Dergiler / Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 15 - Sayı: 4

SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK KAPSAMINDA KYOTO PROTOKOLÜ ESNEKLİK MEKANİZMALARI VE TÜRKİYE’NİN DURUMUNUN İNCELENMESİ

Sayfa
207–238
Yayın Tarihi
2017-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan analizler doğrultusunda, Türkiye’nin artan nüfusu ve kalkınma çabalarına bağlı olarak sera gazı salımının yıllar itibariyle artma eğiliminde olduğu ve dünyaya entegre olarak maliyet etkin bir şekilde küresel iklim değişikliğiyle mücadele etmede Kyoto Protokolü esneklik mekanizmalarından yeterli bir şekilde yararlanamadığı anlaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yaşanabilir bir dünya için kıt olan doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımının gerekliliği her geçen gün giderek önem kazanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Küresel iklim değişikliğine sebep olan insan kaynaklı sera gazı emisyonlarını azaltarak sürdürülebilir kalkınmayı sağlama amacıyla Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi ve Kyoto Protokolü kapsamında geliştirilen esneklik mekanizmaları ise karbon finansmanında etkin bir araç olarak öne çıkmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan analizler doğrultusunda, Türkiye’nin artan nüfusu ve kalkınma çabalarına bağlı olarak sera gazı salımının yıllar itibariyle artma eğiliminde olduğu ve dünyaya entegre olarak maliyet etkin bir şekilde küresel iklim değişikliğiyle mücadele etmede Kyoto Protokolü esneklik mekanizmalarından yeterli bir şekilde yararlanamadığı anlaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sürdürülebilirlik · Kyoto Protokolü esneklik mekanizmaları · küresel iklim değişikliği

Özet

Yaşanabilir bir dünya için kıt olan doğal kaynakların sürdürülebilir kullanımının gerekliliği her geçen gün giderek önem kazanmaktadır. Bu kapsamda, ülkeler sürdürülebilir kalkınma için düşük karbonlu ekonomilerin oluşturulması konusunda daha kararlı adımlar atmaya başlamışlardır. Küresel iklim değişikliğine sebep olan insan kaynaklı sera gazı emisyonlarını azaltarak sürdürülebilir kalkınmayı sağlama amacıyla Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi ve Kyoto Protokolü kapsamında geliştirilen esneklik mekanizmaları ise karbon finansmanında etkin bir araç olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, sürdürülebilirlik kapsamında Kyoto Protokolü esneklik mekanizmaları ve Türkiye’nin durumu incelenerek konunun öneminin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Yapılan analizler doğrultusunda, Türkiye’nin artan nüfusu ve kalkınma çabalarına bağlı olarak sera gazı salımının yıllar itibariyle artma eğiliminde olduğu ve dünyaya entegre olarak maliyet etkin bir şekilde küresel iklim değişikliğiyle mücadele etmede Kyoto Protokolü esneklik mekanizmalarından yeterli bir şekilde yararlanamadığı anlaşılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİNBOĞA, G. (2017). SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK KAPSAMINDA KYOTO PROTOKOLÜ ESNEKLİK MEKANİZMALARI VE TÜRKİYE’NİN DURUMUNUN İNCELENMESİ. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 4, 207–238. https://ajindex.com/articles/56262

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. AKKAYA, G.Cenk ve UZAR, Ceren (2012), “Karbona Dayalı Finansal Gelecek Sözleşmeleri ve Fiyat Gelişimi Üzerine Bir İnceleme”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, DPUJSS, C. 1, S. 32, ss. 67-80.
  2. ALİUSTA, Hakan, YILMAZ, Baki ve KIRLIOĞLU, Hilmi (2016), “Küresel Isınmayı Önleme Sürecinde Uygulanan Piyasa Temelli İktisadi Araçlar: Karbon Ticareti Ve Karbon Vergisi”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, ICAFR 16 (3. Uluslararası Muhasebe ve Finans Araştırmaları Kongresi) Özel Sayısı, ss. 382-401.
  3. ARI, İzzet (2010), İklim Değişikliği İle Mücadelede Emisyon Ticareti ve Türkiye Uygulaması, (Uzmanlık Tezi), Devlet Planlama Teşkilatı, Ankara.
  4. AXEL, Michaelowa ve JOTZO, Frank (2005) “Transaction costs, institutional rigidities and the size of the clean development mechanism”, Energy Policy, Vol: 33, Issue 4, pp. 511-523.
  5. BAYRAK, Ragıp (2012) “Sürdürülebilir Kalkınma İçin Türkiye’de Düşük Karbon Ekonomisi ve Kyoto Protokolü’nün Finansman Kaynakları”, Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları Dergisi, Sayı:1 No:4, ss. 266-279.
  6. Beyhan, Ş. Gülin ve Ünügür, S. Mete (2005), “Çağdaş Gereksinmeler Bağlamında Sürdürülebilir Turizm ve Kimlik Modeli”, İTÜ Dergisi/a, C. 4, S.2, ss. 79-87.
  7. BİRPINAR, Mehmet Emin (2016), “Paris Anlaşması ve Türkiye”, Anahtar Dergisi, Y. 28, S. 329, ss. 4-5. Carbonmaerketdata 2017, “Carbon Market Data”, (https://www.carbonmarketdata.com/en/products/world-ets-database/presentation), (10.05.2017) Carbon-pulse ( 2017), (https://carbon-pulse.com/28939/), (10.05.2017)
  8. ÇELİKKOL, Hakan ve ÖZKAN, Nasif (2011), “Karbon Piyasaları ve Türkiye Perspektifi”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 31, ss. 203-222. Çevre ve Orman Bakanlığı (ÇOB) (2011), “Karbon Piyasalarında Ulusal Deneyim ve Geleceğe Bakış Raporu, Ankara, Ocak 2011”, (http://www.enver.org.tr/UserFiles/Article/f8fefddd-d749-4784-816b-eb06e69b9d34.pdf), (05.04.2017) Çevre ve Orman Bakanlığı (ÇOB) (2008), “Kyoto Protokolü Esneklik Mekanizmaları ve Diğer Uluslararası Emisyon Ticareti Sistemleri Özel İhtisas Komisyonu Raporu”, (http://iklim.cob.gov.tr/iklim/Files/eKutuphane/KP_OIK_FinalRapor-28%2012%202008.pdf), (10.04.2017) Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (ÇŞB) (2012), “Karbon Piyasalarında Ulusal Deneyim ve Geleceğe Bakış”, (http://iklim.cob.gov.tr/iklim/New%20folder/KARBON%20piyasas%C4%B1,kitap[1].pdf), (05.04.2017) Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (ÇŞBa), (http://www.csb.gov.tr/projeler/iklim/index.php?Sayfa=sayfa&Tur=webmenu&Id=12461), (05.04.2017) Çevre ve Şehircilik