Dergiler / Milli Eğitim / 2013 / Cilt: 42 - Sayı: 197

Seviye belirleme sınavında (SBS) sosyal bilgiler alanında sorulan soruların kapsam geçerliği açısından incelenmesi

Sayfa
145–157
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda, 6 7. ve 8. sınıf sosyal bilgiler alanı sorularının yıllara göre öğretim programıyla kapsam geçerliliğini kısmen sağladığı, bazı ünitelerden hiç soru sorulmazken bazılarından da gereğinden fazla sorulduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, ilköğretim öğrencilerinin ortaöğretime geçişte belirleyici rol oynayan Seviye Belirleme Sınavlarında (SBS) sosyal bilgiler dersine yönelik sorulan soruları, kapsam geçerliliğine göre incelenmek amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizinin kullanıldığı araştırmada, 2008-2011 yıllarındaki SBSde sorulan sosyal bilgiler soruları, veri kaynağı olarak kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda, 6 7. ve 8. sınıf sosyal bilgiler alanı sorularının yıllara göre öğretim programıyla kapsam geçerliliğini kısmen sağladığı, bazı ünitelerden hiç soru sorulmazken bazılarından da gereğinden fazla sorulduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2008-2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma, ilköğretim öğrencilerinin ortaöğretime geçişte belirleyici rol oynayan Seviye Belirleme Sınavlarında (SBS) sosyal bilgiler dersine yönelik sorulan soruları, kapsam geçerliliğine göre incelenmek amacıyla yapılmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizinin kullanıldığı araştırmada, 2008-2011 yıllarındaki SBSde sorulan sosyal bilgiler soruları, veri kaynağı olarak kullanılmıştır. Veri toplama aracı ise araştırmacılar tarafından geliştirilen kontrol listeleridir. Üç alan uzmanı tarafından öğretim programındaki üniteler ve ünitelere ayrılan oranlar dikkate alınarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, 6 7. ve 8. sınıf sosyal bilgiler alanı sorularının yıllara göre öğretim programıyla kapsam geçerliliğini kısmen sağladığı, bazı ünitelerden hiç soru sorulmazken bazılarından da gereğinden fazla sorulduğu belirlenmiştir.

Abstract

This research has been carried out to analyze the questions on the field of social studies in the Level Assessment Exam (SBS), which plays a determinant role in transition from elementary school to secondary school. Social studies questions asked in the Level Assessment Exam (SBS) of 2008-2011 have been used as data sources. Data collection tool is the control lists developed by researchers. Three fields have been analyzed by their experts, taking into consideration the units within the scope of the training program and the rates allocated for such units. At the end of the research, it has been ascertained that the questions on the social studies field partly ensures content validity thanks to the training program by years and that no questions were asked for some units, while more questions than necessary were asked for other units.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇALIŞKAN, H., YİĞİTTİR, S. (2022). Seviye belirleme sınavında (SBS) sosyal bilgiler alanında sorulan soruların kapsam geçerliği açısından incelenmesi. Milli Eğitim, Cilt: 42 - Sayı: 197, 145–157. https://ajindex.com/articles/580757

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Akyüz, Y. (2001). Başlangıçtan 2001’e Türk Eğitim Tarihi. 8. Baskı, İstanbul:
  2. Alfa Yayınları.
  3. Arı, A. (2002). “Tevhid-i Tedrisat ve Laik Eğitim”, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi. C: 22.Sayı 2. Aydın, Z. (1998). “Program Geliştirme Açısından Lise DKAB Ders Programı”. Orta Dereceli Okullarda Yürütülen Din Eğitimi ve Öğretiminin Problemleri Sempozyumu. Kayseri: İlahiyat Bilimleri Araştırma Vakfı. Ayhan, H. (1999). Türkiye de Din Eğitimi (1920-1998) İstanbul:
  4. MÜİY. Yayınları.
  5. Bilgin, B. (1995). “Zorunlu Temel Eğitim ve İmam Hatip Liseleri”. Kuruluşunu 43. Yılında İmam Hatip Liseleri. İstanbul:
  6. Ensar Neşriyat. Binbaşıoğlu, C. (1994). Genel Öğretim Bilgisi. Ankara:
  7. Kadıoğlu Matbaası. Buyrukçu, R. (1995).Din Görevlisinin Mesleğini Temsil Gücü. Ankara:
  8. T.D.V. Yayınları.
  9. Buyrukçu, R. (2001). Kur’an Kurslarında Din Eğitimi ve Öğretiminin Verimliliği Üzerine Bir Araştırma. Isparta: Fakülte Kitapevi. Büyükkaragöz, S. ve Çivi, C. (1996). Genel Öğretim Metotları. İstanbul:
  10. Öz Eğitim Yayınları.
  11. Cebeci, S. (1996)Din Eğitimi Bilimi ve Türkiye de Din Eğitimi. Ankara:
  12. Akçağ Yayınları.
  13. Coşkun, M. (1993). “Ders Geçme Ve Kredili Sisteminin Getireceği Faydalar”. Türkiye de Din Eğitimi ve Öğretimi. İstanbul:
  14. İHLT. Demirel, Ö. (2002).Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. PegamA Ankara:Yayınları.
  15. Dinçer, N. (1974).1913’ ten Bugüne İmam Hatip Okulları Meselesi. Yağmur Yayınevi.
  16. Ergin, O. (1997).Türk Maarif Tarihi. C:I-V. İstanbul Eser Matbaası. Ergün, M. (2005). “Medreseler Ve İmam-Hatip Liseleri”. Ülkemizde Laik Eğitim Sisteminde Sosyal Bilim Olarak Din Öğretimi Kurultayı. Bildiri ve Tartışmalar. 7-9 Nisan 2005. Malatya: İnönü Üniversitesi Yayınları.
  17. Ertürk, S. (1984). Eğitim’de Program Geliştirme. Ankara:
  18. Yelkentepe Yayınları.
  19. Fırat, E. (1989). “Türkiye’de Din Alanındaki Bazı Problemler”. Dokuz Eylül İlahiyat Fakültesi Dergisi. Sayı VI. İzmir.
  20. Güran, K. (1981). “İmam Hatip Lisesi Mezunlarının İstihdamı İle İlgili Problemler”. Atatürk’ün 100. Doğum Yılında Türkiye’de 1. Din Eğitimi Semineri. Ankara:
  21. AÜİF Yayınları.
  22. Hayıt, H. (1991). “İmam Hatip Liselerinin Dünü ve Bugünü”. Din Öğretimi Dergisi. Sayı:31. Ankara:
  23. MEB Yayınevi.
  24. Karlık, H. (1991). “İmam Hatip Liseleri Kırk Yaşında”. Din Öğretimi Dergisi. Sayı 30. Ankara:
  25. MEB Yayınevi.
  26. Kaya, M. (1998). “Eğitimde Program Geliştirme Sürecinde DKAB Öğretim Programlarının Geliştirilmesi İhtiyacı”. Orta Dereceli Okullarda Yürütülen Din Eğitimi ve Öğretiminin Problemleri Sempozyumu. Kayseri: İlahiyat Bilimleri Araştırma Vakfı. Keleş,