Dergiler / Milli Eğitim / 2013 / Cilt: 42 - Sayı: 198

Türk eğitim sisteminde sivil toplum kuruluşlarının STK'ların konumları ve işlevlerine yönelik okul yöneticilerinin görüşleri

The views of school managers about location and functions on non- governmental organizations (NGO) In Turkish education system

Sayfa
196–218
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türk eğitim sisteminde STKların konumlarını güçlendirmek ve işlevlerini artırmak için (a) merkezî yönetimin, (b) STKların ve (c) okul yöneticilerinin sorumluluk alması gerekmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Eğitim hizmetlerinin yürütülmesine toplumun katkısının alınması, karşılaşılan engellerin aşılmasında hayatî önem arz ettiği gibi, toplumsal taleplerin eğitim politikalarına yansıtılması da ancak bu yolla gerçekleştirilebilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya İstanbulda özel ve resmi ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapmakta olan 201 müdür ve müdür yardımcısı katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Türk eğitim sisteminde STKların konumlarını güçlendirmek ve işlevlerini artırmak için (a) merkezî yönetimin, (b) STKların ve (c) okul yöneticilerinin sorumluluk alması gerekmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Eğitim hizmetlerinin yürütülmesine toplumun katkısının alınması, karşılaşılan engellerin aşılmasında hayatî önem arz ettiği gibi, toplumsal taleplerin eğitim politikalarına yansıtılması da ancak bu yolla gerçekleştirilebilir. Bu çalışmanın amacı, sivil toplum kuruluşlarının (STK) eğitim hizmetlerine ne amaçla, ne şekilde ve ne boyutta katkı sağladığını okul yöneticilerinin görüşleri çerçevesinde betimleme ve okul yöneticilerinin STK algılarını analiz etmektir. Araştırmaya İstanbulda özel ve resmi ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapmakta olan 201 müdür ve müdür yardımcısı katılmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen ve 34 sorudan oluşan bir anket ile toplanmıştır. Okul yöneticilerinin STKlar ile işbirliği konusunda ihtiyatlı bir yaklaşım sergiledikleri, STKlar ile yeterli sayıda işbirliği ve çalışma yapmadıkları, işbirliklerini daha çok yardım/hayırseverlik alanlarına hasrettikleri, yeni müfredata ilişkin temelli bilgilere sahip olmadıkları, yeni yasa, yönetmelik, genelge ya da sair açıklama ve tartışmaları yakından takip etmedikleri, okul-aile birliklerinden ve mezun derneklerinden beklenen faydayı göremedikleri bulgulanmıştır. Türk eğitim sisteminde STKların konumlarını güçlendirmek ve işlevlerini artırmak için (a) merkezî yönetimin, (b) STKların ve (c) okul yöneticilerinin sorumluluk alması gerekmektedir.

Abstract

As receiving the contribution of the society is vital in carrying out educative services and overcoming various obstacles faced, it is also the sole way of reflecting social demands on education policies. The purpose of this study is to describe the aim, means and extent with which the non-governmental organiztions (NGO) contribute to education services according to school managers and to analyze school managers perception of NGOs. 201 private primary and secondary schools principal or assistant principal in Istanbul participated to the study. Data were collected through a questionnaire developed by the author. It was found out that school managers approach NGOs cautiously, that they do not enter into sufficient cooperation and joint works with the NGOs, they usually limit their cooperation with NGOs in terms of grants/charity works, that they lack the basic information on the new curriculum, that they do not follow new laws, regulations, circulars or other announcements and discussions, and that they do not receive the expected benefit from parent-teacher associations. Considering the findings of the study it is determined that, in order to strengthen the positions of and enhance the functions of NGOs (a) central administration, (b) NGOs and (c) school managers should take on responsibility.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARATAŞ, İ. H. (2022). Türk eğitim sisteminde sivil toplum kuruluşlarının STK'ların konumları ve işlevlerine yönelik okul yöneticilerinin görüşleri. Milli Eğitim, Cilt: 42 - Sayı: 198, 196–218. https://ajindex.com/articles/580751

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Acı, E. (2003). Kalkınma sürecinde STK’nın yeri ve işlevi. Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aydagül, B. (2007). Eğitim: Türkiye’nin Avrupa yolunda “olmazsa olmaz”ı. İstanbul: Sabancı Üniversitesi İstanbul Politikalar Merkezi Eğitim Reformu Girişimi. Balcı, A. (2010). Sosyal bilimlerde araştırma: yöntem, teknik ve ilkeler (7. Baskı). Ankara:
  2. Pegema Yayıncılık. Balcı, A. (2007). Yeni paradigmalar ışığında türkiye eğitim sisteminin örgütlenmesi ve yönetimi. Eğitim Bir Sen (Ed.), Türk eğitim sisteminde yeni paradigma arayışları sempozyumu (4-5 Kasım 2006) bildiriler kitabı (syf. 248-267). Ankara:
  3. Eğitim Bir Sen Yayınları.
  4. Balcı, M. (2007). Avrupa Birliği eğitim stratejileri. Eğitim Bir Sen (Ed.), Türk eğitim sisteminde yeni paradigma arayışları sempozyumu (4-5 Kasım 2006) bildiriler kitabı (syf. 224- 231). Ankara:
  5. Eğitim Bir Sen Yayınları.
  6. Bilici, N. (1997). Avrupa Birliği malî yardımları ve Türkiye. Ankara:
  7. Akçağ Yayınları.
  8. Cılızoğlu, G. Y. ve Karagöz, E. Ö. (2007). Sivil toplum örgütlerinin kamuoyu oluşturma süreci: Petrol-İş Sendikası kampanya analizi. İstanbul:
  9. Ful Ajans. Coşkun, H. (2006). Türkiye’de Kültürlerarası Eğitim. M. Hesapçıoğlu ve A. Durmuş (Ed.), Türkiye’de Eğitim Bilimleri: Bir Bilanço Denemesi (syf. 275-296). Ankara:
  10. Nobel. Çaha, H. (1997). Çıkar ve Baskı Gruplarının İktisadî Analizi. Yeni Türkiye (Sivil Toplum Özel Sayısı), (18), ss. 417-428.
  11. Çaha, Ö. (2000).
  12. Aşkın Devletten Sivil Topluma, İstanbul:
  13. Gendaş Yayınları.
  14. Çaha, Ö. (2003). Liberalizm ve Sivil Toplum. http://www.fatih.edu.tr/omercaha/Turkce%20Makaleler.htm [12 Aralık 2003].
  15. Çengel, Y. A. (2007). AB Sürecinde Eğitimin Modern Dünya Standartlarına Çıkarılması. Eğitim Bir Sen (Ed.), Türk Eğitim Sisteminde Yeni Paradigma Arayışları Sempozyumu (4-5 Kasım 2006) Bildiriler Kitabı, (syf. 195-225). Ankara:
  16. Eğitim Bir Sen Yayınları.
  17. Çerçi, T. (2008). İTO, 2008 Yılı İş Programını Açıkladı: Eğitim ve İstihdam Yılı. İTOVİZYON, 6(60), 26-31.
  18. Çizakça, M. (2003). STK’lar – İslam Dünyası ve Demokrasi. Sivil Toplum Dergisi, 1(1), 47-49.
  19. Dernekler Dairesi Başkanlığı (2012). Derneklere ilişkin istatistikler. http://www.dernekler.gov.tr/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&i d=51&Itemid=66&lang=tr Doğan, İ. (2002). Özgürlükçü ve Totoliter Düşünce Geleneğinde Sivil Toplum. İstanbul:
  20. Alfa Yayınları.
  21. Dursun, D. (2007). Küresel Çağda Eğitim Üzerine Notlar. Eğitim Bir Sen (Ed.), Türk Eğitim Sisteminde Yeni Paradigma Arayışları Sempozyumu