Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, G. parasuis’in epidemiyolojik özelliklerini tamamlamakta olup, bilim camiasına, G. parasuis etkenine karşı aşı geliştirilmesine katkı sağlayacak geniş genetik çeşitliliğinin ve patogenezinin aydınlatılması yönünde yardımcı olacaktır
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada, Çin’in güneyinde canlı domuz yavrularının burun boşluklarından elde edilen 117 Glaesserella (Haemophilus) parasuis (G. parasuis) izolatının 19 virülans geni (VG’ler) analiz edildi ve VG’ler ile serovarlar ve sekans tipleri (ST’ler) arasındaki ilişki değerlendirdi. 19 VG’nin pozitifl ik oranı %1.7 ile %95.2 arasında değişmekte olup, en yaygın (%95.7) vacJ ve clpP genleri saptandı. 117 G. parasuis izolatının 105’i on farklı serovar (1, 2, 4-10 ve 15) içerisinde yer alırken, test edilen izolatlardan 12’si serotiplendirilemedi (NT). Serovar 10 (%17.9) en yaygın olanıydı. Aynı sekans tipi ve serovara ait olan G. parasuis izolatları farklı VG’ler barındırır iken, tüm izolatlar önemli ölçüde genetik heterojenite sergiledi. VG’ler ile serovarlar, farklı patojenik serovar grupları ve ST tabanlı monofiletik grup 2 (klad 2) üyeleri arasında önemli korelasyonlar saptandı. Bulgular, G. parasuis’in epidemiyolojik özelliklerini tamamlamakta olup, bilim camiasına, G. parasuis etkenine karşı aşı geliştirilmesine katkı sağlayacak geniş genetik çeşitliliğinin ve patogenezinin aydınlatılması yönünde yardımcı olacaktır
Abstract
Th is study analyzed the 19 virulence genes (VGs) of 117 Glaesserella (Haemophilus) parasuis (G. parasuis) isolates from the nasal cavities of live piglets from the south of China and assessed the associations between VGs and serovars, sequence types (STs) of these isolates. Th e detection rate of 19 VGs ranged from 1.7% to 95.2%, with vacJ and clpP (95.7%) as the most prevalent. Of the 117 G. parasuis isolates, 105 were assigned to ten distinct serovars (1, 2, 4-10 and 15), and twelve of the isolates tested were non-typable (NT). Th e serovar 10 (17.9%) was the most prevalent. Th e G. parasuis isolates belonging to the same ST and serovar harbored diff erent VGs, and all isolates exhibited considerable genetic heterogeneity. Significant correlations were found between VGs and serovars, diff erent pathogenic serovar groups, and members of clade 2 (based on ST). Th e results complement epidemiological data of G. parasuis and will help the scientific community understand the extreme genetic diversity and pathogenesis of G. parasuis, which will aid in the development of G. parasuis vaccines.