Dergiler / MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 1 - Sayı: 25

Edirne Kentinde Yeni Bir Müze:Hıdırlık Tabya Restorasyonu veYeni İşlevi ile Müzeye Dönüşümü

A New Museum in Edirne: Restoration of Hıdırlık Bastion and Its Transformation into a Museum Through a Novel Function

Sayfa
166–177
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bir savunma yapısı, şehrin anıları, geleceğe taşınan hikâyesi, fiziksel koşulları ve tasarımı ile anlatılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı’nın duraklama ve gerileme döneminde inşa edilen tabyalar saldırıların durdurulması amacıyla yapılmış savunma yapılarıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Edirne’de tabyalar ise şehri boydan boya çevreleyen bir hat şeklinde 30’a yakın tabya ile koruma bandına almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bir savunma yapısı, şehrin anıları, geleceğe taşınan hikâyesi, fiziksel koşulları ve tasarımı ile anlatılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Osmanlı’nın duraklama ve gerileme döneminde inşa edilen tabyalar saldırıların durdurulması amacıyla yapılmış savunma yapılarıdır. Genellikle kente hâkim konumdadır ve kısmen veya büyük ölçüde toprakla örtülü şekilde inşa edilirler. Kars, Erzurum, Çanakkale, İzmir, Çatalca, Vidin ve Plevne gibi kritik öneme sahip şehirlerimizde savunma amaçlı çok sayıda tabya inşa edilmiştir. Edirne’de tabyalar ise şehri boydan boya çevreleyen bir hat şeklinde 30’a yakın tabya ile koruma bandına almıştır. Tabyanın müze olarak dönüşümünün ilk örneği de Kıyık-Dörtkaya Tabyası ile yine Edirne’de görülür. Edirne şehrinin savunmasında kullanılan bir başka yapı olan Hıdırlık tabyanın müze olarak işlevlendirilmek üzere geçirdiği onarımları ve müzeolojik süreci anlatan bu çalışmada, restorasyonun fiziksel, sosyal ve çevresel parametreleri ile müzeye dönüşümünü belirleyen ana konular değerlendirilmektedir. Bir savunma yapısı, şehrin anıları, geleceğe taşınan hikâyesi, fiziksel koşulları ve tasarımı ile anlatılmaktadır.

Abstract

The bastions built during the Ottoman period of pause and decline are defensive structures built to stop the attacks. They are usually dominated by the city and are built partially or largely covered with soil. Many bastions have been built for defensive purposes in our critical cities such as Kars, Erzurum, Canakkale, Izmir, Çatalca, Vidin and Pleven. In Edirne, the bastions were put on protective tape with nearly 30 bastions in the form of a line surrounding the city. The first example of the transformation of the bastion as a museum is also seen in Edirne with the Coastal-Dörtkaya Bastion. In this study, which describes the repairs and museological process of a bastion used in the defense of the city of Edirne to be used as a museum, the physical social and environmental parameters of the restoration as well as its transformation into a museum are evaluated. A defense structure is told through the city’s memories, story carried into the future, physical conditions and design

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYDEMİR, O., KARAKAYA, H. (2022). Edirne Kentinde Yeni Bir Müze:Hıdırlık Tabya Restorasyonu veYeni İşlevi ile Müzeye Dönüşümü. MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 25, 166–177. https://ajindex.com/articles/581821

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Anonim. (2012). Selimiye alan yönetim planı. Edirne: Edirne Belediyesi. Atasoy, S. (1926-1976). Müzeler ve müzecilik bibliyografyası. İstanbul: Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu. Atasoy. S. ve Çakmakoğlu B. (1996). Müzeler ve müzecilik bibliyografyası (1977-1995). İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Müzecilik Anabilim Dalı Yayınları.
  2. Atasoy. S. ve Ertürk N. (2003). Müzeler ve müzecilik bibliyografyası (1996-2001). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  3. Badi A. (2000). Riyaz-ı belde-i Edirne (Edirne şehri tarihi), (Ratip Kazancıgil, Çev.). İstanbul.
  4. Başgelen, N. (1984). Edirne müzesi rehberi. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları Müze Rehberleri Dizisi. Batur, M. (1956). Edirne müzeleri. Bilgi, 10 (115), ss. 16-17.
  5. Dijkema, F. Th. (1977). The Ottoman historical and monumental inscriptions in Edirne. Leiden. Edirne il yıllığı. (2005). İstanbul:
  6. Acar Basım. Gökbilgin, M. T. (2007). XV. ve XVI. asırda Edirne ve Paşa Livası, Vakıflar-mülkler-mukataalar.İstanbul:
  7. İşaret Yayınları.
  8. Gülru, N. (2013). Sinan Çağı: Osmanlı İmparatorluğu’nda mimarî kültür (Gül Çağalı-Güven, Çev.). İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  9. Güner Y. (2017). XV. yy’da Edirne’nin kentsel dönüşümü (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Trakya Üniversitesi,
  10. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne. Güner, Y. (2004). Edirne askeri tabyalarının mimarisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi,
  11. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  12. Gürçay, H. (1971).
  13. Edirne Müzesi, Önasya. 6 (70-71), ss. 15-22.
  14. Halil, A. (1956). Edirne Müzesini ziyaret. Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu Belleteni, 173, ss. 16-17.
  15. Karakaya, H. (2016). Edirne Müzesi tarihi ve Edirne kültür hayatındaki yeri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi,
  16. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne. Karakaya H., Kırçın Ş. ve Batur Y. (2016). Edirne Merkez Hıdırlık Tabya mevkii Roma dönemi lahit mezarlar. Arkeoloji ve Sanat Dergisi, 152, ss. 153-158.
  17. Shaw, W. M. K. (2004). Osmanlı müzeciliği: Müzeler, arkeoloji ve tarihin görselleştirilmesi (Esin Soğancılar, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı İstanbul Rölöve ve Anıtlar Müdürlüğü Arşivi.