Turizmin hangi yönleri ile bir rekreatif etkinlik olduğu ve hangi yönleriyle rekreatif etkinlik olma boyutundan ayrılmakta olduğunun da tartışıldığı bu makalede ayrıca rekreatif faaliyetlerin turizm olayı üzerindeki etkilerine de değinilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede turizm ile boş zaman ve rekreasyon kavramları arasındaki ilişki ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Boş zaman ve rekreasyon kavramları tanımlandıktan sonra, turizm ile rekreasyon arasındaki ilişki ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Turizmin hangi yönleri ile bir rekreatif etkinlik olduğu ve hangi yönleriyle rekreatif etkinlik olma boyutundan ayrılmakta olduğunun da tartışıldığı bu makalede ayrıca rekreatif faaliyetlerin turizm olayı üzerindeki etkilerine de değinilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Turizm · Boş Zaman · Rekreasyon
Özet
Bu makalede turizm ile boş zaman ve rekreasyon kavramları arasındaki ilişki ele alınmıştır. Boş zaman ve rekreasyon kavramları tanımlandıktan sonra, turizm ile rekreasyon arasındaki ilişki ele alınmıştır. Turizmin hangi yönleri ile bir rekreatif etkinlik olduğu ve hangi yönleriyle rekreatif etkinlik olma boyutundan ayrılmakta olduğunun da tartışıldığı bu makalede ayrıca rekreatif faaliyetlerin turizm olayı üzerindeki etkilerine de değinilmiştir.
İSKENDER, A. (2019). Boş Zaman ve Rekreasyon ile Turizm Arasındaki İlişki Üzerine Akademik Bir Araştırma. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 50–59. https://ajindex.com/articles/57262
Abay, M. (2000). Zamanı Değerlendirmek. (Birinci Baskı). İstanbul:
Babıali Kültür Yayıncılığı. Arslan, S. (1996). Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumuna Bağlı Yurtlarda Kalan Bayan Öğrencilerin Boş Zamanları Değerlendirme Sorunları Üzerine Bir Araştırma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim dalı, Ankara.
Bull, C., Hoose, J. and Weed, M.(2003). An Introduction to Leisure Studies. Englewood: Prentice Hall. Brightbill, C. (1960). The Challange of Leisure. Englewood Cliffs: Prentice Hall, 4. Chick, G.E. (1986).
Leisure, Labor and the Complexity of Culture: An Anthropogical Prespective. Journal of Leisure Research, 18(3), 154-168.
Dikici, K. (1994). Adana ili lise öğrencilerinin boş zamanlarını değerlendirme alışkanlıkları. Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana. Hutchinson, J.L. (1949). Principles of Recreation.New York: A.S.Barnes, 17. Juniu, S. (2000). Downshifting: regaining the essence of leisure. Journal of Leisure Research, 32/1. Karaküçük, S. (1999). Rekreasyon Boş Zaman Değerlendirme. (Altıncı Baskı). Ankara:
Bağırgan Yayınevi.
Karaoğlan, A. D. (2006). Üst düzey yöneticilerin zaman yönetimi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir. Karslı, M. D.(2011).
Sınıfta Öğrenme Zamanın Yönetimi, M. Şişman ve S. Duran (editörler). Sınıf Yönetimi. Sekizinci Baskı. Pegem Akademi Yayıncılık, 148-163.
Kelly, J. R (1989). Lesiure (Second ed.). New Jersey: Prentice Hall Kraus, R. (1998). Recreation and Leisure in Modern Society (Third edition). United States of America: Pearson Scott Foresman. Mc Donnell, I., Johnny, A., Ve O’toole, W., (1998), Festival and Special Event Management, John Wiley & Sons Australia Ltd., Brisbane. Meyer, D. H., Brightbill, K. C. and Sessoms, D. H. (1969). Community Recreation A Guide to Its Organization. (4th ed.). USA: Prentice Hall. Mullett, S.(1988). Leisure and consumption: incompatible concepts?. Leisure Studies, 7(3), 241-253.
Omay, U. (2008). Boş zaman manipülasyonu ve çalışma. İş Güç İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 10(3), 122-147.
Parker, K. W. (2003). Sign consumption in the 19th-Century store: an examination of visual merchandising in the grand emporiums (1846–1900)”, Journal of Sociology, 2003, 39(4), 353- 371. Scoot M. (1997). Zaman Yönetimi.(İkinci Basım) (Çev. A. Ç. Çevik). İstanbul: Rota Yayınları, 9. Soule, G. (1957). The economi