Dergiler / İTÜ Dergisi Seri A: Mimarlık, Planlama, Tasarım / 2002 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Bina işlevi ile bina biçimlenişi arayüzünde topolojik araçlar ile veri eldesi

Obtaining design data by using topological tools within the context of buildign function and building forming systems

Sayfa
3–9
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yöntemin çıktıları iki başlıkta toplanmaktadır: l- Bina alt bölümlerinin bütünsel işlev içerisindeki dizinsel derecelenmelerine ulaşmak, 2- işlevsel şebeke indeksleri ile bina bütünsel formuna ilişkin sayısal veriler elde etmektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, bina mekansal örgütlenme sistemini tümdengelimci çözümlemeyen "mekan dizgesi" yöntemi, tümevarıma olarak mimari tasarlamada veri eldesinde kullanılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mekanların komşulukları temel veri olarak ele alınarak; bunların "derinlik" ve "bağlantılık" değerlerine ulaşılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yöntemin çıktıları iki başlıkta toplanmaktadır: l- Bina alt bölümlerinin bütünsel işlev içerisindeki dizinsel derecelenmelerine ulaşmak, 2- işlevsel şebeke indeksleri ile bina bütünsel formuna ilişkin sayısal veriler elde etmektir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makalede, bina mekansal örgütlenme sistemini tümdengelimci çözümlemeyen "mekan dizgesi" yöntemi, tümevarıma olarak mimari tasarlamada veri eldesinde kullanılmıştır. Bu yöntem ile birlikte, şebeke indeksleri verilen, işlevsel embriyo eldesinde kullanılmıştır. Önerilen modelde, tasarım veri alanlarından "İşlev " dışında kalan girdiler yöntem dışında tutulmuştur. Mekanların komşulukları temel veri olarak ele alınarak; bunların "derinlik" ve "bağlantılık" değerlerine ulaşılmıştır. Buna ek olarak, hiyerarsik olarak bağlantılılığı en yüksek değere sahip mekandan tasarlamaya başlanması ve mekan çevre gereksinmesine göre tasarım alanına yerleştirilmesi önerilmiştir. Yöntemin çıktıları iki başlıkta toplanmaktadır: l- Bina alt bölümlerinin bütünsel işlev içerisindeki dizinsel derecelenmelerine ulaşmak, 2- işlevsel şebeke indeksleri ile bina bütünsel formuna ilişkin sayısal veriler elde etmektir.

Abstract

In this paper, the deductive "Space Syntax" analysis method and graph analysis tools have been tried in the architectural design process. Graph analysis tools such as konig numbers, beta index, gamma index, connectivity value, cyclomatic number and network diameter data have been used to obtain building shape named "Functional Embrio". Functional programming data are needed to apply this inductive method. The structural, technological, cultural, economical and aesthetics data inputs are excluded from the mentioned method. Here, the functional system of the building, the depth - connectivity values of each space are considered as main data. The graph of functional connectivity at building and space adjacency have been obtained through the use of building programming techniques. Relation of vertices in this graph contains mathematical properties. These properties such as cycles, trees have some hints toward possible shape of the total building form. The connectivity graph of the building has been used to list the connectivity value of each space hierarchially and numerically and each space has been placed to design area according to their environmental needs. The outputs of the suggested methot can be stated into two titles : 1- Obtaining syntactic degrees of the each space in the building by using "Space Syntax Analysis Methot" 2- Obtaining fuctional system based numerical values about total shape of the building.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIRIM, M. T., ÜNÜGÜR, S. M. (2022). Bina işlevi ile bina biçimlenişi arayüzünde topolojik araçlar ile veri eldesi. İTÜ Dergisi Seri A: Mimarlık, Planlama, Tasarım, Cilt: 1 - Sayı: 1, 3–9. https://ajindex.com/articles/556829

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Broadbent, G., (1973).
  2. Design in Architecture, John Wiley & Sons, London. Clark, J., Holton, D. A., (1991).
  3. A First Look at Graph Theory., World Scientific Publising Co., London. Farbstein, J. D., (1985).
  4. Using the Program, Programming the Built Environment, Edited by: Preiser F.E.W, Van Nostrand Reinhold, New York. Hillier, B., Leaman, A., Stansall, B., Bedford, M., (1976).
  5. Space Sentax, Environment and Planning B, 3, 147-185.
  6. Hillier B., Hanson, J., (1984).
  7. The Social Logic of Space, Cambridge University Press,
  8. Cambridge. Hillier, B., Hanson, J., Graham, H., (1987). Ideas are in Things: An application of the space sentax method to discovering house genotypes, Environment and Planning B, 14, 363-385.
  9. Kansky, K. J., (1963).
  10. Structure of Transportation Networks, Research Paper No.84, University of Chigago, “Broadbent, G., (1973),
  11. Design in Architecture, John Wiley & Sons, London”. Levin, P. H., (1964). Use of Graphs to Decide the Optimum Layout of Buildings, The Architects’ Journal, Ekim 1964,
  12. Liverpool. Orhun, D., Hillier, B., Hanson, J., (1996). Socialising Spatial Types in Traditional Turkish Houses. Environment and Planning B, 23, 329-351.
  13. Sanoff, H., (1977).
  14. Methods of Architectural Programming, Dowden, Hutchinson & Ross Inc. Stroudsburg. Sanoff, H., (1989).
  15. Facility Programming, Advances in Environment, Behaivour and Design, Plenum Press,
  16. New York. Sanoff, H., (1992).
  17. Integrating Programming, Evaluation and Participation in Design, A Theory Z Approach, Athenaum Press Ltd., New Castle, Upontyne, England. Tabor, P., (1976).
  18. Analysing Communication patterns, The Architecture of Form, 1976, Edited by: Martin, L., March, L., Cambridge University Press,
  19. Cambridge. Tabor, P., (1976). Analysing Route patterns, “The Architecture of Form, Edited by: Martin L., March L., Cambridge University Press,
  20. Cambridge. Whitehead, B., Eldars, Z., (1964). An Approach to the Optimum Layout of Single Storey Buildings, The Architects’ Journal, Ekim 1964, Liverpool.