO toplantıları aracılığıyla yayılmıştır. Bununla bağlantılı olarak mimarlığın kültürün bir ifadesi olduğu yasal düzenlemeler ile ifade edilmiş, bunun sonucunda Institut Français d’Architecture kurulmuştur. Mimarlık kültürüne dair Fransa’da alternatif eğitim kurumları olarak çalışan müze, merkez, arşiv ve enstitüleri ele alan bu makale, kuramsal altyapısını mimarlık kültürünün genişleyen alanı, demokratikleşmesi ve Ivan Illich’in “okulsuzlaştırma” kuramları üzerine kurmakta ve kültür ile kurum arasındaki ilişkileri adı geçen ülkenin kültür politikaları bağlamında incelemektedir.

Abstract

Since the 1960s, there has been an explosion in the number of contemporary architectural museums which have been emerging as new architectural institutions. This explosion is not a coinci dence: The democratic fracture in the concept of culture and the social impulse that accelerated in this direction triggered various actors, and as a result, new cultural institutions in architecture began to be established. These institutions which shared similar purposes called themselves museums as well as centers or institutes. France, which is the subject of this study, has a leading role in this process. Demands for the ideals of democracy in culture first emerged here and spread especially through the meetings of the Council of Europe and UNESCO. In connection with this, it was stated by legal regulations that architecture is an expression of culture, and as a result, Institut Français d'Architecture was established. This study, which deals with museums, centers, archives and institutes working as alternative educational institutions in France on architectural culture, builds its theoretical base on the expanding field of architecture culture, its democratization and Ivan Illich's "deschooling" theories, and examines the relations between culture and institution in the context of the country's cultural policies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SOLMAZ, G. O. (2022). Mimarlığı “Okulsuzlaştırmak”: MimarlıkKültürünün Demokratikleşme SürecindeFransa ve Çağdaş Mimarlık Müzeleri. MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 25, 39–67. https://ajindex.com/articles/581829

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. S. Andermann, J. and Arnold-de Simine, S. (2012). Introduction: memory, community and new museum. Theory, Culture & Society, 29 (1), pp. 3-13.
  2. Baeker, G. (2005). Back to the future: the colloquium in context: the democratization of culture and cultural democracy. C. Andrew, M. Gattinger, M.S. Jeannotte and W. Straw (Eds.), In Accounting for culture: thinking through cultural citizenship (pp. 279-286). Ottawa: University of Ottawa Press.
  3. Bergdoll, B. and Thomine, A. (2002). Teaching architectural history in France: a shifting institutional landscape. Journal of the Society of Architectural Historians, 61(4), pp. 509-518.
  4. Boudon, F., Chastel, A., Couzy, H. and Hamon, F. (1977). Système de l’architecture urbaine. le quartier des halles à Paris, 2 vol., Paris: C.N.R.S. Bruno- Jofré, R. and Zaldívar, J.I. (2012). Ivan Illich’s late critique of deschooling society: ‘ı was largely barking up the wrong tree’ Educational Theory, 62(5), pp. 573-592. doi:10.1111/j.1741-5446.2012.00464.x. Burnham, R. ve Kai-Kee, E. (2020). Müze dersleri: yorum ve deneyim (A. Onocak, Çev.). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  5. Cappellari, N. (2016). La métropole imaginaire, un Atlas de Paris: entre création et exposition. dans Éléonore Marantz (dir.), L’atelier de la recherche. Annales d’histoire de l’architecture: L’architecture en discours, actes de la journée des jeunes chercheurs en histoire de l’architecture du 29 septembre 2016, Paris, site de l’HiCSA, mis en ligne en mars 2019, pp. 133-144.
  6. Cohen, J-L. (1987). The emergence of architectural research in France. Journal of Architectural Education, 40(2), pp. 10-11.
  7. Cohen, J-L. (2014). Die architektursammlungen in Frankreich. Andres Lepik (Ed.), In Show & Tell: Architektur Sammeln (pp.148-171). Otsfildern: Berlin. Coonan, R. (1993). Architecture centres: Pavillon de L’Arsenal, Frankfurt. Architectural Review,(1154), pp. 65-66.
  8. Doğrusöz, U. (2018). 50 yıl sonra Fransa’da 68 Mayıs’ı ve mimarlık eğitim reformundaki rolü. Mimarlık, (401), ss. 16-24.
  9. Draper, J. (2000). The ecole des Beaux-Arts and the architectural profession in the United States: the case of John Galen Howard. S. Kostof (Ed.), In The architect: chapters in the history of the profession. (pp. 209-237). Berkeley and Los Angeles: University of California Press.
  10. Fleury, L. (2014). Sociology of culture and cultural practices: the transformative power of institutions. Maryland: Lexington Books. Fortier, B. (1989). La métropole imaginaire: un atlas de Paris. Liège: Mardaga