Dergiler / Journal of Academic Research in Nursing / 2020 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Sağlık Çalışanlarının Engelli Bireylere Yönelik Tutumu

The Attitude of Healthcare Professionals Towards Disabled Individuals

Sayfa
545–553
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Araştırmaya katılan sağlık çalışanlarının %77,1’inin kadın; %61,8’inin evli; yaş ortalamasının 35,97±8,76 yıl; %77,6’sının eğitim düzeyinin lisans ve üzerinde olduğu; %48,6’sının hemşire/ebe olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Araştırma İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü koordinatörlüğünde yürütülen engelliler ve onlara bakım veren aileleri ile profesyonellerin iyilik halinin artırılması konulu “Be Happy in Life” projesi kapsamında, İstanbul’daki sağlık çalışanlarının engelli bireylere yönelik tutumlarının amacıyla planlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Veri toplama aracı olarak literatür doğrultusunda geliştirilen anket formu ve “Yetersizlikten Etkilenmiş Kişilere Yönelik Tutum Ölçeği” (YEKYTÖ) kullanıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Araştırmaya katılan sağlık çalışanlarının %77,1’inin kadın; %61,8’inin evli; yaş ortalamasının 35,97±8,76 yıl; %77,6’sının eğitim düzeyinin lisans ve üzerinde olduğu; %48,6’sının hemşire/ebe olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Araştırma İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü koordinatörlüğünde yürütülen engelliler ve onlara bakım veren aileleri ile profesyonellerin iyilik halinin artırılması konulu “Be Happy in Life” projesi kapsamında, İstanbul’daki sağlık çalışanlarının engelli bireylere yönelik tutumlarının amacıyla planlandı. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın evrenini İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’ne bağlı kurumların çalışanları oluşturdu. Veri toplama aracı olarak literatür doğrultusunda geliştirilen anket formu ve “Yetersizlikten Etkilenmiş Kişilere Yönelik Tutum Ölçeği” (YEKYTÖ) kullanıldı. Veri analizi, SPSSv21 istatistik programında tanımlayıcı analizler, bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü varyans analizi ve ileri analizler ile yapıldı. Bu online anket çalışması, İstanbul’da kamu sağlık kuruluşlarında çalışan, gönüllü olarak katılan 704 sağlık çalışanı ile yürütülmüştür. Bulgular: Araştırmaya katılan sağlık çalışanlarının %77,1’inin kadın; %61,8’inin evli; yaş ortalamasının 35,97±8,76 yıl; %77,6’sının eğitim düzeyinin lisans ve üzerinde olduğu; %48,6’sının hemşire/ebe olduğu saptanmıştır. Meslekte çalışma süresi ortalaması 12,93±9,19 yıldır. Katılımcıların sosyodemografik özelliklerine göre YEKYTÖ Ölçek puan ortalamaları incelendiğinde, kadınların erkeklere göre (p=0,036); bekarlarda evlilere göre (p=0,033) puan ortalamaları anlamlı yüksek bulundu. Gelir durumuna göre geliri giderinden fazla olanların YEKTYÖ puan ortalamaları anlamlı yüksek bulundu (p=0,003). Meslek gruplarına göre YEKYYÖ ölçek puan ortalamalar arasında önemli fark saptandı (p

Abstract

Objective: The research was planned to investigate the attitudes of healthcare professionals in Istanbultowards people with disabilities within the scope of the “Be Happy in Life” project, which is conductedunder the coordination of Istanbul Provincial Health Directorate with the aim of increasing the wellbeing of the disabled and their families and professionals who provided healthcare for them.Method: This study is a descriptive study on healthcare professionals working in health institutions inIstanbul affiliated with the Ministry of Health. The questionnaire developed according to the literaturedata, and the “Attitude Toward Disabled Persons” (ATDP) scale were used to collect data. This onlinesurvey was conducted with 704 voluntarily participating healthcare professionals working in healthinstitutions in Istanbul.Results: Healthcare professionals participating in the study were mostly women (77.1%), married(61.8%) and the mean age of the study population was 35.97±8.76 years. Most (77.6%) of them havean undergraduate education or above; and 48.6% of them were nurses, and midwives, Average duration of employment in the profession was 12.93±9.19 years. ATDP scale scores were higher in femalesthan males (p=0.036), and higher in singles than in married (p=0.033). Average ATDP scale scores weresignificantly higher in participants whose income exceeded their expenses (p=0.033). A significant difference was detected between professional groups regarding average ATDP scale scores (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YALÇINKAYA, E. Y., ÇAVDAR, S., TEMİZ, E., GÜNDÜZ, B., ŞİMŞEK, Ç. (2022). Sağlık Çalışanlarının Engelli Bireylere Yönelik Tutumu. Journal of Academic Research in Nursing, Cilt: 6 - Sayı: 3, 545–553. https://ajindex.com/articles/559381

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. World disability report executive summary. www.who.int/disabilities/world_report/2011/en.April 7, 2019
  2. Arıkan Ç. Sosyal Model çerçevesinde engelliliğe yaklaşım. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi 2002;2(1):12-21
  3. Kara B. Türkiye’de engelli bireylerin yasal hakları ve uygulamadaki yeri. The Journal of Academic Social Science Studies 2016;48:249-60
  4. İnan S, Ceyhun Peker G, Tekiner S, Ak F, Dağlı Z. Engellilik, türkiye’de engellilerin durumu ve sağlık hizmet sunumuna bakış. TAF Prev. Med. Bull 2013;12(6):723-8
  5. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Özürlüler İdaresi, Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığı, Türkiye Özürlüler Araştırması. Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası; 2009. s. 5-30
  6. Kolat S. Avrupa Birliği sosyal politikası çerçevesinde özürlülere yönelik ayrımcılıkla mücadele ve Türkiye’deki yansımalar, T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı. Ankara; 2010.s. 45-48
  7. Özden AS, Tekindal M. Engellilik ile İlgili Modeller. Engellilik Alanında Sosyal Hizmet Kuram ve Uygulamaları (1. Baskı). Ankara: Nobel Yayınları; 2020. s.33-42.8. Kördeve MK. Engelli Bireylerin Sağlık Hizmeti Alımında Karşılaştıkları Problemler. Usaysad Dergisi 2017;3(2):188-98
  8. Yuker HE, Block JR, Campbell WJ. A scale to measure attitudes toward disabled persons. New York: Ina Mend Institute at Human Resources Center; 1970. p.18-42
  9. Büyüköztürk Ş. Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 2005;3(2):133-51
  10. Boynton, H ve Greenhalgh, T. Hands-on guide to questionnaire research: Selecting, designing, and developing your questionnaire. BMJ (online) 2004;328(7451):1312-5
  11. Özyürek M. Tutumlar ve Yetersizlikten Etkilenmişlere Yönelik Tutumların Değiştirilmesi (5. Baskı). Ankara: Kök Yayınları; 2013. s.11-33 13. Alptekin S, Batık VM. Özel eğitim bölümü öğrencilerinin yetersizlikten etkilenmiş kişilere yönelik tutumlarına özel eğitim dersinin etkisi. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi 2013;4:18-34
  12. Tervo RC, Palmer G, Redinius P. Health professional student attitudes towards people with disability. Clin Rehabil 2004;18(8):908-15
  13. Au KW, Man DWK. Attitudes toward people with disabilities: A comparison between health care professionals and students. Int J Rehabil Res 2006;29(2):155- 60
  14. Sarı YH, Bektaş M, Altıparmak S. Hemşirelik öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarının belirlenmesi. Yeni Tıp Dergisi 2010;27:80-3
  15. Kılıç E, Çıtıl R. Attitudes of Physicians and Nurses Towards the Disabled and Awareness of Applications for the Disa