Dergiler / Kocaeli Tıp Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

DMSA taraması: Tekrarlayan İdrar Yolu Enfeksiyonu Olan Çocuklarda Başlangıç Tetkiki Olabilir mi?

DMSA Scan: May It Be the Initial Investigation in Children withRecurrent Urinary Tract Infections?

Sayfa
112–117
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Gereği olmayan VCU incelemesinden kaçınmakiçin teknesyum 99m DMSA böbrek taraması önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:GİRİŞ ve AMAÇ: Vezikoüreteral reflü (VUR) renalparankimal hasara neden olan önemli bir anomalidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereği olmayan VCU incelemesinden kaçınmakiçin teknesyum 99m DMSA böbrek taraması önerilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:TARTIŞMA ve SONUÇ: Çalışmamızda, tekrarlayan İYEgörülen çocuklarda VCUG'dan önce ilk tarama olarak DMSAtaramasının yapılabileceğini öneriyoruz.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:136 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

GİRİŞ ve AMAÇ: Vezikoüreteral reflü (VUR) renalparankimal hasara neden olan önemli bir anomalidir. Voidingsistoüretrografi VUR araştırılmasında standart tanıyöntemidir. Gereği olmayan VCU incelemesinden kaçınmakiçin teknesyum 99m DMSA böbrek taraması önerilmektedir. Buçalışmada tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu olup VCUincelemesi yapılan çocukların teknesyum 99m DMSA böbrektarama sonuçları değerlendirilmiştir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya tekrarlayan idrar yoluenfeksiyonu olup böbrek ultrasonografi ve DMSA incelemesiyapılan 136 hasta dahil edilmiştir. Ultrasonografi ya da DMSAveya her ikisinin sonucunda anormallik olan ya daultrasonografi veya DMSA normal olsa bile şikayetleritekararlayan idrar yolu enfeksiyonu için tipik olan hastalaraVCU incelemesi yapılmıştır. BULGULAR: Bütün hastalar, VUR grubu (n: 46) ve VURolmayan grup (n: 90) olarak VCU sonuçlarına göre iki grubaayrılmışlardır. Sırasıyla; DMSA taramasının ve VCU ileyüksek derecede VUR saptananların duyarlılığı ve özgüllüğü%87.80 (%73.80-95.92) ve %42.11 (%32.04-52.67). TARTIŞMA ve SONUÇ: Çalışmamızda, tekrarlayan İYEgörülen çocuklarda VCUG'dan önce ilk tarama olarak DMSAtaramasının yapılabileceğini öneriyoruz.

Abstract

INTRODUCTION: Vesicoureteral reflux (VUR) is animportant anomaly that causes renal parenchymal damage.Voiding cystourethrography (VCUG) is the standarddiagnostic method for detecting VUR. To avoid unnecessaryvoiding cystourethrography, a Technetium (Tc)-99-m-DMSArenal scan is recommended as the initial investigation. We aimto assess the association of abnormalities detected ondimercaptosuccinic acid (DMSA) scan with the presence ofVUR on VCUG in children with recurrent urinary tractinfections (UTI). METHODS: A total of 136 patients with recurrent UTIunderwent renal sonography and DMSA scan. VCUG wasindicated if USG or DMSA or both were abnormal, orcomplaints were typical for recurrent UTI while USG orDMSA was normal. RESULTS: All patients were divided into two groupsaccording to their VCUG results as a VUR group (n: 46) and anon-VUR group (n: 90). The sensitivity and specificity ofDMSA scan for the detection of high- grade VUR on VCUGwas 87.80% (73.80-95.92%) and 42.11% (32.04-52.67%),respectively. DISCUSSION AND CONCLUSION: We suggest that DMSAscan may be the initial investigation before VCUG in childrenwith recurrent UTIs.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ISIYEL, E., ÇOMAK, E. (2022). DMSA taraması: Tekrarlayan İdrar Yolu Enfeksiyonu Olan Çocuklarda Başlangıç Tetkiki Olabilir mi?. Kocaeli Tıp Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 112–117. https://ajindex.com/articles/574712

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Durna Z. Kronik hastalıklar ve bakım. İstanbul: Nobel tıp kitabevi. 2012. 2. Ünal B, Ergör G. Türkiye kronik hastalıklar ve risk faktörleri sıklığı çalışması. Ankara, 2013 file:///C:/Users/HP/Downloads/_Ekutuphane_kitaplar_kh rfat.pdf Erişim tarihi: 10.06.2019. 3. González GMC, Herrera, BS, Ortiz BL, Díaz, LC. Carga del cuidado de la enfermedad crónica no transmisible. Aquichan. 2013
  2. 13(2):247-59. 4. Atagün Mİ, Balaban ÖD, Atagün Z, Elagöz M, Özpolat A. Kronik hastalıklarda bakım verme yükü. Psikiyatride Güncel Yaklaşım. 2011
  3. Adejumo OA, Iyawe IO, Akinbodewa A, Abolarin OS and Alli EO. Burden, psychological well-being and quality of life of caregivers of end stage renal disease patients. Ghana Med J. 2019
  4. 53(3):190-196. 6. Mollaoğlu M, Özkan Tuncay F, Kars Fertelli T. İnmeli hasta bakım vericilerinde bakım yükü ve etkileyen faktörler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi. 2011
  5. Remington PL, Brownson RC. Fifty years of progress in chronic disease epidemiology and control. Morbidity and Mortality Weekly Report (MMWR). 2011
  6. Kardaş Özdemir F, Akgün Şahin Z, Küçük D. Kanserli çocuğu olan annelerin bakım verme yüklerinin belirlenmesi. Yeni Tıp Dergisi. 2009
  7. Buchanan RJ, Radin D, Huang C. Caregiver burden amount informal caregivers assisting people with multiple sclerosis. International Journal of MS Care. 2011
  8. Sautter JM, Tulsky, JA, Johnson KS, Olsen MK, Burton-Chase AM, Lindquist JH, Zimmerman S, Steinhauser KE. Caregiver experience during advanced chronic illness and last year of life. Journal of the American Geriatrics Society. 2014
  9. Northouse LL, Katapodi MC, Song L, Zhang L, Mood DW. Interventions with family caregivers of cancer patients: meta-analysis of randomized trials. CA Cancer J Clin. 2010
  10. Ryan P, Sawin KJ. The individual and family selfmanagement theory: background and perspectives on context, process, and outcomes. Nurs Outlook. 2009
  11. Myers JE, Sweeney TJ, Witmer JM. The Wheel of wellness counseling for wellness: a holistic model for treatment planning. Journal of Counseling & Development. 2000
  12. Korkut-Owen F, Owen DW. İyilik hali yıldızı modeli, uygulanması ve değerlendirilmesi. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi. 2012
  13. 3(9):24-33. 15. Bahadır Yılmaz E, Ata EE. Nörolojik hastalığı olan bireylerin bakım vericilerinin bakım veren yükü ile stresle başa çıkma biçimleri arasındaki