KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Marife Dini Araştırmalar Dergisi / 2013 / Cilt: 13 - Sayı: 2

De ki: Tevrat'ı getirin de okuyun tefsirde kitab-ı mukaddes'ten nakilde bulunmanın meşruiyeti bağlamında bikâî-sehâvî polemiği

Say: Bring the torah and recite it al-biqa i -al-sakhawi polemics in the context of legitimacy of quoting from the bible in quran exegesis

Mesut KAYA
Sayfa
85–105
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makale, dönemin iki önemli ismi Bikâî (ö. 885/1480) ile Sehâvî (ö. 902/1497) arasında, söz konusu probleme ilişkin cereyan eden bir polemiği ele alacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Tefsirlerde yabancı kökenli bilgilerin, özellikle de Yahudi ve Hıristiyan kültürüne dayanan şifahî rivayetlerin nakli, kökleri ilk dönmelere uzanan çeşitli meşruiyet tartışmalarına se- bep olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun meşruiyeti ile ilgili de çeşitli tartışmalar yapılmış ve bu tartışma- lar içerisinde bunun caiz olduğunu düşünenler kadar, mekruh hatta haram olduğuna hükmedenler bile olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makale, dönemin iki önemli ismi Bikâî (ö. 885/1480) ile Sehâvî (ö. 902/1497) arasında, söz konusu probleme ilişkin cereyan eden bir polemiği ele alacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Öz Tefsirlerde yabancı kökenli bilgilerin, özellikle de Yahudi ve Hıristiyan kültürüne dayanan şifahî rivayetlerin nakli, kökleri ilk dönmelere uzanan çeşitli meşruiyet tartışmalarına se- bep olmuştur. Meselenin diğer bir boyutunu ise onların kutsal kitaplarıyla meşgul olmak ve/veya bunlardan doğrudan nakilde bulunmak, bir başka deyişle kitabî bilgilerin nakli oluşturmaktadır. Bunun meşruiyeti ile ilgili de çeşitli tartışmalar yapılmış ve bu tartışma- lar içerisinde bunun caiz olduğunu düşünenler kadar, mekruh hatta haram olduğuna hükmedenler bile olmuştur. IX. hicri asra gelindiğinde ise problem etrafında çok ciddi po- lemikler meydana gelmiş ve iki uç görüş ortaya çıkmıştır. Bu makale, dönemin iki önemli ismi Bikâî (ö. 885/1480) ile Sehâvî (ö. 902/1497) arasında, söz konusu probleme ilişkin cereyan eden bir polemiği ele alacaktır.

Abstract

The quotation of some non-Islamic traditions, particularly those basing on Jewish and Christian cultures, in Quran exegesis has raised some legitimacy debates which may be traced to the first ages. On the other hand, being interested in and/or citing from their Scriptures constitutes the other part of the problem. Some arguments have been made on the legitimacy of such citations and consequently there have been those who regard this as lawful and those who think that it is reprehensible or even illegitimate. In the nineth century of the Hijrah, many serious polemics appeared on the problem and two extreme thoughts were seen. This paper treats a debate on the problem between two prominent figures of the century, al-Biqa i (d. 885/1480) and al-Sakhawi (d. 902/1479)

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, M. (2022). De ki: Tevrat'ı getirin de okuyun tefsirde kitab-ı mukaddes'ten nakilde bulunmanın meşruiyeti bağlamında bikâî-sehâvî polemiği. Marife Dini Araştırmalar Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 85–105. https://ajindex.com/articles/578148

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Adam, Baki, Yahudi Kaynaklarına Göre Tevrat, Pınar, İstanbul, 2002. Ahmed Halil, es-Seyyid, Neş’etü’t-Tefsîr fî Kütübi’l-Mukaddese ve’l-Kur’ân, el-Vekâletü’ş-Şarkıyye, İskenderiye, 1373-1954. Bağdâdî, Hatîb, el-Câmi li-Ahlâkı’r-Râvi ve Âdâbi’s-Sâmi’, thk. Mahmud et-Tahhân, Mektebetü’l-Meârif, Riyad, ts. Bağdatlı İsmail Paşa, Hediyyetü’l-Ârifîn Esmâül Müellifîn ve Âsâru’l-Musannifîn, İstanbul, 1951. Beyzâvî, Nasıruddin Ebû Said, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, thk. M. Abdurrahman el-Maraşlî, Ihyâü’t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut, 1418. Bikâî, Burhâneddin, el-Akvâlü’l-Kadîme fî’n-Nakl mine’l-Kütübi’l-Kadîme, thk. Muhammed Mursi el-Hûli, Mecelletü’l-Mahtûtâti’l-Arabiyye, 1401/1980, XXVI/2, s. 37-96. Bikâî, Burhâneddin, Nazmü’d-Dürer fî Tenâsübi’l-Âyât ve’s-Süver, Dâru’l-Kitâbi’l-İslâmî, Kahire, ts. Bilmen, Ömer Nasuhi, Büyük Tefsir Tarihi, Diyanet İşleri Reisliği Yayınları, Ankara, 1960. Câhız, Ebû Osman, er-Red ale’n-Nasârâ, Resâilu’l-Câhız içinde, Mektebetü’l-Hancî, Mısır, 1399/1979. Cüveynî, Abdülmelik b. Muhammed, Şifâü’l-Ğalîl fî Beyâni mâ Vakaa fi’t-Tevrâti ve’l-İncîli mine’t-Tebdîl, thk. Ahmed Hıcâzî es-Saka, el-Mektebetü’l-Ezheriyye, Kahire, ts. Goldziher, Ignaz, “Ehl-i Kitaba Karşı İslam Polemiği II”, çev. Cihad Tunç, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, S. 5 Ankara, 1982, s. 249-277.
  2. Gutas, Dimitri, Yunanca Düşünce Arapça Kültür çev. Lütfü Şimşek, Kitap Yayınevi, İstanbul, 2001.
  3. Hıdır, Özcan, Yahudi Kültürü ve Hadisler, İnsan, İstanbul, 2006.
  4. Hudayr, Abdülkerim, Bülûğu’l-Merâm Şerhi, http://www.khudheir.com/audio/1863; Mültekâ Ehli’l- Hadîs IV, el-Mektebetü’ş-Şâmile 3.42 içinde. İbn Abdilberr, Ebû Amr, Câmiu Beyânil’l-Ilmi ve Fadlihî, thk. Ebu’l-Eşbâl ez-Züheyrî, Dâru İbni’l-Cevzî, Suud, 1414-1994. İbnü’l-Esîr, Ebu’s-Seâdât Mecdüddin, en-Nihâye fî Ğarîbi’l-Hadîs ve’l-Eser, thk. Tahir Ahmet ez-Zâvî, el- Mektebetü’l-Ilmiyye, Beyrut, 1399/1979. İbn Hacer el-Askalânî, Fethu’l-Bârî Şerhu Sahîhı’l-Buhâri, nşr. Muhıbbüddîn el-Hatîb, Dâru’l-Ma’rife, Beyrut, 1379. İbn Hacer el-Askalânî, Nüzhetü’n-Nazar fî Tavzîhi Nuhbetü’l-Fiker, thk. Nureddin Itr, Matbaatü’s-Sabah, Dımeşk, 1421/2000. İbn Haldûn, Abdurrahman b. Muhammed, Mukaddime, çev. Halil Kendir, Yeni Şafak, İstanbul, 2004.
  5. İbn Hazm, Ebû Muhammed, el-Fasl fi’l-Milel el-Ehv⒠ve’n-Nihal, Mektebetü’l-Hancî, Kahire, ts. İbn Kesîr, Ebu’l-Fida’, Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm, thk. Sami b. Muhammed Selâme, Dâru Tîbe, 1420/1999. İbn Kesîr, Ebu’l-Fida, el-Bidâye ve’n-Nihâye, thk. Ali Şîrî, Ihyâü’t-Türâs, 1408