Dergiler / Klinik Psikofarmakoloji Bülteni / 2010 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Diagnosis and classification subtyping of depressive disorders: Comparison of three methods

Depresif bozuklukların alttiplendirmesi: Üç yöntemin karşılaştırılması

Sayfa
57–65
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu gruplar biyolojik değişkenler (tiroid stimule edici hormon -TSH, bazal ve deksametazon sonrası kortizol düzeyleri), klinik (yaş, başlangıç yaşı, depresyon şiddeti, psikososyal stresörler, kişilik bozukluğu) ve demografik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır.Bulgular: DSM-IV’e göre melankoli tanısı almış grubun küme analizi sonucu endojen grup olarak belirlenmiş grupla yüksek derecede uygunluk gösterdiği belirlendi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Melankolik ve melankolik olmayan depresyon, depresyonun sınıflandırılmasında belki de en yaygın kabul gören ayrım noktasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı depresyonun belirti, şiddet ve biyolojik tabanlı sınıflamalarını karşılaştırmaktır.Yöntem: Depresyon tanısı almış 78 hastadan oluşan örneklemde ilk olarak SCID-I’in 14 depresif belirtisi kullanılarak küme analizi yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu gruplar biyolojik değişkenler (tiroid stimule edici hormon -TSH, bazal ve deksametazon sonrası kortizol düzeyleri), klinik (yaş, başlangıç yaşı, depresyon şiddeti, psikososyal stresörler, kişilik bozukluğu) ve demografik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır.Bulgular: DSM-IV’e göre melankoli tanısı almış grubun küme analizi sonucu endojen grup olarak belirlenmiş grupla yüksek derecede uygunluk gösterdiği belirlendi.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:78 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Melankolik ve melankolik olmayan depresyon, depresyonun sınıflandırılmasında belki de en yaygın kabul gören ayrım noktasıdır. Bu çalışmanın amacı depresyonun belirti, şiddet ve biyolojik tabanlı sınıflamalarını karşılaştırmaktır.Yöntem: Depresyon tanısı almış 78 hastadan oluşan örneklemde ilk olarak SCID-I’in 14 depresif belirtisi kullanılarak küme analizi yapılmıştır. İkinci olarak biyolojik tabanlı sınıflama için DST (deksametazon supresyon testi) sonuçları ve son olarak da şiddet açısından HDRS (Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği) puanlarına göre (yüksek ve düşük şiddet grupları) gruplandırılmışlardır. Bu gruplar biyolojik değişkenler (tiroid stimule edici hormon -TSH, bazal ve deksametazon sonrası kortizol düzeyleri), klinik (yaş, başlangıç yaşı, depresyon şiddeti, psikososyal stresörler, kişilik bozukluğu) ve demografik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır.Bulgular: DSM-IV’e göre melankoli tanısı almış grubun küme analizi sonucu endojen grup olarak belirlenmiş grupla yüksek derecede uygunluk gösterdiği belirlendi. Küme analizine göre endojen depresyon olarak tanımlanan grubun yaş ortalamasının daha yüksek, klinik açıdan depresyon derecesinin daha şiddetli ve bazal kortizol düzeylerinin daha yüksek oldukları bulundu. HDRS puanlarına gore daha ciddi depresyonu olan grubun TSH düzeyleri daha düşük bulundu. DST (deksametazon supresyon testi) kortizol yanıtı baskılanmamış hastalarda aile öyküsünde daha fazla depresif bozukluk olan bireyler olduğu saptandı.Sonuç: Çalışmamızın sonucu endojen veya melankolik depresyonun farklı klinik ve biyolojik özelliklere sahip olduğu hipotezini kısmen doğrulamaktadır

Abstract

Objective: Melancholic versus non-melancholic depression dichotomy is perhaps the most widely accepted distinction in categorization of depression. This research aims to compare symptom based, severity based, and biology based categorization of depression.Methods: To achieve this, the cluster analysis was performed on a sample of 78 depressed patients, fırst by using 14 SCID-I depressive symptoms. Patients were clustered again with regard to post dexhametasone cortisol levels (suppressed vs non-suppressed groups), and lastly according to HDRS (Hamilton Depression Rating Sacale) scores (high vs low severity groups). Biological (thyroid stimulating hormone -TSH, basal and post dexhametasone cortisol levels), clinical (age, age of onset, severity of depression, psychosocial stressors, and personality disorder) and demographic variables of these categories were compared.Results: There was a high degree of accordance between the cluster analytically derived endogenous group and the DSM-IV diagnosis of melancholia. Cluster analytically generated endogenous group were older, more severely depressed, and had higher basal cortisol levels than non-endogenous depressive subtype. Severely depressed group according to HDRS scores had lower TSH levels. Only DST (dexamethasone suppression test) non-suppressive patients had more depressive disorders in their family.Conclusions: The results of our study partly support the hypothesis that endogenous and melancholic depression have distinct clinical and biological features.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ORSEL, S., KARADAĞ, H., KAHİLOĞULLARI, A. K., TURKCAPAR, H. (2022). Diagnosis and classification subtyping of depressive disorders: Comparison of three methods. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, Cilt: 20 - Sayı: 1, 57–65. https://ajindex.com/articles/574205

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Zimmerman M, Spitzer RL. Melancholia: From DSM-III to DSM-III-R. Am J Psychiatry 1989; 146:20-28
  2. Leventhal AM, Rehm LP. The empirical status of melancholia: Implications for psychology. Clinical Psychology Review 2005; 25:25-44 3. Maes M, Maes L, Schottte C, Cosyns P: A Clinical and biological validation of the DSM-III melancholia diagnoses in men: Results of the pattern recognition methods. J Psychiat Res 1992; 26:183-196
  3. Nemiah JC: Depressive Neurosis. Comprehensive Textbook of Psychiatry/2. (Eds.) Freedman AM, Kaplan HI, Sadock BJ Baltimore, Williams & Wilkins Company, 1975
  4. Haslam N, Beck AT: Categorization of major depression in an outpatient sample. The J Nervous and Mental Disease 1993; 181:725-731
  5. Parker G. Classifying Depression: Should Paradigms Lost Be Regained? Am J Psychiatry 2000; 157:1195–1203 7. Parker G, Roy K, Wilhelm K, Mitchell P, Hadzi-Pavlovic D. The nature of bipolar depression: Implications for the definition of melancholia. J Affect Disord 2000; 59:217-24
  6. Maes M, Cosyns P, Maes L, Schottte C. Clinical subtypes of unipolar depression: Part I. A validation of the vital and non-vital depression clusters. Psychiatry Res 1990; 34:29-41
  7. Schotte CK, Maes M, Cluydts R, Cosyns P. Cluster analytic validation of the DSM melancholic depression. The threshold model: integration of quantative and qualitative distinctions between unipolar depressive subtypes. Psychiatry Research 1997; 71: 181-195
  8. Andreasen, NC. The validation of psychiatric diagnoses: new models and approaches. Am J Psychiatry 1995; 152:161-162
  9. Duval F, Mokrani MC, Monreal-Ortiz JA, Fattah S, Champeval C, Schulz P, MAcher JP. Cortisol hypersecretion in unipolar major depression with melancholic and psychotic features: dopaminergic, noradrenergic and thyroid correlates. Psychoneuroendocrinology 2006;31:876-88 12. Fountoulakis KN, Gonda X, Rihmer Z, Fokas C, Iacovides A. Revisiting the Dexamethasone Suppression Test in unipolar major depression: an exploratory study. Ann Gen Psychiatry. 2008; 7: 22
  10. Thase, M. E., & Howland, R. H. (1995). Biological processes in depression: An updated review and integration. In E. E. Beckham, & W. R. Leber (Eds.), Handbook of depression. New York: The Guilford Press
  11. Türkçapar MH, Akdemir A, Örsel SD, Demirergi N, Sirin A, Kilic, EZ, et al. (). The validity of diagnosis of melancholic depression according to different diagnostic systems. Journal of Affective Disorders1999; 54, 101–107
  12. Spitzer RL, Wil